ΚΥΠΡΙΑΚΟ: Κρύβονται πίσω από τις λέξεις-ερμηνείες

Γράφει ο Κώστας Βενιζέλος

Τι είχες, Γιάννη; Ό,τι είχα πάντα. Το επαναλαμβανόμενο αστείο που αφορά μια τραγωδία, ένα ζήτημα που αναζητεί συμφωνία/λύση, το Κυπριακό. Μετά, λοιπόν, το… μπαϊράμι σπεύδει η Λευκωσία για διευκρινίσεις και για ξεκαθάρισμα του τοπίου σε σχέση με τη Συμφωνία του Δείπνου της 4ης Ιουνίου στη Νέα Υόρκη. Αυτή τη φορά το ξεκαθάρισμα του τοπίου δεν αφορά, όπως την προηγούμενη Συμφωνία του Δείπνου της 1ης Δεκεμβρίου, ποιοι θα συμμετέχουν στη Διάσκεψη ή για την ατζέντα.

Η Διάσκεψη θα είναι κι αυτή τη φορά πενταμερής, το ζήτημα αυτό είναι ξεκάθαρο και η πρακτική αυτή, της Διάσκεψης πέντε μερών, εδραιώνεται και αποτελεί ένα ακόμη τετελεσμένο ως αποτέλεσμα «διαδικαστικών υποχωρήσεων». Αυτή τη φορά το ζητούμενο είναι το περιεχόμενο του «κοινού εγγράφου». Από την 4η Ιουνίου, που συνομολογήθηκε η νέα Συμφωνία του Δείπνου, έχει αρχίσει ένας αγώνα δρόμου με διαφορετικές ερμηνείες και παρουσίαση διαφόρων εκδοχών σε σχέση με το έγγραφο. Έχουμε εισέλθει σε μια ατέρμονη συζήτηση αλληλο-αναιρουμένων ερμηνειών. Και εάν για μια διαδικαστικού χαρακτήρα συμφωνία υπάρχουν διαφορετικές ερμηνείες, τότε πώς θα εφαρμοστεί η λύση;

Το γεγονός ότι το κοινό ανακοινωθέν του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, που ανέγνωσε μετά τη συνάντηση, τυγχάνει πολλών αναγνώσεων, αυτό δείχνει την αδυναμία διατύπωσης ξεκάθαρων θέσεων αλλά και μια φοβία, ατολμία. Η επιλογή διατυπώσεων που αφήνει μετέωρη την όποια μετάφραση δείχνει πως οι πρωταγωνιστές φοβούνται. Φοβούνται το εσωτερικό τους ακροατήριο. Κι αυτό γιατί γνωρίζουν πως αυτά που συμφωνούν δεν συνάδουν με τα όσα θέλουν και οραματίζονται οι πολίτες. Γι΄ αυτό και κρύβονται πίσω από τις λέξεις. Γι΄ αυτό και μετά σπεύδουν για γραπτές και προφορικές διαβεβαιώσεις, τις οποίες ενίοτε τις διαφημίζουν δημόσια. Αυτό το τοπίο από την άλλη επιτρέπει στην ισχυρή πλευρά να καθορίσει στο τέλος το τοπίο και τα πλαίσια των συζητήσεων έχοντας και τη στήριξη της ομάδας του ΟΗΕ. Να δώσει, κοντολογίς, τη δική της ερμηνεία, μετάφραση και αυτή να ισχύσει στο τέλος.

Έγινε γνωστό πως στάλθηκε επιστολή από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας προς τον κ. Άιντα ζητώντας γραπτώς να δοθεί διαβεβαίωση πως το έγγραφο θα είναι κοινό, συμφωνημένο. Και του απάντησε ο κ. Άιντα ότι θα είναι «κοινό». Πριν, ωστόσο, να ετοιμαστεί το έγγραφο δόθηκε ημερομηνία σύγκλησης της Διάσκεψης. Αυτό σημαίνει πως η Διάσκεψη θα πραγματοποιηθεί ούτως ή άλλως. Όσον δε αφορά το περιεχόμενο του εγγράφου μέχρι να υποβληθεί θα ειπωθούν τόσα πολλά που οι επιστολές και οι διαβεβαιώσεις θα είναι ξεπερασμένες. Αυτό το έργο, άλλωστε, το είδαμε πολλές φορές στο παρελθόν.

Άλλωστε η τακτική διαιώνισης μιας εικόνας πολλαπλών αναγνώσεων, προσωρινά πάντα και μέχρι την ώρα της κρίσεως, επιτρέπει στην προβολή διαφορετικών εκδοχών που βολεύουν για την εσωτερική διαχείριση των εξελίξεων. Η ουσία, όμως, στο τέλος θα είναι διαφορετική και το γνωρίζουν, αλλά αυτά –φευ– είναι λεπτομέρειες!

ΣΗΜ.: Εάν δεν είναι μηδενικός αριθμός στρατιωτών και μηδενικές εγγυήσεις, θα βιώσουμε τα όσα ζήσαμε στο παρελθόν. Και μικρό τουρκικό άγημα να παραμείνει μετά τη λύση, η Τουρκία θα έχει παρουσία με ό,τι αυτό σημαίνει. Ποιος αναλαμβάνει το ρίσκο να συμφωνήσει στην παρουσία… μικρού τουρκικού αγήματος μετά τη λύση; Οι οπαδοί της όποιας λύσης;

Κώστας Βενιζέλος, “Φ”

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s