Ελευθεροστομίες: Μουσταφάς προς Νίκο! “Γράμματα χάνεις, κκελλέν κερδίζω εγώ”!

Ας πούμε, φίλοι αναγνώστες, ότι είμαι Νορβηγός και το όνομά μου είναι Άιντε. Πώς νομίζετε ότι θα αντιδρούσα όταν με συνελάμβαναν να προσπαθώ να το παίξω Ιούδας εις βάρος ενός μικρού και ανυπεράσπιστου λαού;

Θα μου πείτε, η αντίδρασή μου θα ήταν ανάλογη με τα γράδα αξιοπρέπειας και με πόσο ελαστική είναι η συνείδησή μου και δεν θα διαφωνήσω: Θα έψαχνα αμέσως να εντοπίσω την πλησιέστερη συκιά και να αντιγράψω τον κανονικό Ιούδα. Ο οποίος «απελθών απήγξατο»!

Αυτό νομίζω ότι εξηγεί και το γιατί ο κύριος αυτός μόλις απεκαλύφθη η προστυχιά και οι μεθοδεύσεις του, επιμένει να συνεχίζει να το παίζει «αρνίν – πασιήν» και ούτε πέρασε από το μυαλό του να γίνει σούσα-μπέλλα. Απλώς, παραμένει πεισματικά στη θέση του και συνεχίζει να επιμένει να θέλει να συνεχίσει μέχρι τέλους τον ρόλο του Ιούδα!

Ομολογουμένως, χρειάζεται πολλή παχυδερμία και αναισθησία να ψάχνεις να βρεις άλλους τρόπους και κόλπα ώστε να προωθήσεις το βρόμικο παιγνίδι σου, που – εδώ είναι και το πιο τραγικό για τον ίδιο – δεν ήταν δικής του έμπνευσης αλλά εκείνων που ήταν… ποπίσω του και τους ξέρουν όλοι πολύ καλά: Αυτός δοκίμασε απλώς να γίνει ο πλασιέ τους και τα σκάτωσε…

Και πες, αυτός αύριο-μεθαύριο θα μας αδειάσει τη γωνιά και θα πάει στα τσακίδια. Ο κύριος Αντόνιο, όμως, ο μάστρος του; Με τι μούτρα θα στραφεί στον 38ο όροφο του γραφείου του από το Μοντάνα, όπου θα έχει μπόλικο χρόνο να σκεφτεί το μέγεθος της κλάππας που πήγε να του στήσει το τσιράκι του και οι Εγγλέζοι; Όταν, με δυο λόγια, θα μελετήσει καλύτερα το κόλπο που σοφίστηκε το απερχόμενο τσιράκι του… Που ήδη θα τον φτύνουν στο Κραν Μοντάνα κι αυτός επιμένει ότι ψιλοβρέχει!

Από την άλλη, ας μη το δέσουμε σε ψιλό μαντήλι ότι εμείς τα κάναμε όλα σωστά. Επειδή, άμα το ψάξουμε καλύτερα, αλλιώς πήγαμε στο Κραν Μοντάνα, αλλιώς φτάσαμε εκεί κι αλλιώς τα κολοκυνθίσαμε τα πράματα. Το σωστό, σωστό…

Πήγαμε, δηλαδή, εκεί δηλώνοντας κατηγορηματικά ότι είμαστε έτοιμοι να συζητήσουμε μόνο τα θέματα της ασφάλειας και των εγγυήσεων. Και στο τέλος τα μασήσαμε και τα κάναμε γαργάρα κατά πάγια τακτική μας…

Επειδή, αντί να συζητάμε μόνο θέμα ασφάλειας και εγγυήσεων, βρεθήκαμε να κουβεντιάζουμε για όλα εκείνα τα ρεζιλίκια για «πολιτική ισότητα» του 82% με το 18%, για εκ περιτροπής προεδρία, για μη… επιστροφή της Μόρφου και για άλλες τέτοιες αηδίες. Και στο τέλος – κούφια η ώρα– θα φύγουμε από τον Κραν Μοντάνα με ένα τεράστιο παλλούκι στο… χέρι, που θα μπορούσε να διεκδικήσει θέση στο Γκίνες για το μέγεθός του.

Το όνομα αυτού, βεβαίως, το ξέρουμε όλοι: Λέγεται «γιαζί-ττουράν» και θα αποτελεί, τάχα, το… σωσίβιο για το κράτος που πάμε να κάνουμε. Όλα θα εξαρτούνται από αυτό. Υπό  τα ειρωνικά βλέμματα του Μουσταφά, ο οποίος θα λέει στον Νίκαρο: Νίκο! Γράμματα χάνεις, κκελλέν κερδίζω εγώ!

Δημήτρης Παπαδημήτρης  

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s