Ποιος σκοτώνει την ελπίδα και τι λένε οι Τ/κ του «ειρήνη – baris»

Γράφει ο   Άριστος Μιχαηλίδης   

Ήθελα να ‘ξερα, οι Ελληνοκύπριοι και οι Τουρκοκύπριοι που διαδηλώνουν αυτές τις μέρες υπέρ της λύσης-επανένωσης με έναν τρόπο που μοιάζει να πρωταγωνιστούν σε μυθιστόρημα, έχουν άποψη για τις τουρκικές εγγυήσεις και τον κατοχικό στρατό; Θα ρωτούσα ειδικά για τους Τουρκοκύπριους, αλλά μου φαίνεται και οι Ελληνοκύπριοι στους ίδιους προσανατολισμούς βρίσκονται.

Οι Τουρκοκύπριοι, όμως, την ώρα που σηκώνουν πίκετ που γράφουν «μία Κύπρος» ή «ειρήνη – baris», δεν εμπιστεύονται τους Ελληνοκύπριους και αξιώνουν παραμονή τουρκικών εγγυήσεων και κατοχικού στρατού μετά από τη λύση για να τους προστατεύει; Διότι, αν δεν νιώθουν απειλή και αν είναι ειλικρινείς στη διεκδίκηση της επανένωσης, θα πρέπει να στραφούν προς την ηγεσία τους να τη διεκδικήσουν, αντί να καλούν γενικά και αόριστα να έρθει η ειρήνη και η επανένωση. Δεν θα έρθει από το υπερπέραν. Ούτε την εμποδίζουν οι ηγέτες των Ελληνοκυπρίων, προπάντων ο Νίκος Αναστασιάδης, που αν δεν ήταν Πρόεδρος μπορεί και να βρισκόταν μαζί τους στις πλατφόρμες του «ναι», όπως βρέθηκε και το 2004.

Τα λέμε αυτά, διότι η στάση του Μουσταφά Ακιντζί στο Κραν Μοντάνα δεν αφήνει καμιά αμφιβολία ούτε για τον δικό του ρόλο πια, ούτε όμως και για τον ρόλο της πλειοψηφίας των Τουρκοκυπρίων τους οποίους προφανώς εκφράζει. Την πρώτη μέρα της Διάσκεψης ο κ. Ακιντζί επέμενε στις τουρκικές εγγυήσεις διότι, έλεγε, οι Τουρκοκύπριοι δεν εμπιστεύονται τους Ελληνοκύπριους, ούτε την Ευρωπαϊκή Ένωση. Τη δεύτερη μέρα συναντήθηκε με τον Πρόεδρο Αναστασιάδη για το εδαφικό, και το μόνο ζήτημα που έθεσε ήταν η διασφάλιση ειδικών ρυθμίσεων για τους Τούρκους υπηκόους. Με πρόσχημα, ως γνωστό, την ισονομία με τους Έλληνες Ευρωπαίους πολίτες. Γι’ αυτό, μαζί και με τις απόλυτες τουρκικές θέσεις, προκλήθηκε και η εμπλοκή, όπως την χαρακτήρισε ο Πρόεδρος, την οποία έτρεχε να αποπυροδοτήσει χτες ο Αντώνιο Γκουτέρες. Δεν ξέρουμε ακόμα τα αποτελέσματα των προσπαθειών του, παρότι από την πρώτη του δήλωση έγινε φανερό ότι ούτε κατά προσέγγιση δεν πλησίασαν οι θέσεις των δύο πλευρών. Όμως, αυτό που ξέρουμε είναι ότι ο Μουσταφά Ακιντζί απροκάλυπτα πια παίζει τον ρόλο που του αναθέτει η Άγκυρα και εξυπηρετεί τα δικά της συμφέροντα και όχι τα συμφέροντα των Τουρκοκυπρίων. Γι’ αυτό κι έθεσα το θέμα με τους Τουρκοκύπριους του «ειρήνη – baris» και του Λόρδου της Αμμοχώστου.

Δεν θα ξεχάσουμε ποτέ τον παροξυσμό του ΑΚΕΛ, που με επίσημη ανακοίνωση (24/09/2015) και εκφράζοντας ευρύτερα ελληνοκυπριακή εκστρατεία αγιοποίησης του Ακιντζί, κατάγγελλε ότι «η αγωνιώδης απόπειρα συγκεκριμένων κομμάτων να αποδομήσουν την εικόνα του κ. Ακιντζί προφανώς εντάσσεται στο πλαίσιο της ευρύτερης προσπάθειάς τους για να καλλιεργήσουν φοβικά σύνδρομα, να εξουδετερώσουν κάθε δυνατότητα οικοδόμησης κλίματος εμπιστοσύνης και εν τέλει να σκοτώσουν την όποια ελπίδα και την ίδια την προοπτική επίτευξης λύσης διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας». Ποιος σκοτώνει την όποια ελπίδα το βλέπουμε στο τραπέζι των συνομιλιών. Όσοι δεν έκλειναν τα μάτια μπορούσαν να το δουν και προηγουμένως. Αλλά, δυστυχώς, όσοι έκλειναν τα μάτια συνεχίζουν να τα κρατούν κλειστά κι ετοιμάζονται για μια ακόμα φορά να παίξουν το παιγνίδι της Άγκυρας και του Ακιντζί και, λόγω και των εκλογών, να συνεχίσουν να κατηγορούν Ελληνοκύπριους για φοβικά σύνδρομα. Όπως έκαναν και μόλις την περασμένη βδομάδα για όσους αντέδρασαν στο κατακριτέο έγγραφο του Άιντε.

Λοιπόν, για να ξέρουμε πού βαδίζουμε, επιτέλους, οι Τουρκοκύπριοι, αλλά και οι Ελληνοκύπριοι που κατηγορούν τους άλλους για φοβικά σύνδρομα και αρνητισμό, την ώρα των συνομιλιών, την ώρα που η ηγεσία βρίσκεται προ διλημμάτων, πρέπει να απαντήσουν τι είδους κράτος θέλουν. Και πόσο είναι διατεθειμένοι να αποδεχτούν ρόλο και λόγο της Τουρκίας στη νέα Κύπρο. Αποδέχονται φόρμουλες που νομιμοποιούν εσαεί κατοχικό στρατό ξένης χώρας στην πατρίδα τους, έστω κι αν δεν θα ονομάζεται κατοχικός, αλλά «μικρό άγημα»; Αποδέχονται τουρκικές εγγυήσεις, έστω κι αν θα εγγυούνται μόνο το τ/κ συνιστών κρατίδιο; Ή αν θα επεμβαίνει η εγγυήτρια Τουρκία μόνο αν την καλεί η βουλή του τ/κ συνιστώντος; Αποδέχονται να είναι πολίτες ενός κράτους υπό κηδεμονία; Να μην έχουν αξιοπρέπεια; Αν όχι, ας το πουν στην Τουρκία και στον Ακιντζί. Εκεί πρέπει να στρέφονται οι διαδηλώσεις τους. Και αν οι Τ/κ δεν εμπιστεύονται τους Ε/κ, όπως διατείνονται ο Ακιντζί κι ο Τσαβούσογλου για να εδραιώσουν την ομηρία της Κύπρου, δεν υπάρχει λόγος να υποκρινόμαστε ότι συνομιλούμε για κοινό κράτος.

  Άριστος Μιχαηλίδης, “Φ”   

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s