K. Τριανταφυλλίδης: Κρύβονται όσοι διαπραγματευτές διαφωνούν

Για ενημέρωσή σας. Από ενωρίς το πρωί προηγήθηκε στην Λευκωσία  α) η πιο κάτω δήλωση του δικηγόρου κ. Κρ. Τριανταφυλλίδη και β) στις 11.00 π.μ. μια πρωτοπόρα και σημαντική  ομιλία του Δρ. Κλέαρχου Α. Κυριακίδη σε Συνέδριο στο ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΚΥΠΡΟΥ όπου διεξάγεται ένα τριήμερο αντιλαμβάνομαι Σεμινάριο για Ομοσπονδιακά θέματα όπου καλέστηκαν κάπου 100 καθηγητές ξένοι και δικοί μας.  Φ.A.

Απάντηση στο γιατί το έγγραφο Έιντε είναι το χειρότερο που έχει ποτέ συνταχθεί, έδωσε ο Κρις Τριανταφυλλίδης, ο οποίος σε ανάρτησή του στο twitter τις προηγούμενες μέρες, δήλωσε πως διάβασε το εν λόγω έγγραφο, σημειώνοντας  παράλληλα πως όσοι εκ των διαπραγματευτών διαφωνούν με την κατάληξη των διαπραγματεύσεων και τους χειρισμούς του Προέδρου, θα πρέπει να το πουν δημόσια και να μην κρύβονται.

Μιλώντας στην Πρώτη Εκπομπή του Ράδιο Πρώτο, ο κ. Τριαναφυλλίδης σημείωσε πως μετά από δυο χρόνια  διαπραγματεύσεων καταλήξαμε σε ένα έγγραφο στο οποίο ουσιαστικά καταργείται η Κυπριακή Δημοκρατία. «Στην ουσία η Κυπριακή Δημοκρατία δεν θα υπάρχει. Κατ’ επίφαση δεν γίνεται προσπάθεια πλέον να λεχθεί ότι η Κυπριακή Δημοκρατία θα είναι εκεί. Την προηγούμενη φορά υπήρξε εκείνο το ευφάνταστο επιχείρημα του Προέδρου της Δημοκρατίας ότι θα ήταν εκεί υπό δυο ιδιότητες, κάτι που δεν έχει λεχθεί αυτή τη φορά».

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έχει εκεί μια διαπραγματευτική ομάδα και έχουν ευθύνη να τον συμβουλεύουν σύμφωνα με το τι πιστεύουν και αν πιστεύουν ότι ενεργεί λανθασμένα ή πάμε προς επικίνδυνα μονοπάτια, να βγουν και να το πουν.

Ερωτηθείς αν γνωρίζει ποιοι διαφωνούν, ο κ. Τριαναφυλλίδης είπε πως μπορεί να γνωρίζει, αλλά είναι καλύτερα να ερωτηθούν οι ίδιοι. «Οφείλουν, αν διαφωνούν, να βγουν και να το πουν. Με το να μην το λένε, σημαίνει ότι συμβουλεύουν τον Πρόεδρο και συμφωνούν εκεί που οδηγούνται τα πράγματα και έχουν καταλήξει με το έγγραφο Έιντε. Κάποιοι συμφωνούσαν, κάποιοι διαφωνούσαν και έχουν δημοσιοποιήσει τη θέση τους και έχουν αποτραβηχτεί. Αν διαφωνούν, να το πουν, αλλά με το να σιωπούν και να το λενε πίσω από κλειστές πόρτες, νομίζω δεν προσφέρουν χρήσιμη προσφορά στον τόπο.

Όσον αφορά τη μετάβαση του Γενικού Εισαγγελέα στη Διάσκεψη, επεσήμανε πως υπάρχουν κρίσιμα νομικά ζητήματα  επί των οποίων θα κληθεί να δώσει τη γνώμη του.

Είναι απαράδεκτο, δήλωσε μεταξύ άλλων, όταν  διακυβεύεται η τύχη της πατρίδας μας να παίζουμε με εποικοδομητικές ασάφειες γιατί φοβόμαστε ή δεν τολμούμε ή δεν θέλουμε να βάζουμε κάτω ξεκάθαρα τουλάχιστον τα βασικά, τα οποία αν δεν υπάρχουν, τότε κινδυνεύει και η ύπαρξη αυτού του τόπου», είπε.

Democracies Die Behind Closed Doors’:The chilling parallels between the ‘Munich Conference’ and the ‘Conference on Cyprus’

According to the celebrated American judge, Damon J. Keith, ‘democracies die behind closed doors’.  (Source: Detroit Free Press v Ashcroft, 303 F. 3d 681, Court of Appeals, 6th Circuit, 2002.)

Klearchos A. Kyriakides

Published in Agora Dialogue on 26 June 2017

Judge Keith articulated his memorable dictum as a means of justifying the cherished principle of open justice. Nevertheless, his dictum is likewise capable of being applied in other contexts as well.

These include secret ‘conferences’ and any clandestine meetings conducted by politicians or diplomats, particularly in circumstances where the destiny of an existing sovereign state may be at stake.

With a ‘Conference on Cyprus’ due to ‘reconvene’ in secret at Crans Montana near Geneva on 28 June 2017, this article shines a spotlight on to what appear to be the chilling parallels between that ‘Conference’ and the ‘Munich Conference’ which resulted in the Munich Agreement of 29 September 1938.

The Munich Agreement of 29 September 1938

The ill-fated Munich Agreement and the ‘Munich Conference’ which preceded it both serve as salutary warnings from history.  Indeed, both underline why Judge Keith was absolutely right to articulate his aforementioned dictum.

The Munich Agreement was a shabby deal reached in secret on 29 September 1938 by four states: Germany; the United Kingdom; France; and Italy.  They reached their deal at the close of what was subsequently described by Neville Chamberlain MP, the then British Prime Minister, as a ‘Conference’.  (Source: Hansard, House of Commons Debates, 3 October 1938, Column 47.)

The ‘Munich Conference’, as it has come to be known, was convened by Adolf Hitler.  His objective in doing so was self-evident.  Hitler sought to lay down his terms and to secure an agreement enabling Germany to further its neo-imperial agenda via the exploitation of a minority of ethnic Germans inhabiting the Sudetenland and other parts of Czechoslovakia.  Astonishingly enough, Hitler did not invite Czechoslovakia to participate in the ‘Munich Conference’.  No less astonishingly, this did not prevent the United Kingdom, France or Italy from accepting Hitler’s invitation to attend the ‘Munich Conference’.

As a consequence, the destiny of Czechoslovakia was determined behind closed doors by four foreign powers.  These included one, Germany, with a proven track record of misusing armed force on the continent of Europe.  As illustrated by the German invasion of Belgium on 4 August 1914, this track record predated the various German invasions instigated by Adolf Hitler after his rise to power in 1933.

Is the Munich Agreement of any relevance to the so-called ‘Cyprus problem’?

As indicated above, the Munich Agreement of 29 September 1938 was the chief outcome of the ‘Munich Conference’.  Alarmingly enough, the Munich Agreement embodies certain concepts, words and expressions which have come to form part of the lexicon of the so-called ‘Cyprus problem’.  It suffices to cite just four examples.

Firstly, Clause (5) of the Munich Agreement speaks of ‘the territories in which a plebiscite [i.e. a referendum] is to be held’.  In other words, the Munich Agreement envisaged certain people in certain places lending their retrospective approval to a non-negotiable fait accompli.

For this reason, Clause (5) of the Munich Agreement invites disquieting comparisons with the two ‘separate simultaneous referenda’ held in the territory of the Republic of Cyprus on 24 April 2004.  There, ‘referenda’ were held in dubious circumstances in order to achieve a number of unspoken and, indeed, unethical aims.  These included the securing of two separate forms of popular approval in favour of the de facto territorial and demographic realities manufactured after Turkey’s use of raw violence during two invasions of the Republic of Cyprus on 20 July and 14 August 1974.

To the disappointment of the advocates of the aforementioned aims, including the likes of Tony Blair, the then British Prime Minister, a ‘double yes’ did not arise when the ‘separate simultaneous referenda’ were held on 24 April 2004.  However, pursuant to the ‘Joint Declaration’ of 11 February 2014, fresh ‘separate simultaneous referenda’ are expected to be held in the event of any ‘agreement’ reached at the ‘Conference on Cyprus’ or, for that matter, elsewhere.

Secondly, Clause (6) of the Munich Agreement refers to ‘zones’.  This is interesting, particularly in view of a declassified British document entitled ‘A Memorandum on Possible Schemes of Partition’.  This document, dated 10 November 1956, was composed by the Secretariat of the British Colonial Government of what was then the Crown Colony of Cyprus.  This envisaged the possibility that Cyprus could be subjected to a geographical partition into ‘two zones, Greek and Turkish’.  The ‘Memorandum’ also envisaged ‘some exchange of population if, as seems necessary, each race is to be numerically predominant in its own zone.’  (Source: CO 926/78, National Archives of the UK.)….

>>> Please read the rest of the lecture in the links provided below (an Addendum to the article is a variation of his open letter to President Anastasiades, dated 21 June 2017).  As posted today at –  

http://agora-dialogue.com/2017/06/26/democracies-die-behind-closed-doors/

http://www.onisilos.gr/?p=9166

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s