Η Κύπρος μπροστά, ο Πρόεδρος και οι «άσπονδοι» φίλοι του

 Γράφει ο Γιώργος Καλλινίκου

«Όταν εξελέγη ο κ. Ακιντζί τον Απρίλιο του 2015, αρχίσατε έναν διάλογο μαζί του. Μέχρι τον Οκτώβρη του 2016 στη Νέα Υόρκη δεν υπήρχε οποιοδήποτε πρόβλημα. Πίνατε ζιβανία, καφέ, όλα πήγαιναν καλά. Τι άλλαξε; Μπήκε ανάμεσά σας καμιά μαύρη γάτα;». Αυτό ρώτησε Τ/κ δημοσιογράφος τον πρόεδρο Αναστασιάδη σε συνέντευξη που δημοσιεύθηκε στον «Π». Και ο Πρόεδρος απάντησε: «Ανάμεσά μας όχι. Αλλά φαίνεται ότι κάποιος κάτι βάζει μέσα στον καφέ του κ. Ακιντζί και αυτός δεν είναι Τ/κ βεβαίως»…

Πλέον, όμως, μετά που και ο Νορβηγός «αστρονόμος» υποχρεώθηκε να ομολογήσει ότι η ευθυγράμμιση των αστεριών έχει διαλυθεί (στην πραγματικότητα δεν υπήρξε ποτέ, απλώς, προσπαθούσε να παραπλανήσει τον λαό) έχει αναδυθεί στην επιφάνεια η ωμή πραγματικότητα. Οι ζιβανίες, οι καφέδες και τα θέατρα αποτελούσαν επικοινωνιακά κόλπα αμερικανικής προέλευσης, που αποσκοπούσαν στη δημιουργία ψευδαισθήσεων. Με απώτερο στόχο να  παραπλανήσουν τον λαό και να τον οδηγήσουν σταδιακά σε ένα λιμάνι ρηχό και επικίνδυνο. Για να ικανοποιήσουν τα δικά τους συμφέροντα.

Η ωμή πραγματικότητα, όμως, βρισκόταν ενώπιόν μας. Μπαίνοντας σε έναν ατέρμονο διάλογο, επί των τεσσάρων κεφαλαίων και αφήνοντας για το τέλος τα πλέον σημαντικά για την ε/κ πλευρά θέματα των εγγυήσεων και της ασφάλειας, δύο ήταν οι επιλογές. Είτε η κατάληξη σε μια λύση που δεν θα ικανοποιούσε τις μεγάλες ανησυχίες της ε/κ πλευράς είτε το ναυάγιο. Ο Κοτζιάς βοήθησε όλους να βγουν από τον λήθαργο στον οποίο είχαν πέσει. Ιεραρχώντας τις ανάγκες στη σωστή τους διάσταση. Εστιάζοντας στη μοναδική προοπτική που μπορεί να προσφέρει ασφάλεια και ευοίωνο μέλλον σε ένα βασανισμένο τόπο. Που θέλει να αφήσει πίσω του το μαύρο παρελθόν και να ακολουθήσει ένα λευκό μέλλον. Απαλλαγμένο από κάθε μίασμα του παρελθόντος. Σε συνθήκες αλληλοσεβασμού και ισότητας.

Είναι αλήθεια ότι καταγράφηκε πρόοδος στα τέσσερα κεφάλαια όσο ποτέ προηγουμένως. Επειδή ο Αναστασιάδης έκανε σωρεία συμβιβασμών. Κι αυτό ενέτεινε την παραπλάνηση του λαού. Κάποιοι προειδοποιούσαμε για την επικινδυνότητα του εγχειρήματος. Μας κατηγορούσαν, όμως, πως ήταν επειδή δεν θέλουμε λύση. Οποία ύβρις! Μέχρι που φθάσαμε στα καυτά κεφάλαια. Ο Σουλτάνος και ο εν Κύπρω πασάς του έβγαλαν τη μάσκα. Ο Ακιντζί σκότωσε την ελπίδα όσων αρέσκονται ακόμη να βλέπουν όνειρα θερινής νυκτός. Εμφανίστηκε σαν λύκος όπως και το αφεντικό του στην Άγκυρα.

Τότε ο Αναστασιάδης, όντας οκτώ μήνες πριν από τις εκλογές, είδε τη λάμψη της εξουσίας να τρεμοσβήνει. Και κοντοστάθηκε. Από τη μια ήταν μονόδρομος, που οδηγούσε σε λύση τουρκικών προδιαγραφών. Από την άλλη, είδε τη λεωφόρο προς τις προεδρικές εκλογές να στενεύει επικίνδυνα. Ήδη αρκετές χιλιάδες υποστηρικτών του είχαν κατεβεί από το καράβι (τρανή απόδειξη οι βουλευτικές εκλογές). Επέλεξε να αναζητήσει στο πατάρι του Προεδρικού την ξεχασμένη φουστανέλα… Και απομείναμε να γυροφέρνουν ενοχλητικά στο μυαλό μας οι στίχοι του τεράστιου Μόντη: «Είδαμε πως του κάκου προσπαθούσαμε τόσα χρόνια να οργανώσουμε τον θίασο μας/ γιατί οι ηθοποιοί ήταν δικοί τους, το ρεπερτόριο ήταν δικό τους, οι σκηνοθέτες ήταν δικοί τους/ τα σκηνικά ήταν δικά τους/ οι στολές ήταν δικές τους/ τα χειροκροτήματα ήταν δικά τους».

Μπροστά μας, ωστόσο, βρίσκεται αδυσώπητη μια άλλη οικτρή πραγματικότητα. Ο κίνδυνος επίρριψης ευθυνών. Με ό,τι κάτι τέτοιο συνεπάγεται. Το blame game της τουρκικής πλευράς βρίσκεται σε εξέλιξη. Ο στόχος τους πασιφανής. Η απειλή αυτή, σε συνάρτηση με την άκρως ευαίσθητη περίοδο την οποία πλησιάζουμε, αυτή των γεωτρήσεων, επιτάσσει μια κορυφαία ανάγκη: Να τεθεί η Κύπρος μπροστά! Για μια έστω φορά. Διαφορετικά, ενδεχομένως, να βρεθούμε μπροστά σε δυσάρεστες εκπλήξεις. Δεν είναι αυτή η στιγμή να «δικαστεί» ο Αναστασιάδης ή οποιοσδήποτε άλλος. Υπάρχει χρόνος μέχρι τον Φεβράρη… Ασχέτως αν έχει αρχίσει ο προεκλογικός αγώνας για όλους. Η προβολή διαφορετικών πολιτικών και η αναζήτηση ψηφοφόρων ας γίνεται. Στα μηνύματα, όμως, που στέλνονται προς τα έξω, επιβάλλεται να ιεραρχηθεί υπεράνω όλων η Κύπρος. Κι αυτό αφορά δεξιούς, αριστερούς και κεντρώους. Αφορά τα μηνύματα που στέλνονται προς τα Ηνωμένα Έθνη, προς τους Αμερικανούς, προς τους Ρώσους, προς όλους…

Το φαινόμενο που καταγράφεται τις τελευταίες μέρες, να τίθεται ο Αναστασιάδης στην ίδια μοίρα με Ερντογάν και Ακιντζί δεν τιμά κανένα. Προκαλεί αηδία το φαινόμενο κάποιοι, που έπιναν νερό στο όνομα του Προέδρου, σήμερα να τον κατηγορούν. Κάποιοι που έσπευδαν στο αεροδρόμιο να τον χειροκροτήσουν σήμερα να τον στήνουν στον τοίχο. Κάποιοι που τον «ηρωοποιούσαν» σήμερα σχεδόν να τον υβρίζουν. Οι διαφωνίες της στήλης με την πολιτική και τη μεθοδολογία του  Αναστασιάδη παραμένουν. Ωστόσο, οι ανάγκες που προαναφέρθηκαν επιτάσσουν να στραφούν τα βέλη προς την λυσσαλέα Άγκυρα. Εκείνοι που διαφωνούσαν με τον Πρόεδρο, έθεταν και συνεχίζουν να θέτουν την Κύπρο υπεράνω όλων. Παρά το ότι αντιλαμβάνονται πλήρως τους πραγματικούς λόγους για τους οποίους σιδερώθηκε η φουστανέλα… Οι «άσπονδοι» φίλοι του ας προβληματιστούν για την στάση τους…

 Πηγή: “Φ”

>>> Ο Λαός, ο Πρόεδρος, ο ΔΗΣΥ, το ΑΚΕΛ, ο Ενδιάμεσος και οι πιθανότητες να “χάσει” ο Πρόεδρος Αναστασιάδης στο νήμα!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s