Η στιγμή της αλήθειας και της… ασυναρτησίας

Πάρε-δώσε σε εδαφικό – περιουσιακό – διακυβέρνηση και στο κεφάλαιο εγγυήσεων, ασφάλειας, στρατού κατοχής…

moller-aida-akintzi-spexar01Γράφει ο Άριστος Μιχαηλίδης

Τόσο οργανωμένα είναι όλα που προχτές ακόμα, πρώτη μέρα της Γενεύης, το θέμα των διαπραγματεύσεων ήταν τα κριτήρια του περιουσιακού, που παραπέμφθηκαν ξανά στις ομάδες εργασίας, και το θέμα δημόσιας συζήτησης ήταν αν θα πάει ή όχι ο Ερντογάν στη Διάσκεψη της Πέμπτης. Τα Ηνωμένα Έθνη και οι Αμερικάνοι (η Βικτώρια Νούλαντ, που πάει κι έρχεται), οι οποίοι δηλώνουν ότι θα βοηθήσουν με κάθε τρόπο, δεν κατάφεραν ακόμα να διασφαλίσουν την παρουσία του Τούρκου Προέδρου. Ενώ όλοι ξέρουν ότι αυτός αποφασίζει και η παρουσία του εκεί θα ήταν, αν μη τι άλλο, μια ισχυρή δέσμευση για τη συνέχεια.

«Βρισκόμαστε στην τελευταία φάση, στη στιγμή της αλήθειας. Να μάθουμε αν συγκεκριμένα θέματα μπορούν να επιλυθούν» έλεγε προχτές ο Έσπεν Μπαρθ Άιντα. Αλλά, η στιγμή της αλήθειας χρειαζόταν κάποιες προϋποθέσεις για να είναι εφικτή. Και καμιά προϋπόθεση δεν στηρίχθηκε από τα Ηνωμένα Έθνη, ούτε προβλήθηκε επαρκώς από τη δική μας πλευρά.

pin-nuland-gunΤο γεγονός ότι συμφωνήθηκε η μετάβαση στη Γενεύη με όλα τα ζητήματα ανοικτά, όπως έμειναν ανοικτά και στις σχεδόν δύο ετών συνομιλίες στη Λευκωσία αλλά και στις δύο φάσεις του Μοντ Πελεράν, δημιουργεί συνθήκες για να υπάρξει το πάρε-δώσε, που ο Πρόεδρος Αναστασιάδης και όλη η ελληνοκυπριακή ηγεσία απέρριπταν. Δηλαδή, πάρε-δώσε ανάμεσα σε εδαφικό – περιουσιακό – διακυβέρνηση και στο κεφάλαιο εγγυήσεων, ασφάλειας, στρατού κατοχής. Θα δώσουμε εκ περιτροπής προεδρία για να πάρουμε λιγότερα χρόνια παραμονής κατοχικού στρατού; Ή θα δώσουμε 50-50 σε όλη την κρατική μηχανή, ανεξάρτητους θεσμούς κ.λπ., για να πάρουμε υπόσχεση ότι σε κάποια χρόνια (δεκαπέντε, λέει ο Ακιντζί) θα ξανασυζητήσουμε το καθεστώς εγγυήσεων; Αυτό είναι φυσικά η επιδίωξη της τουρκικής πλευράς την οποία εμείς απορρίπτουμε. Αλλά, έτσι όπως οργανώθηκε η Γενεύη, στο περιβόητο δείπνο, ο κίνδυνος να παγιδευτούμε σε αυτή τη συναλλαγή είναι ορατός.

Δεν είναι πολιτικά σωστό να γίνονται προβλέψεις αυτές τις μέρες. Αλλά είναι γεγονός, και όχι πρόβλεψη, ότι ο τρόπος που οργανώθηκε αυτή η διαπραγμάτευση έχει ελαχιστοποιήσει τις πιθανότητες επιτυχίας. Πρόκειται για ένα Μοντ Πελεράν 3, που έχει μεταφερθεί στη Γενεύη, με την προσθήκη της πενταμερούς την τέταρτη μέρα. Η οποία, όμως, αν και η σημαντικότερη για την πλευρά μας, αφού θα ασχοληθεί για πρώτη φορά με την ασφάλεια, δεν είναι βέβαιο ότι θα έχει «ποιότητα», όπως έλεγε κι ο Άιντα. Η δική μας επιδίωξη ήταν η συμφωνία στο εδαφικό και μετά διεθνής διάσκεψη για την ασφάλεια / εγγυήσεις. Στο εδαφικό θα έχουμε κατάθεση χαρτών χωρίς συμφωνία, άρα η διαπραγμάτευση συνεχίζεται, και το θέμα ασφάλεια / εγγυήσεις δυο μέρες πριν από τη σύνοδο παραμένει σε θολό τοπίο. Και σε ό,τι αφορά την ουσία και σε ό,τι αφορά τη διαδικασία. Προχτές, ακόμα, όταν ξεκινούσε η «κρίσιμη φάση», ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου, μιλώντας σε διάσκεψη πρέσβεων, έλεγε ότι «οι εγγυήσεις δεν θα εγκαταλειφθούν» και ότι δεν θα «αφήσουμε ανυπεράσπιστους τους Τουρκοκύπριους». Ο καθένας μπορεί να λέει ό,τι θέλει, φυσικά. Αλλά, τι έχουμε στα χέρια για να ελπίζουμε ότι κάτι θα αλλάξει δραματικά μέσα σε δυο μέρες; Ή, σωστότερα, πώς καταφέραμε εμείς, που θέλουμε λύση, και τα Ηνωμένα Έθνη να πάμε σε διεθνή διάσκεψη για τις διεθνείς πτυχές του Κυπριακού, χωρίς σαφείς διασφαλίσεις γι΄ αυτήν τη διαπραγμάτευση και, προπάντων, αφήνοντας περιθώρια στην Άγκυρα να παριστάνει, ακόμα κι εδώ, τον αθώο τρίτο, ίσου καθεστώτος ενδιαφερόμενο με την Ελλάδα και τη Βρετανία;

Άριστος Μιχαηλίδης στον “Φ”

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s