Οι αιθεροβατούντες και η μελέτη του (γκρίζου) Λύκου

Γράφει ο Γιώργος Καλλινίκου 

Ναι, η κατάσταση στην Τουρκία είναι ρευστή. Ναι, ο -έστω και με κάλπικη σφραγίδα- Σουλτάνος είναι απρόβλεπτος. Ναι, η Τουρκία έχει περιέλθει σε κατάσταση αποσταθεροποίησης. Ως εκ τούτου, είναι εξαιρετικά δύσκολο να γίνουν προβλέψεις κατά πόσο η νίκη του Ερντογάν θα αποδεικτεί πύρρειος ή όχι. Ωστόσο, υπάρχουν δεδομένα τα οποία, τουλάχιστον όσον αφορά την Κύπρο, μπορούν να δώσουν κατεύθυνση στις προσδοκίες. Για όσους, βεβαίως, δεν εθελοτυφλούν και δεν αυτοϊκανοποιούνται αιθεροβατώντας στον κόσμο των ψευδαισθήσεων.

Το επόμενο ορόσημο για τον Σουλτάνο είναι το 2019 και οι προεδρικές εκλογές με τις οποίες η Τουρκία θα περάσει στο προεδρικό καθεστώς. Είναι λοιπόν εξόφθαλμο ότι για να μπορέσει ο Ερντογάν να εφαρμόσει στην πράξη το «όραμά» του και να έχει νόημα η νίκη του στο δημοψήφισμα, χρειάζεται να συντηρήσει τη συνεργασία του με τους εθνικιστικούς κύκλους. Ήδη, η πρώτη εξαγγελία για τη θανατική ποινή είναι ενδεικτική αυτής της πρόθεσης. Με αυτό δεδομένο, πώς μπορεί κάποιος να αναμένει να εμφανιστεί διαλλακτικός στο Κυπριακό; Με τη μισή Τουρκία εναντίον του, δύο δρόμους θα μπορούσε να ακολουθήσει. Ο πρώτος είναι ο συγκρουσιακός. Για κάθε εχέφρονα άνθρωπο, αυτή η οδός δεν θεωρείται η ιδανικότερη. Κάτι τέτοιο, ωστόσο, δεν ισχύει για τον Ερντογάν. Έχει αποδείξει πλειστάκις, και μάλιστα προσφάτως, στην περίοδο μετά το πραξικόπημα-φιάσκο, πόσο αδίστακτος είναι. Ποιος τολμά να στοιχηματίσει ότι δεν θα συνεχίσει με φυλακίσεις, εξορίες και εκφοβισμούς για να «τιθασεύσει» το 50%, που αντιδρά στην απύθμενη φιλοδοξία του να καταστεί όχι μόνο απόλυτος Σουλτάνος αλλά και ηγεμόνας της ευρύτερης περιοχής; Η απόφαση να παραμείνει η Τουρκία σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης για τρεις ακόμη μήνες είναι πασιφανές ότι αποσκοπεί να διατηρήσει τις συνθήκες, που τον κάνουν να αισθάνεται όσο γίνεται πιο ασφαλής. Μια ασφάλεια, που δεν του προσφέρει η επόμενη μέρα του δημοψηφίσματος, αφού αντί για θρίαμβο, του απέφερε μια χώρα βαθειά διχασμένη.

Η δεύτερη οδός που μπορεί να ακολουθήσει μέχρι το 2019 είναι να επιχειρήσει να παραπλανήσει τους μισούς Τούρκους οι οποίοι απέρριψαν την επίσημη αναγόρευσή του σε Σουλτάνο, με μια πιο ήπια συμπεριφορά στο εσωτερικό. Να τους πείσει ότι κακώς φοβούνται την παντοκρατορία του και ότι αυτήν μπορεί να την αξιοποιήσει προς όφελος της χώρας. Δεν πρέπει κανείς να τρέφει ψευδαισθήσεις. Δεν θα πρόκειται για μια ειλικρινή πολιτική συμπεριφορά. Απλώς, ο Ερντογάν θα επιχειρήσει να εκμεταλλευτεί την κατάσταση με στόχο το 2019 και την εκλογή του.

Ο λύκος, ωστόσο, δεν μπορεί ποτέ να σταματήσει να δείχνει τα δόντια του, ακόμη και όταν μεταμορφώνεται. Το πιθανότερο, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις ειδικών αναλυτών, είναι να επιχειρήσει κάποια επίδειξη ισχύος στο εξωτερικό, που να μπορεί να την «πουλήσει» στο εσωτερικό. Κι αυτό ισχύει για όποιον και από τους δύο δρόμους επιλέξει να ακολουθήσει. Άλλωστε, όσοι δεν αρέσκονται σε όνειρα θερινής νυκτός, γνωρίζουν πολύ καλά ότι η τουρκική εξωτερική πολιτική δεν αλλάζει. Τους ίδιους επεκτατικούς και ηγεμονικούς στόχους έχει ενίοτε στο επίκεντρό της. Και ο Σουλτάνος δεν θα διστάσει να αξιοποιήσει ένα τέτοιο κτύπημα για να εξασφαλίσει όφελος στο εσωτερικό μιας διχασμένης χώρας. Η Κύπρος, εν πρώτοις (Ιράκ και Αιγαίο είναι οι άλλες πρόσφορες περιοχές, αφού στη Συρία δεν παίζει μόνος) προσφέρεται για κάτι τέτοιο. Και το καλοκαίρι των γεωτρήσεων είναι πολύ κοντά…

Το πρώτιστο, βεβαίως, που ενδιαφέρει την Κύπρο είναι αν και πώς μπορεί να επηρεαστεί από τις όποιες κινήσεις του σχιζοφρενούς Σουλτάνου. Είναι επομένως, θετικό το γεγονός ότι προγραμματίστηκε Εθνικό Συμβούλιο την ερχόμενη Δευτέρα. Σημαντικό γεγονός, όμως, θα καταστεί μόνο αν η εν λόγω συνεδρία προσλάβει ορθό περιεχόμενο (για να χρησιμοποιήσουμε μια προσφιλή φράση των πολιτικών). Αν επιτέλους, οι ταγοί ξεφύγουν από τις επαναλήψεις των διαχρονικών ατελέσφορων ρητορικών τους. Αν κάποιοι βρουν τη δύναμη να ξεφύγουν από τις ψευδαισθησιακές προσδοκίες τους. Αν κάποιοι άλλοι βρουν τη δύναμη να ξεφύγουν από τις αναποτελεσματικές κινδυνολογίες, που δεν συνοδεύονται από εναλλακτικές εφικτές επιλογές. Αν επιτέλους, όλοι τους, τολμήσουν να αναγνωρίσουν ότι κανείς τους δεν διαθέτει το αλάθητο του Πάπα. Αν αναγνωρίσουν την ανάγκη να επικαλεστούν τις γνώσεις τουρκολόγων, αναλυτών και επιστημόνων. Ώστε να μελετήσουν κάθε πιθανό βήμα του Σουλτάνου. Ώστε να μπορέσουν να ετοιμάσουν αντιδράσεις για κάθε ένα από αυτά. Ώστε να μπορέσουν να εκμεταλλευτούν το σημερινό μετέωρο βήμα ενός λυσσαλέου ηγεμόνα. Αν επικρατήσουν οι γνωστοί αιθεροβατούντες, τότε, απλώς, για μια ακόμη φορά θα τρέχουμε πίσω από αιφνιδιαστικές ενέργειες του αδίστακτου Σουλτάνου. Και πιθανότατα, για μια ακόμη φορά, θα βάλουμε την ουρά στα σκέλη. Αναζητώντας εξευμενιστικές κινήσεις, που δεν μπορεί παρά να είναι και πάλι ταπεινωτικές…

Γιώργος Καλλινίκου, “Φ”

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s