Ο Αναστασιάδης ως νέος, Κύπριος, Neville Chamberlain 

Συμπεριφέρεται όπως εκείνος ο θλιβερός Εγγλέζος Πρωθυπουργός, Νέβιλ Τσάμπερλεν.

Γράφει ο  Σάββας Ιακωβίδης

 Η Ιστορία πρέπει να διδάσκει τους ηγέτες. Μια επιτιθέμενη, επεκτεινόμενη δύναμη δεν κατευνάζεται. Αντιμετωπίζεται. Με όλα τα μέσα. Μια κατοχική χώρα δεν εξημερώνεται με καλοπιάσματα αλλά κάμπτεται με κόστος υπέρμετρο του όποιου οφέλους από την κατοχή. Αυτά προϋποθέτουν σχεδιασμό μακράς πνοής πολιτικής, ξεκάθαρης στοχοθεσίας και στρατηγικής, αποφασιστικότητας και εθνικής αξιοπρέπειας στην υπεράσπιση των συμφερόντων και της επιβίωσης του τόπου.

Η ελληνική πλευρά, από το 1977 υπέπεσε στο καταστροφικό λάθος να αποδεχτεί την τουρκοφρενή και αγγλικής υποβολής ρατσιστική, αντιδημοκρατική και αντιευρωπαϊκή διζωνική, η οποία ουδαμόθεν του πλανήτη απαντάται. Αυτή η πολιτική ισχύει εδώ και 40 χρόνια. Τι απέδωσε;

Συνεχή κατολίσθηση στους τουρκικούς στόχους, υποβάθμιση της Κυπριακής Δημοκρατίας, αναβάθμιση του κατοχικού ψευδοκράτους και εξίσωση της τ/κ μειοψηφίας με την ε/κ πλειοψηφία. Ακόμα προχθές ο Τούρκος αντιπρόεδρος έκρωζε υποκριτικά ότι το Κυπριακό δεν επιλύεται επειδή οι Έλληνες νομίζουν ότι είναι η πλειοψηφία και οι Τ/κ η μειοψηφία. Αλλ’ ω! βάρβαρε εξ Ανατολίας, οι Έλληνες είναι η πλειοψηφία και οι Τ/κ είναι η μειοψηφία και η μειονότητα. Κι όμως: Έλληνες ηγέτες (Χριστόφιας και Αναστασιάδης) δέχτηκαν παραμονή δεκάδων χιλιάδων εποίκων για λόγους… ανθρωπιστικούς και εργασίας. Ανιστόρητοι και αμαθείς, δηλαδή επικίνδυνοι, δεν γνωρίζουν προφανώς τι η Τουρκία έπραξε στο Σαντζάκιο της συριακής Αλεξανδρέττας και πώς την κατάπιε…

Η διζωνική τερατογένεση και η εγκληματική ανεπάρκεια των ηγετών μας οδηγούν και στο αυριανό Crans-Montana, το ελβετικό θέρετρο, το οποίο ενδέχεται να αποβεί ίσως το… φέρετρο της Κυπριακής Δημοκρατίας και του Ελληνισμού. Ο πρόεδρος Αναστασιάδης, παραβιάζοντας και εξουδετερώνοντας διαχρονικές θέσεις της πλευράς μας, ανέχτηκε την έκλειψη της Κυπριακής Δημοκρατίας. Αποδέχτηκε την τουρκική απαίτηση για πενταμερή. Ανέχτηκε την εξαφάνιση της Κυπριακής Δημοκρατίας από τις συνομιλίες. Ανέχτηκε όλες τις προσβολές και τις τουρκικές λάσπες που εξακοντίστηκαν εναντίον του και της Κύπρου διότι επιμένει να τρέφει την ολέθρια ψευδαίσθηση ότι, η Τουρκία θα μεταποιήσει τη γνωστή βολική ρητορική της, ότι θέλει λύση, σε πράξη.

Απατάται πλάνην οικτράν! Ζει σε άλλους πλανήτες! Συμπεριφέρεται όπως εκείνος ο θλιβερός Εγγλέζος Πρωθυπουργός, Νέβιλ Τσάμπερλεν. Ήθελε να… κατευνάσει το Χιτλερικό, ναζιστικό θηρίο. Ιδού η ιστορία του: Η εξωτερική πολιτική του ήταν συνέχεια της πολιτικής του Στάνλεϊ Μπάλντουιν. Πέρασε στην ιστορία των διακρατικών και διεθνών σχέσεων ως Appeasement Policy (Πολιτική Κατευνασμού). Ο όρος αυτός εξεικονίζει την προσπάθεια των Βρετανών να διατηρήσουν καλές σχέσεις με τη ναζιστική Γερμανία. Το 1938 ο Τσάμπερλεν υπέγραψε τη Συμφωνία του Μονάχου με την Ιταλία, τη Γαλλία και τη Γερμανία, με την οποία η Τσεχοσλοβακία θα έδινε τα ανατολικά εδάφη της Σουδητίας στη Γερμανία, για να μη γίνει εισβολή στην υπόλοιπη χώρα. Ο Εγγλέζος Πρωθυπουργός επέμενε να συνάπτει συμφωνίες με τον αδίστακτο Χίτλερ για να αποτρέψει κάθε κίνδυνο πολέμου. Ιστορική έχει μείνει η φράση, με την οποία ανακοίνωσε την υπογραφή της Συμφωνίας του Μονάχου: «Peace for our time» («Ειρήνη στην εποχή μας»). Λίγο αργότερα, η πολιτική κατευνασμού του Χιτλερικού θηρίου κατέρρευσε με το ξέσπασμα του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου.

Εδώ και τεσσεράμισι χρόνια, ο πρόεδρος Αναστασιάδης επιχειρεί να κατευνάσει το τουρκικό θηρίο.  Μετήλθε όλους τους τρόπους. Προέβη σε ολέθριες υποχωρήσεις, υιοθετώντας και εκείνες του αλήστου μνήμης Χριστόφια. Αγνόησε ανεύθυνα την τουρκική στοχοθεσία. Ακόμα προχθές δήλωσε: «Μεταβαίνω στο Crans-Montana της Ελβετίας με πλήρη αποφασιστικότητα και καλή θέληση, αγνοώντας τις όποιες αρνητικές δηλώσεις από τουρκικής και τουρκοκυπριακής πλευράς». Μα, οι «αρνητικές δηλώσεις» της τουρκικής πλευράς αποδίδουν επακριβώς και ξεκάθαρα τους διαχρονικά αμετακίνητους και αταλάντευτους τουρκικούς στόχους. Η υποτίμηση του εχθρού είναι ολέθρια συνταγή ήττας και υποταγής.

Αυτό έπραξε εκείνος ο θλιβερός Τσάμπερλεν. Αυτού τα αχνάρια ακολουθεί, δυστυχώς, ο πρόεδρος Αναστασιάδης. Ελπίζει ακόμα, ο τραγικός αυτός ηγέτης, ότι «η τουρκική και η τουρκοκυπριακή πλευρά θα προσέλθουν με την ίδια αποφασιστικότητα και βούληση για να εξευρεθεί λύση που θα εξυπηρετεί τα συμφέροντα των Κυπρίων και μόνο». Είναι τραγικό και αυτόχρημα εθνικά ολέθριο: Ο Ν. Αναστασιάδης αρνείται να ξυπνήσει από τον πολιτικό λήθαργο της διζωνικής τερατουργίας. Ακόμα… ελπίζει ότι η κατοχική Τουρκία θα αλλάξει αμανέ και θα παίξει στους ρυθμούς μιας βιώσιμης και λειτουργικής, δημοκρατικής και ευρωπαϊκής λύσης.

Πόση αφέλεια… Πόση ανεπάρκεια… Πόση βροντώδης υποτίμηση του Τούρκου εχθρού… Θέλουμε να ελπίζουμε ότι το Crans-Montana δεν θα εξελιχθεί σε κυπριακό Μόναχο και ο Ν. Αναστασιάδης δεν θα υποδυθεί τον Κύπριο Τσάμπερλεν…

 sigmalive.com

>>> Ένας Ναζί πίσω από τη ΔΔΟ

2 thoughts on “Ο Αναστασιάδης ως νέος, Κύπριος, Neville Chamberlain 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s