Και τώρα τι κάμνουμε Πρόεδρε;

Ο Αναστασιάδης έφερε το Κυπριακό στο τέλος του δρόμου

Γράφει ο Κωστάκης Αντωνίου 

Δεν θα φορτώσουμε στον Νίκο Αναστασιάδη, όλες τις εγκληματικές ευθύνες που οδήγησαν το εθνικό θέμα στην τραγική κατάληξη, στην πραγματικότητα στο μεγαλύτερο Βατερλώ, στο Κρανς  Μοντάνα. Όλοι οι προηγούμενοι Πρόεδροι, άλλος πολύ και άλλος λιγότερο, συνείργησαν δια των πολιτικών τους και των ψευδαισθήσεων τους, δια της αμάθειας, της προχειρότητας, της άγνοιας του αντιπάλου, και άλλων πολλών, στο να οδηγηθεί ο κυπριακός ελληνισμός στο εφιαλτικό δίλημμα να καλείται να επιλέξει μεταξύ μίας τουρκικής λύσης η οποία κατέληγε στον βιολογικό  και στον εθνικό αφανισμό του, και  ενός τραγικού αδιεξόδου, με άγνωστες προς το παρόν συνέπειες, αλλά με βέβαιο το τσιμέντωμα της κατοχής.

Στον Νίκο Αναστασιάδη θα καταλογίσουμε ευθύνες ότι αποφάσισε  να διαχειριστεί το Κυπριακό στη βάση των χρεοκοπημένων πολιτικών των προκατόχων του, και αντί να διαγνώσει το επικίνδυνο αυτών των πολιτικών, αντί να διαπιστώσει τη χρεοκοπία αυτών των πολιτικών, αντί να διαθέτει  το όραμα να χαράξει νέες πολιτικές, κατέστη θλιβερός ουραγός των φιλοσοφιών του Γλαύκου Κληρίδη και του Δημήτρη Χριστόφια. Και όχι μόνο ουραγός, αλλά τους έχει ξεπεράσει και σε ενδοτικότητα και σε ψευδαισθήσεις και σε άγνοια και σε αμάθεια. Αποτέλεσμα: Οδήγησε το Κυπριακό στο τέλος του δρόμου. Χωρίς καμία πλέον έξοδο διαφυγής.

Δεν θα ενδιατρίψουμε επί του παρόντος,  στα εγκληματικά λάθη που διέπραξε καθ όλη τη διάρκεια της πενταετούς διαχείρισης του εθνικού θέματος. Αυτά θα τα καταγράψουμε προσεχώς.

Θα περιοριστούμε μόνο στα όσα ολέθρια διάπραξε, κατά τη διάρκεια των τελευταίων δραματικών ημερών, στο ορεινό θέρετρο.

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είχε ακούσει τον Τσαβούσογλου, να διακηρύσσει στη Γενεύη, τις αμετακίνητες εμμονές της Τουρκίας, τη διατήρηση των επεμβατικών δικαιωμάτων της και την εσαεί διατήρηση του τουρκικού στρατού στην Κύπρο. Δεν έπρεπε να έχει καμία αμφιβολία για τις προθέσεις και τα σχέδια της. Οι αξιώσεις της Τουρκίας διατυπώθηκαν ενώπιον του Γ.Γ.των Ηνωμένων Εθνών, του Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της Βρετανίας. Οι εκπρόσωποι της διεθνούς κοινότητας, υπήρξαν αυτήκοοι και αυτόπτες μάρτυρες της τουρκικής αδιαλλαξίας. Γιατί δεν κατάγγειλε πάραυτα αυτή την τουρκική πρόκληση και γιατί δεν απαίτησε από το Συμβούλιο Ασφαλείας και την Ε.Ε. να λάβουν θέση και να προχωρήσουν σε επιβολή κυρώσεων κατά της Τουρκίας; Γιατί δεν αναπροσάρμοσε την πολιτική του στα σκληρά ρεαλιστικά δεδομένα που ξεκάθαρα ετίθεντο ενώπιον του; Γιατί συνέχιζε να έχει ψευδαισθήσεις και να επιμείνει σε δήθεν γώνιασμα της Τουρκίας,  όταν η ίδια η Τουρκία εφρόντισε να τον διευκολύνει με τις ακραίες θέσεις της; Γιατί συναίνεσε να μεταβεί στο Κρανς Μοντάνα; Σε μία διάσκεψη εντελώς απροετοίμαστη και γεμάτη σκοπέλους και παγίδες; Για να ξανακούσει τον Τσαβούσογλου να επαναλαμβάνει τα ίδια; Δεν αντελήφθη ότι το βέβαιο αδιέξοδο θα διευκόλυνε την Τουρκία στους στόχους της, θα την ωθούσε σε νέα τετελεσμένα, και θα έθετε την ελληνοκυπριακή πλευρά ενώπιον φοβερών διλημμάτων;

Δεύτερο: Την προτεραία της υποβολής της γνωστής του πρότασης, ο Νίκος Αναστασιάδης, άκουσε, ή ενημερώθηκε από τον κ. Κοτζιά,  για την “αποκαλυπτική” δήλωση του Τσαβούσογλου ότι η Τουρκία εμμένει στη διατήρηση των επεμβατικών της δικαιωμάτων, επειδή “μπορεί να τα χρησιμοποιήσει ξανά”. Ο πιο απαίδευτος πολιτικά πολίτης αντελήφθη, ότι με τη δήλωση του αυτή, ο Τσαβούσογλου διακήρυσσε καθαρά και ξάστερα, ότι μέσα στο μυαλό της Τουρκίας, επικρατεί  το σχέδιο επαναχρησιμοποίησης των επεμβατικών της δικαιωμάτων για να ανατρέψει τη λύση, και δια της ανατροπής, να προχωρήσει στην τουρκοποίηση της Κύπρου. Ο Πρόεδρος δεν το αντελήφθη; Γιατί ενώ η Τουρκία μας προειδοποιούσε με νέο Αττίλα και αποκορύφωνε τις απειλές της, ο κ. Αναστασιάδης προχώρησε στην τελική απογύμνωση της ελληνοκυπριακής πλευράς, υποβάλλοντας εκείνη την απαράδεκτη πρόταση, αποδεχόμενος την εκ περιτροπής προεδρία, τις τέσσερις ελευθερίες στους Τούρκους υπηκόους, τον πρώτο λόγο στους σφετεριστές, κ.α. Μα είναι ποτέ δυνατόν, την ώρα που ο εχθρός αποκορυφώνει τις αξιώσεις του και σε προειδοποιεί με νέα στρατιωτική επιδρομή, εσύ να φθάνεις στο έσχατο σημείο μινιμαλισμού και τα δίνεις όλα; Για να επιτύχεις τι; Να λάβεις εύσημα καλού παιδιού, απογυμνώνοντας την ελληνοκυπριακή πλευρά από τα τελευταία ελάχιστα διαπραγματευτικά της όπλα;

Ο Νίκος Αναστασιάδης οδήγησε το εθνικό θέμα στο τέλος του δρόμου. Τραγικό. Ο φερόμενος ενθερμότερος  θιασώτης του διαλόγου, ο φερόμενος ενθερμότερος υποστηρικτής της εξεύρεσης λύσης, ο πλέον ανήσυχος για τα δύσκολα προβλήματα που θα προκύψουν από ένα αδιέξοδο, οδήγησε σε αυτά που φοβόταν. Δεν υπάρχουν πλέον ούτε περιθώρια νέου διαλόγου, ούτε προοπτικές διαφοροποίησης της τουρκικής στάσης, ούτε ακτίδα ελπίδας για λύση. Υπάρχει μόνο η απειλή εφαρμογής του σχεδίου Β΄από την Τουρκία. Ήδη  ο Τσαβούσογλου, έχει κάμει σχετική νύξη.

Πώς θα αντιμετωπίσει τα νέα τετελεσμένα ο Πρόεδρος; Αν προνοούσε για σχέδιο Β΄, θα εγνώριζε. Αλλά δεν έχει, ούτε ποτέ ενδιαφέρθηκε να σκεφθεί καν. Άρα και πάλιν θα αυτοσχεδιάσει. Άρα θα συνεχίσει να παραπλανεί τον λαό με ψευδαισθήσεις και ψευτο-Νενικήκαμε. Μέχρι να μας εύρουν τα νέα σχέδια της Τουρκίας.

*O Kωστάκης Αντωνίου είναι αρθρογράφος στην εφημερίδα Σημερινή.

>>> ΤΙ ΘΕΛΕΙ Η ΑΓΚΥΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

One thought on “Και τώρα τι κάμνουμε Πρόεδρε;

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s