ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ Ὁ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΔΡΑΠΕΤΗΣ’ ΤΟΥ Λ. ΛΕΩΝΙΔΟΥ

Πραγματοποιήθηκε την Τρίτη, 23 Μαΐου 2017, στο οίκημα της Ελληνικής Κυπριακής Άδελφότητας στο Βόρειο Λονδίνο η παρουσίαση του βιβλίου του Λεωνίδα Λεωνίδου “Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΔΡΑΠΕΤΗΣ – Αργυρός Κυριάκου και συναγωνιστές του”.

Παρευρέθηκαν οι αἰδ. Ανδρέας Χατζησαββής, ως εκπρόσωπος του Ἀρχιεπισκόπου και πατήρ Ιωσήφ Παλιούρας, ο πρόεδρος της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Ἀποδήμων και πρόεδρος του ΔΗΣΥ ΗΒ  Ανδρέας Παπαευριπίδης, ο πρόεδρος του ΔΗΚΟ Αγγλίας και διευθυντής των Ανεξαρτήτων Ελληνικών παροικιακών σχολείων Μιχάλης Έλληνας, η προϊσταμένη της Κυπριακής Εκπαιδευτικής Αποστολής Μαρία Παπαλούκα καθώς και ο τέως προϊστάμενος Σάββας Παυλίδης, ο διευθύνων του  Γραφείου Εκπαίδευσης της Ελληνικής Πρεσβείας Γεώργιος Κόσιβας, ο Νίκος Νικολάου διευθυντικό στέλεχος της CYTA, ο διευθυντής της CYTA UK Σέργιος Σεργίου,  εκπαιδευτικοί και άλλοι συμπατριώτες μας.

Χαιρετισμό εκ μέρους του προέδρου της Ελληνικής Κυπριακής Αδελφότητας, υπό την αιγίδα της οποίας τελούσε η εκδήλωση, απηύθηνε ο γενικός γραμματέας της Ανδρέας Καραολής, ο οποίος αναφέρθηκε και στο βιογραφικό του συγγραφέα.

Ακολούθως ο πρωτοπρεσβύτερος Ανδρέας Χατζησαββή μετέφερε τις ευχές και τον χαιρετισμό του σεβασμιοτάτου Αρχιεπισκόπου Θυατείρων και Μ. Βρεττανίας κ. Γρηγορίου.

Ο κύριος ομιλητής καθηγητής και συγγραφέας Χάρης Μεττής, έδωσε βασικά στοιχεία της δομής του συγγράμματος, ανάπτυξε τη σημασία του εντάσσοντάς το μέσα στα ιστορικά πλαίσια του απελευθερωτικού αγώνα 1955-59 της Κύπρου και ανέλυσε τα χαρακτηριστικά του μηνύματα, συνδέοντάς το ταυτόχρονα με άλλα ιστορικά συγγράμματα του συγγραφέα που αναφέρονται στην ίδια ιστορική περίοδο.

Μεταξύ άλλων ανέφερε και τα εξής: “Στο πρόσφατο σύγγραμμα του αγαπητού μας Λεωνίδα Λεωνίδου, με τον χαρακτηριστικό τίτλο «ο τελευταίος δραπέτης», σκιαγραφείται, με την χαρακτηριστική για τον συγγραφέα του σαφήνεια, διαύγεια, επιστημονική μεθοδολογία και ύφος συναρπαστικό, το τελευταίο ηρωικό κατόρθωμα ενός από τους αγωνιστές του επικού Αγώνα της ΕΟΚΑ Αργυρού Κυριάκου. Ο οποίος, ως γνήσιος πατριώτης-πολεμιστής, προικισμένος με σθένος ακατάβλητο, κατόρθωσε να γλυτώσει από τον σίγουρο θάνατο και να δραπετεύσει από το νοσοκομείο όπου νοσηλευόταν πληγωμένος και σχεδόν σιδηροδέσμιος, και ο οποίος είχε ήδη υποφέρει τα πάνδεινα στα χέρια των Άγγλων κατακτητών της Κύπρου.  Όμως το όντως εξαίρετο αυτό σύγγραμμα δεν περιορίζεται αποκλειστικά και μόνο στον ηρωικό και θαρραλέο αυτόν αγωνιστή της ΕΟΚΑ, ο οποίος τελικά επέζησε ώστε να παράσχει σ’ εμάς σήμερα την προσωπική του μαρτυρία για τα όσα θρυλικά συνέβησαν στην διάρκεια των πέντε σχεδόν εκείνων χρόνων, αγωνιζόμενος και αυτός, όπως και τόσοι άλλοι συμπολεμιστές του, υπέρ πίστεως και πατρίδος, με τα μάτια της ψυχής και του νου του εστραμμένα προς την μητέρα Ελλάδα και τον προαιώνιο πόθο του λαού μας για την Ένωση μαζί της. Παρελαύνουν δε, επίσης, στις σελίδες του βιβλίου πληθώρα άλλων, ως επί το πλείστον αφανών ηρώων και ηρωίδων, τα κατορθώματα των οποίων και η θετική συμβολή τους στον αγώνα του Ελληνισμού της Κύπρου για την απελευθέρωσή του από τα δεσμά της δουλείας είναι είτε άγνωστα είτε, όπερ και το χειρότερο, παρεξηγημένα αν όχι και καταδικαστέα από πλείστους όσους απληροφόρητους ή δυσμενώς προκατειλημμένους μέχρι σήμερα….  Ο αναγνώστης, λοιπόν, του πρόσφατου αυτού βιβλίου του Λεωνίδα Λεωνίδου για τον τελευταίο δραπέτη από την αιχμαλωσία του στους Βρετανούς Αργυρό Κυριάκου έχει την θαυμάσια ευκαιρία να πληροφορηθεί, από στόματος, μάλιστα, του ίδιου του δραπέτη, την απάντηση στο καυτό εκείνο ερώτημα: «Ποιος άραγε φταίει για την σημερινή κατάντια μας να εξαρτιόμαστε, σαν θλιβερά και ασήμαντα ανδρείκελα, από τις βλέψεις και τις αποφάσεις που λαμβάνονται ερήμην μας στην Άγκυρα και, γιατί όχι, με την ύπουλη συμπαιγνία των υποστηρικτών του σημερινού νεοσουλτάνου της, όπως έχουν καταντήσει αναμφίβολα η Ουάσινγκον και το Λονδίνο. Και ότι τον τρομερό και τόσο επικίνδυνο κατήφορο, τον οποίο είχε, δυστυχώς, ακολουθήσει η μετά τη λήξη του επιτυχημένου πενταετούς σχεδόν Αγώνα της ΕΟΚΑ Ελληνοκυπριακή ηγεσία είχαν προβλέψει και επισημάνει έντρομοι τόσο οι πρώην αγωνιστές της ΕΟΚΑ, όσοι δηλαδή δεν είχαν πια περιβληθεί τον μανδύα της καλοπέρασης και των υψηλών κυβερνητικών αξιωμάτων, όσο επίσης και άλλοι από εμάς με κάποια ευρύτερη και βαθύτερη γνώση της Ελληνικής και όχι μόνο Ιστορίας.”

Στη συνέχεια ο συγγραφέας, αφού αναφέρθηκε στη γνωριμία του με τον ήρωα του συγγράμματος Αργυρό Κυριάκου από το Γέρι και κάτοικο Λάρνακας, πρόβαλε βίντεο από τις συνεντεύξεις του με τον «τελευταίο δραπέτη»  κατά τον αγώνα της ΕΟΚΑ.

Εντύπωση προκάλεσε σε όσους παρευρέθηκαν η δράση του Αργυρού από τους πρώτους μήνες της έναρξης του αγώνα της ΕΟΚΑ, βασικός λόγος που ο Αρχηγός της ΕΟΚΑ τον κάλεσε να μεταβεί στα λημέρια του Κύκκου για να γίνει μέλος της ανταρτικής ομάδας του. Από τα λημέρια της «Βασιλικής» στα βουνά του Κύκκου ο Διγενής τον ἔστειλε στα βουνά της Πάφου να ενισχύσει την ανταρτική ομάδα του Γεωργίου Ράφτη, στην οποία μέλη ήταν και οι Ευαγόρας Παλληκαρίδης και οι 16χρονοι Βαγγέλης Χριστοφή και Πανίκος Μιχαηλίδης.

Αίσθηση προκάλεσε η αποκάλυψη από τον συγγραφέα ότι ο Παλληκαρίδης κατά τη σύλληψη του το βράδυ της 18ης Δεκεμβρίου 1956 κρατούσε το οπλοπολυβόλο του Αργυρού Κυριακού το οποίο μετέφερε από τη Λυσό στο λημέρι τους και το οποίο ούτε ο Παλληκαρίδης ούτε άλλο μέλος της ανταρτικής ομάδας, εκτός από τον Αργυρό μπορούσε να χρησιμοποιήσει. Ο λόγος που ο Ράφτης διέταξε τη μεταφορά του όπλου ήταν γιατί ο Αργυρός, λίγες μέρες πιο πριν είχε συλληφθεί, έξω από τη Λευκωσία, κατά τη διάρκεια ολιγοήμερης επιστροφής του στο χωριό του Γέρι.

Τα βασανιστήρια στα οποία υποβλήθηκε για 32 μέρες ο Αργυρός Κυριάκου στα χέρια των ανακριτών του στη Special Branch  MI6, στην Ομορφίτα και στις Πλάτρες ήταν απάνθρωπα.

Τελικά αποστέλλεται στα κρατητήρια της Κοκκινοτριμιθιάς και ακολούθως της Πύλας όπου σχεδιάζει την πραγματοποίηση του ονείρου του: να δραπετεύσει. Παραμένει πολιτικός κρατούμενος επί δύο σχεδόν χρόνια και τελικά οι στρατιωτικές αρχές επιτρέπουν στη μεταφορά του στις 5 Ιανουαρίου 1959 στην αυστηρά φρουρούμενη πτέρυγα πολιτικών κρατουμένων του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας, όπου υποβάλλεται σε εγχείρηση. Δυο μέρες μετά την ιατρική επέμβαση, εφαρμόζοντας ένα πολύπλοκο και εντυπωσιακό σχέδιο, κατορθώνει να δραπετεύσει από την πτέρυγα κρατουμένων του νοσοκομείου. Γίνεται έτσι ο τελευταίος δραπέτης κατά τον αγώνα της ΕΟΚΑ, αφού τέσσερις περίπου βδομάδες αργότερα υπογράφονται οι Συμφωνίες Λονδίνου και τερματίζεται η δράση της ΕΟΚΑ.

Το Β΄ κεφάλαιο του συγγράμματος περιλαμβάνει σύντομα βιογραφικά των συναγωνιστών  του Αργυρού Κυριάκου με τους οποίους συνεργάστηκε στενά, όπως οι απαγχονισθέντες Μιχαλάκης Καραολής, Ιάκωβος Πατάτσος, Ευαγόρας Παλληκαρίδης και οι πεσόντες Στυλιανός Λένας, Μάρκος Δράκος, Σταύρος Στυλιανίδης, Κυριάκος Κολοκάσης, Ιωνάς Νικολάου και Χρίστος Κκέλης καθώς και άλλων οι οποίοι επέζησαν.
Στο Γ΄ κεφάλαιο  δίνεται μια συγκινητική περιγραφή του συγγραφέα της επιστροφής του Αργυρού Κυριάκου και του Βαγγέλη Χριστοφή στα παλιά τους λημέρια στην Πάφο, 57 χρόνια μετά, καθώς και μια συγκλονιστική μαρτυρία του Χριστοφή για τις συνθήκες σύλληψης του Παλληκαρίδη ενώ ο ίδιος κατώρθωσε να διαφύγει.

Το πιο συνταρακτικό ίσως κεφάλαιο είναι το Δ΄ και τελευταίο.

Ο συγγραφέας πληροφορεί τον Αργυρό Κυριάκου για την ολοκλήρωση του βιβλίου και ότι εντός των ημερών έφθανε στην Κύπρο να του το φέρει να το διαβάσει πριν την έκδοση. Την επομένη το πρωί ο Αργυρός πεθαίνει από ανακοπή καρδίας προτού προλάβει να διαβάσει το βιβλίο της ζωής του.

Ο συγγραφέας εκφωνεί τον επικήδειο και προσθέτει το κεφάλαιο αυτό.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s