Η δαιμονοποίηση μιας ένδοξης επετείου από τους πονηρούς Τούρκους

ΟΙ ΕΛΛΗΝΟΚΥΠΡΙΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΑΝΤΗΔΕΣ ΕΠΕΣΑΝ ΣΤΗΝ ΠΑΓΙΔΑ ΑΚΙΝΖΙ…

Στις 15 Ιανουαρίου 1950 οι Έλληνες της Κύπρου, θεωρώντας ότι αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του ελληνικού έθνους και ασκώντας το δικαίωμα της αυτοδιάθεσής τους ως κομμάτι του ευρύτερου Ελληνισμού, οργάνωσαν δημοψήφισμα και με τη συντριπτική πλειοψηφία του 97% αξίωσαν την Ένωση με τη Μητέρα Ελλάδα.

Την 1η Απριλίου 1955, ο κυπριακός Ελληνισμός κήρυξε την ένοπλη αντίστασή του εναντίον των Άγγλων αποικιοκρατών, με σύνθημα του αγώνα την Ένωση με την Ελλάδα.

Στις 10 Φεβρουαρίου, η Βουλή των Αντιπροσώπων της Κυπριακής Δημοκρατίας, ασκώντας τα νόμιμα νομοθετικά της καθήκοντα, απεφάσισε κατά πλειοψηφίαν όπως η επέτειος του Ενωτικού Δημοψηφίσματος αναφέρεται ως ένα ιστορικό γεγονός με την ανάγνωση μιας απλής ολιγόλεπτης εγκυκλίου στα Ελληνικά Σχολεία της Κύπρου, μαζί με άλλα 12 σημαντικά γεγονότα και επετείους.

Ο κατοχικός ηγέτης της Άγκυρας Ταγίπ Ερντογάν, εκμεταλλευόμενος κάποιες αντιπαραθέσεις και αντιδράσεις μερίδας της πολιτικής ηγεσίας των Ελληνοκυπρίων, ανήγαγε την απλή νομοθετική πράξη σε μείζον πολιτικό ζήτημα τεραστίων διαστάσεων και επιπτώσεων στις διεξαγόμενες συνομιλίες!

Μεγαλοποιώντας έντεχνα, και με τη συνήθη τουρκική διπλωματική μαεστρία, τις δηλώσεις επωνύμων Ε/κ πολιτικών του τύπου «έχει δίκαιο 100% ο Μουσταφά Ακιντζί» ή «είναι δικαιολογημένες οι αντιδράσεις του Τ/κ ηγέτη», κατέφυγε σε όλα τα διεθνή βήματα για να καταγγείλει ότι «οι Ελληνοκύπριοι δεν εγκατέλειψαν το όραμα της Ένωσης και ως εκ τούτου δεν θέλουν λύση στο Κυπριακό, που να βασίζεται στη διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία με πολιτική ισότητα των δύο συνιστώντων κρατιδίων».

Αν ανασκοπήσει κάποιος το ευρύτερο πολιτικό σκηνικό στην Κύπρο, τις δηλώσεις και αντιδηλώσεις επί του θέματος, αλλά και τις πράξεις και εκδηλώσεις που διαδραματίστηκαν, θα διαπιστώσει ότι ο κατοχικός ηγέτης δεν πέτυχε μόνο τη διακοπή των συνομιλιών. Η μεγάλη επιτυχία του εντολοδόχου της Άγκυρας έγκειται στο γεγονός ότι δίχασε βαθύτατα τόσο τον πολιτικό κόσμο της Κύπρου όσο και τους απλούς πολίτες.

Κατόρθωσε επίσης να αποδομήσει τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας και να τον κατηγορήσει ως αναξιόπιστο και ανειλικρινή συνομιλητή, που το μόνο που σκέφτεται είναι οι προεδρικές εκλογές του 2018!

Όπλισε επίσης με δηλητηριώδη βέλη κονδυλοφόρους που έγραφαν στα κυπριακά ΜΜΕ και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ότι ο Πρόεδρος Αναστασιάδης κρατεί χέρι-χέρι τους Ε/κ σοβινιστές και εθνικιστές και τινάζει τη… λύση στον αέρα!

Θεωρώ αξιοσημείωτη την επαναλαμβανόμενη δήλωση του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, ότι ο Μουσταφά Ακιντζί εκείνο που επιδιώκει είναι τον εξευτελισμό και την ταπείνωσή του πριν επανέλθει στις συνομιλίες.

Ως εκ τούτου, θεωρώ ως εξίσου λογικό το επιχείρημα ότι, εάν ευοδωθούν οι προσπάθειες για επανέναρξη των συνομιλιών με τις προϋποθέσεις που θέτει ο κατοχικός ηγέτης, τότε όχι μόνο θα εξευτελιστεί και θα ταπεινωθεί ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, αλλά ταυτόχρονα και για πολλοστή φορά θα υποκύψουμε στις ορέξεις, στους πολιτικούς βανδαλισμούς, στις ακόρεστες απαιτήσεις και στις ασέλγειες του κ. Ακιντζί.

Η σημερινή επέτειος της 1ης Απριλίου 1955, σε συνδυασμό με το «λάθος», όπως το χαρακτήρισαν, της Κυπριακής Βουλής, συνειρμικά μου προκαλεί μερικά βασανιστικά ερωτήματα, τα οποία θεωρώ χρήσιμο να καταθέσω. Ιδιαίτερα ΤΩΡΑ που ετοιμαζόμαστε να βγούμε στους άμβωνες των εκκλησιών και να διακηρύξουμε με παχιά λόγια τη συγκίνηση και το δέος που μας προκαλούν οι εθνικές επέτειοί μας.

ΤΩΡΑ που πλέκουμε τα δάφνινα στεφάνια μας για να τα καταθέσουμε στους τάφους και τα μνημεία των ηρώων και των μαρτύρων που θυσιάστηκαν για την Ένωση με την Ελλάδα!

Αφού λοιπόν θα γιορτάσουμε με τυμπανοκρουσίες και παρελάσεις, με δοξολογίες και πανηγυρικούς την επέτειο της έναρξης του αγώνα για την Ένωση, τότε γιατί δαιμονοποιήσαμε μια απλή ιστορική αναφορά μερικών λεπτών για μιαν άλλη επέτειο που είχε ακριβώς τον ίδιο στόχο και σκοπό, και μάλιστα ΜΕ ΕΙΡΗΝΙΚΑ ΜΕΣΑ;

Και αν σε κάποιο άλλο στάδιο ο κατοχικός συνομιλητής μας, υπακούοντας και εφαρμόζοντας τις επιταγές του βαθέος τουρκικού κράτους, απαιτήσει να μη γιορτάζεται ούτε η επέτειος της 1ης Απριλίου 1955, που μπορεί να ξυπνήσει μέσα μας το όραμα και τον πόθο… της Ένωσης, τότε τι θα μπορέσουμε να του πούμε;

Πώς θα μπορέσουμε να εξηγήσουμε την αντίφαση και την αντινομία των πράξεων και των αντιστάσεών μας;

Ουαί υμείς γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριταί!!!

Πώς θα κοιτάξετε κατάματα τις φωτογραφίες των αγωνιστών της Ένωσης που είναι χαραγμένες στους σταυρούς του μαρτυρίου τους την 1η του Απρίλη, που θα φορέσετε τα ακριβά σας κουστούμια και θα ενδυθείτε το περίλυπο και φτιαχτό σας ύφος, για να τους καταθέσετε τα στεφάνια της προσποίησης και της υποκρισίας σας;

Πώς θα μπορέσετε να αρθρώσετε τους κίβδηλους ύμνους της πίστης σας για τα ιδεώδη και τα ιδανικά που οδήγησαν τους αγωνιστές στην αυτοθυσία, όταν με μια μονοκονδυλιά δαιμονοποιείτε την ιστορία για να εξευμενίσετε τον κατακτητή σας;

Γιατί, Γραμματείς και Φαρισαίοι Υποκριτές, ξεχνάτε το αξίωμα ότι «για να περάσει κάποιος από πάνω σου πρέπει πρώτα εσύ να σκύψεις;».

ΑΝΔΡΕΑΣ ΜΟΡΦΙΤΗΣ
Μέλος της Πολιτικής Επιτροπής του Κινήματος Αλληλεγγύη

One thought on “Η δαιμονοποίηση μιας ένδοξης επετείου από τους πονηρούς Τούρκους

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s