Τα δείπνα του λομπίστα της Τουρκίας, η ορμή του Σουλτάνου και το καμμένο Σενάριο Α΄

H τουρκική πλευρά επιζητεί κάποιον λόγο για να ταπεινώσει όχι μόνο τον N. Αναστασιάδη αλλά όλους τους Ε/κυπρίους.

Του ΝΙΚΟΥ ΜΕΛΕΤΗ 

Η πρόσκληση σε δείπνο με οικοδεσπότη τον πονηρό και μοχθηρό Νορβηγό, τον λομπίτσα των Τούρκων όπως τον χαρακτήρισε ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς , δεν είναι και το καλύτερο για το Κυπριακό. 

Η πρώτη πρόσκληση σε ένα τέτοιο ραντεβού στα τυφλά την 1η Δεκεμβρίου 2016, οδήγησε με συνοπτικές διαδικασίες στην ανατροπή της ελληνοκυπριακής θέσης που εγκλώβισε τη Λευκωσία και την Αθήνα σε μια διαδικασία που κατέληξε στο φιάσκο της Γενεύης.

Ο κ. Αναστασιάδης για λόγους που κανείς δεν έχει αντιληφθεί αποδέχθηκε μια αδιέξοδη διαδικασία, η οποία απλώς προσέφερε ορισμένα διαπραγματευτικά κεκτημένα στην Τουρκική πλευρά, όπως η Πενταμερής Διάσκεψη και το παράθυρο που έμεινε ανοικτό για διατήρηση για σημαντικό χρονικό διάστημα των τουρκικών κατοχικών στρατευμάτων στο νησί και μετά την λύση του Κυπριακού (για να μην αναφερθούμε στα άλλα ζητήματα που η τουρκική πλευρά θεωρεί ως διαπραγματευτικό κεκτημένο, δηλαδή την νομιμοποίηση των εποίκων, την εκ περιτροπής προεδρία, τις εδαφικές προσαρμογές, την έσχατη απαίτηση για τις τέσσερις ελευθέριες κ.α.).

Στο δεύτερο δείπνο την προηγούμενη Κυριακή το αποτέλεσμα ήταν προδιαγεγραμμένο. Ο κ. Ακιντζί δεν μπορεί πλέον να κάνει ούτε βήμα, δεν μπορεί να εκστομίσει ούτε κιχ, όσο υπάρχουν άλλες εκκρεμότητες στην Άγκυρα.

Ο μύθος του αγαθού Μουσταφά, που διαδέχθηκε τον «σύντροφο» Ταλάτ, έχει καταρρεύσει, καθώς είναι απολύτως ξεκάθαρο πια και στους πιο φανατικούς υποστηρικτές του, ότι ο κ. Ακιντζί λειτουργεί ως υποχείριο και φερέφωνο της Άγκυρας.

Με αφορμή μάλιστα την υπόθεση του εορτασμού του Ενωτικού Δημοψηφίσματος στα Σχολεία, αποδείχθηκε ότι η τουρκική πλευρά επιζητεί κάποιον λόγο για να ταπεινώσει όχι μόνο τον κ. Αναστασιάδη αλλά όλους τους Ελληνοκυπρίους. 

Καθώς είναι προφανές ότι μια παράνομη οντότητα η οποία εορτάζει «αγκαλιά» με τα κατοχικά στρατεύματα μιας τρίτης χώρας την εισβολή και τα εγκλήματα τα οποία διαπράχθηκαν στο νησί, δεν μπορεί να έχει τέτοιες ευαισθησίες και δεν δικαιούται να «χαρακτηρίζει» πρόκληση το θέμα της μνείας του δημοψηφίσματος, ενός ιστορικού γεγονότος πριν 67 χρόνια. Πολύ περισσότερο όταν από κανέναν Κύπριο δεν τίθεται σήμερα καν ως θέμα για συζήτηση η Ένωση με την Ελλάδα.

Όμως ο στόχος της τουρκικής πλευράς είναι ο βιασμός και της ιστορικής μνήμης και της ιστορικής συνείδησης του κυπριακού ελληνισμού, ώστε να παραδοθεί αποστεωμένος από ιστορικές μνήμες, ευάλωτος σε ένα νέο κράτος, όπου όμως η τουρκική ταυτότητα και η παρουσία της Τουρκίας μέσω των εποίκων και των κατοχικών στρατευμάτων (που θα αποχωρούν για καμία εξαετία!) θα είναι συστατικό στοιχείο του.

Η μνεία του Ενωτικού κινήματος θα είναι απαγορευμένη, όταν ο καρπός της τουρκικής εισβολής και κατοχής, δηλαδή οι έποικοι και το διζωνικό καθεστώς θα είναι η «νέα πραγματικότητα» στο νησί.

Ο κ. Αναστασιάδης μετά τα δείπνα του κ. Αβέρωφ Νεοφύτου στα κατεχόμενα με τον Μουσταφά Ακιντζι, προσπάθησε να κρατήσει ισορροπίες. Και στο δείπνο της Κυριακής, δεν είπε «Ναι σε όλα» όπως είχε γίνει τον Δεκέμβριο. Οι προεδρικές εκλογές του επομένου χρόνου, αλλά και τα καψόνια της Γενεύης, ερέθισαν τα ένστικτα αυτοσυντήρησης του Νίκου Αναστασιάδη.

Κατάλαβαν όλοι την Κυριακή, ότι ο Άϊντα παίζει και θα παίζει μέχρι τέλους το δικό του παιγνίδι, που διευκολύνει τους σχεδιασμούς της Άγκυρας και κυρίως έγινε απολύτως σαφές ότι πριν από το Δημοψήφισμα στην Τουρκία δεν μπορεί να υπάρχει καμία εξέλιξη. 

Όμως ακόμη και μετά το δημοψήφισμα υπάρχει ελπίδα να υπάρξει κίνηση εκ μέρους της Τουρκίας;

Όσοι το πιστεύουν αυτό, κάνουν και πάλι ένα λάθος το οποίο θα πληρώσει η ελληνοκυπριακή πλευρά στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης. 

Ο κ. Ερντογάν δεν αντιμετωπίζει το Κυπριακό ως ένα θέμα τρέχον στο οποίο απλώς ανέβασε τους τόνους για να κερδίσει τις εντυπώσεις και μόλις κλείσουν οι κάλπες την 16η Απριλίου θα υπογράψει μια λύση για το καλό των Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων.

Το Κυπριακό αποτελεί θέμα εθνικής ασφάλειας για την Τουρκία, ακόμη και το τελευταίο Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας το έχει εντάξει στα θέματα που αποτελούν προτεραιότητα για την Τουρκία και καμία σοβαρή αλλαγή στάσης δεν θα πρέπει να αναμένεται από την Τουρκία.

Ο κ. Αναστασιάδης θα πρέπει να το κατάλαβε αυτό το βράδυ της Κυριακής, όταν αντί άλλης συζήτησης ο κ. Ακιντζι επανέφερε θέμα Μέτρων Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης. Τα ΜΟΕ δεν είναι τίποτε άλλο από μια προσπάθεια εξωραϊσμού της συνεχιζόμενής τουρκικής κατοχής της κατεχόμενης Βόρειας Κύπρου, περιορισμού των συνεπειών από την συνέχιση της κατοχής, διευκόλυνση των Τουρκοκυπρίων στο ξεπέρασμα των εμποδίων που έχει προκαλέσει η τουρκική κατοχή και τελικά στην υπονόμευση της διαπραγματευτικής θέσης της Λευκωσίας.

Ο κ. Αναστασιάδης άντεξε σχεδόν 30 ώρες μετά το δείπνο και δεν έσπευσε να αλλάξει στάση υποχωρώντας στους τουρκικούς εκβιασμούς.

Δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι θα αντέξει μέχρι τέλους. Η 16η Απριλίου, η ημέρα του δημοψηφίσματος στην Τουρκία είναι από αυτή την άποψη ορόσημο. Γιατί θα αποδειχθεί εάν ο κ. Αναστασιάδης είχε δίκιο όταν πίστευε ότι όλα πρόκειται για τερτίπια της Άγκυρας πριν από το δημοψήφισμα.

Το πιθανότερο είναι, ότι και την 17η Απριλίου τον ίδιο (και πιθανόν χειρότερο) Ερντογάν θα έχεις απέναντι σου…

Γι’ αυτό ίσως το πιο λογικό θα είναι η Λευκωσία να ετοιμάζεται για το σενάριο Β΄ και το σενάριο Γ΄. Γιατί το Σενάριο Α΄, έχει καεί από καιρό…

Ας μην ενδώσουμε στον αποχωρούντα Αρταξέρξη: Ο Ταγίπ είναι απλά μία επικίνδυνη περίπτωση

2 thoughts on “Τα δείπνα του λομπίστα της Τουρκίας, η ορμή του Σουλτάνου και το καμμένο Σενάριο Α΄

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s