Ο λεκές της ντροπής και το πολιτικό θράσος

Το προκλητικό σύμβολο/σημαία, που ματώνει τη ράχη του παλικαρόβουνου, έπαψε να αποτελεί σημαία της ντροπής.

Γράφει ο Γιώργος Καλλινίκου

Τα φώτα στο «ναό της δημοκρατίας» έσβησαν. Οι τραγικοί πρωταγωνιστές μπήκαν στις λιμουζίνες και έφυγαν. Άφησαν πίσω τους μια κατάμαυρη σελίδα, μια νέα τραγική επέτειο και έναν τεράστιο μαύρο λεκέ, που καλύπτει ολόκληρο το «ναό». Η 7η Απριλίου 2017 καταχωρήθηκε πια σαν ημέρα ντροπής. Ημέρα ταπείνωσης. Ημέρα κατά την οποία το όνειρο του Μουσταφά για εκ περιτροπής Προεδρία ξεπεράστηκε. Αφού ο πασάς, εμμέσως αλλά ουσιωδώς, αναγορεύτηκε ήδη σε «συμπρόεδρο». Απαιτεί, εκβιάζει και ικανοποιείται. Μέχρι του σημείου να επιβάλλει αλλαγή νομοθετημάτων της Βουλής.

Εκείνο το «ψευδό», διαγράψτε το πλέον. Το ξεπέρασε η ασύγγνωστη συμπεριφορά σας. Ο «ψευδό» πήρε δια της ψήφου σας δικαιοδοσία βέτο στις αποφάσεις σας. Το προκλητικό σύμβολο, που ματώνει τη ράχη του παλικαρόβουνου, έπαψε να αποτελεί σημαία της ντροπής. «Νομιμοποιήθηκε» δια της τοποθετήσεώς σας στη Βουλή, όταν καταψηφίσατε την πρόταση απαίτησης να διαγραφεί. Τα φούμαρα τα οποία εκτοξεύετε δεν έχουν σημασία. Μόνο οι πράξεις μετράνε. Κι εσείς, στην πρώτη φορά που ετέθη επισήμως θέμα διαγραφής του συμβόλου της πρόκλησης, το καταψηφίσατε.

Η καταισχύνη έχει και συνέχεια. Οι θλιβεροί πρωταγωνιστές σε μια επίδειξη απύθμενου πολιτικού θράσους επιχειρούν να διεκδικήσουν και… δάφνες για το απεχθές έργο τους. Αναζητούν, λένε, τον ηθικό αυτουργό για τα επεισόδια! Ο Άντρος Κυπριανού προτίθεται να αποστείλει αύριο επιστολή στον Γενικό Εισαγγελέα και στον Πρόεδρο της Βουλής. Θα ζητήσει εφαρμογή της νομοθεσίας για όσους υποκινούν ρητορική μίσους, φανατισμού και ρατσισμού! Φωτογραφίζοντας τον Νικόλα και τα κόμματα του ενδιάμεσου χώρου. Μαζί του συμπορεύεται (τι πρωτοτυπία κι αυτή…) και ο Νίκος Τορναρίτης. Σε χθεσινή ανάρτηση στο facebook καταγγέλλει: «Υπάρχει ηθικός αυτουργός για τα επεισόδια μέσα και έξω από το Κοινοβούλιο. Είναι αυτός, που με την ρητορική μίσους διχάζει καθημερινά τον λαό μας»! Ηθικός αυτουργός είναι εκείνος που αντιδρά στην πολιτική συμπεριφορά της υποταγής στον εξευτελιστικό όρο του εκπροσώπου του Σουλτάνου; Είναι εκείνος που εξοργίζεται μπροστά στην αναξιοπρεπή ικανοποίηση ενός εκβιαστικού όρου κάποιου, που θεωρεί αυτό το Κράτος σαν «εκλιπούσα Δημοκρατία»; Όχι εκείνοι, που με «μυστικά δείπνα» ταπεινώνουν τον λαό; Όχι εκείνοι, που σμπαραλιάζουν την αξιοπρέπεια του λαού, διαγράφουν την Ιστορία του τόπου και προκαλούν οργή στους πολίτες;

Απλώς, δεν έχουν καμία επαφή με την ωμή πραγματικότητα. Αγνοούν τα αισθήματα των πολιτών. Όχι εκείνων που ανήκουν στο στενό κομματικό τους πυρήνα. Των πλατιών μαζών. Όταν δεν κατάλαβαν πώς και γιατί φτερούγισαν γι’ αλλού 70 χιλιάδες ψηφοφόροι τους, πώς να καταλάβουν τώρα… Επιχειρούν να πιαστούν από την απαράδεκτη αντίδραση μιας χούφτας τραμπούκων. Αυτοί και όσοι ξεφεύγουν από τα επιτρεπτά όρια είναι καταδικαστέοι. Είναι, ωστόσο, αδιανόητο να επιχειρείται με νομικές παρεμβάσεις και απύθμενο πολιτικό θράσος να διαγραφεί το γεγονός του εξευτελισμού, της ταπείνωσης και της ντροπής. Διότι αυτά έχουν, δυστυχώς, καταχωρηθεί στην Ιστορία της Βουλής. Σε μια ακόμη μαύρη σελίδα βεβαίως…

Ακόμη και το ημερολόγιο παραβίασαν οι αθεόφοβοι. Η θλίψη της Μεγάλης Εβδομάδας ήρθε φέτος νωρίτερα. Η Μεγάλη Πέμπτη μεταφέρθηκε στην Παρασκευή προ των Βαίων. Με τον θρήνο για τη σταύρωση της εθνικής τιμής. Για την ταφή και του τελευταίου ψήγματος αγωνιστικότητας. Ξέρω, κάποιοι θα πουν ότι μετά την Σταύρωση ακολουθεί η Ανάσταση. Για τον Θεάνθρωπο όμως. Όχι για τους κοινούς θνητούς με την κουρελιασμένη πολιτική αξιοπρέπεια. Γι’ αυτούς, δεν μπορεί ποτέ να υπάρξει ανάσταση. Επειδή έχουν σταυρωθεί στη συνείδηση της πλειοψηφίας των πολιτών.

Όλα τα πιο πάνω δεν αποτελούν μια συναισθηματική έκρηξη. Αλλά ωμή πολιτική πραγματικότητα. Δεν έχει σημασία αν οι θλιβεροί πρωταγωνιστές εθελοτυφλούν ή αν περί άλλων τυρβάζουν. Ούτε και αν ματαίως επιχειρούν να πείσουν με γελοία επιχειρήματα. Η τραγικότητα επιβεβαιώνεται συνεχώς από την στάση του σουλτανάτου. Από τις δύο άμεσες απαντήσεις που έδωσε.

Πρώτον, απαγόρευσε φέτος να γίνει η ακολουθία του Επιταφίου στον Άγιο Γεώργιο Εξορινό. Μια τελετουργία, που τα προηγούμενα χρόνια είχε αγκαλιαστεί με δέος από χιλιάδες Ε/κ.

Δεύτερον, εξαπέλυσε νέα απειλή ότι δεν θα επιτρέψει να γίνει γεώτρηση στο τεμάχιο 6. Αποτελεί πολιτικό κανόνα αδιαμφισβήτητο.

Όσο κάποιος υποχωρεί, τόσο ο αντίπαλος εκτραχύνεται και αυξάνει τις απαιτήσεις του. Όσο κάποιος ικανοποιεί εκβιαστικούς όρους του αντιπάλου, τόσο εκείνος θα θέτει κι άλλους. Όσο το θύμα ταπεινώνεται υποκλινόμενο στον θύτη (ιδίως όταν είναι λυσσαλέος) τόσο εκείνος θα γίνεται αισχρότερος. Μόνο κάποιος απείρως αφελής μπορεί να αναμένει πως υποχωρώντας στον εκβιασμό επί ενός ήσσονος σημασίας θέματος είναι δυνατό ο ενίοτε αδιάλλακτος να υποχωρήσει στα σημαντικά θέματα. Θα απομείνει τελικά ο λεκές της ντροπής.

Αιδώς Αργείοι!

Γιώργος Καλλινίκου, “Φ”

>>> Σ’ ελεύθερη πτώση τα ποσοστά ΔΗΣΥ-ΑΚΕΛ!!!

2 thoughts on “Ο λεκές της ντροπής και το πολιτικό θράσος

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s