Εκκλησία Αγίου Ιωάννη Βαπτιστή Β.Λονδίνο: Οι Στυλλιώτες θυμήθηκαν το χωριό τους 

Του Καθηγητή Δρα Ζαννέτου Τοφαλλή

Με την ευκαιρία συμπλήρωσης 43 χρόνων από τις μαύρες επετείους του ’74 και της εορτής του Προφήτη Ηλία, του πολιούχου αγίου του χωριού τους, οι ξενιτεμένοι Στυλλιώτες συγκεντρώθηκαν την περ. Κυριακή στην Εκκλησία του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή  για να τιμήσουν τον άγιο του χωριού μας – τον Προφήτη Ηλία – και να θυμηθούν και να διατρανώσουν την επιθυμία τους να επιστρέψουν στους Στύλλους σε μια ελεύθερη πατρίδα.

Ο Πρόεδρος του Συνδέσμου Στυλλιωτών μίλησε για το χωριό του, πώς εορταζόταν ο πολιούχος τους άγιος πριν την κατοχή, Ο Δρ Τοφαλλής ανάμεσα στα άλλα τόνισε:

«Σήμερα, εμείς οι Στυλλιώτες θυμούμαστε και ονειροπολούμε εκείνες τις όμορφες μέρες που γιορτάζαμε την ημέρα του Προφήτη Ηλία στις 20 Ιουλίου.  Εδώ και 43 χρόνια, το χωριό μας – όπως και πολλά  άλλα σκλαβωμένα μέρη του νησιού μας – βρίσκεται υπό ξένη κατοχή και όνειρό μας και επιδίωξή μας είναι να το δούμε ελεύθερο και πάλι.

Οι Στύλλοι είναι πολύ κοντά στην προϊστορική Αλάσια, την ένδοξη και ιστορική Σαλαμίνα και το μοναστήρι του Αποστόλου Βαρνάβα, του ιδρυτή της Κυπριακής Εκκλησίας. Γειτονικά χωριά είναι ο Γαϊδουράς,  το Πραστειό, η Αχερίτου, η Καλοψίδα, η Έγκωμη, τα Λιμνιά και ο Άγιος Σέργιος, που κι αυτά τα όμορφα χωριά – αλίμονο – βρίσκονται υπό κατοχή.

Δεν ξεχνούμε αυτή την ημέρα του Προφήτη Ηλία – ήταν η πιο χαρούμενη μέρα του χρόνου για τους Στυλλιώτες. Από τα γύρω χωριά κατέφθαναν προσκυνητές για να  τιμήσουν τον Άγιο της Βροχής. Οι γεωργοί τέλειωναν τις γεωργικές τους εργασίες. Μετά τη λειτουργία, ακολουθούσε η φιλοξενία. Όλοι προσκαλούνταν στα φιλόξενα σπίτια του χωριού μας. Εδώ δεν υπάρχουν ξένοι είναι όλοι μια οικογένεια. Οι παναϋρκώτες διαλαλούν τα προϊόντα τους. Και ήταν ανήμερα του Άη Ηλία, το 1974. που ακούστηκαν τα τουρκικά αεροπλάνα που εισέβαλλαν στην πατρίδα μας, μετά το προδοτικό πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου και έμελλαν να φέρουν τη μεγαλύτερη συμφορά,  την χειρότερη καταστροφή στην πατρίδα μας

Προσφάτως, είχα κι εγώ την ευκαιρία να περάσουμε με την οικογένειά μου στους σκλαβωμένους  Στύλλους. Ανάψαμε κερί στο κοιμητήριο και καπνίσαμε την εκκλησία μας. Ήταν μισοκατεστραμμένη χωρίς εικόνες, πόρτες και παράθυρα. Ανάψαμε κερί και καπνίσαμε,  τον τάφο του πατέρα μου, του οποίου ο Σταυρός όπως και όλων των συγχωριανών μας ήταν σπασμένοι, λεηλατημένοι. Ήταν μια ευχή που ήθελα να τηρήσω. Γιατί μια εσωτερική φωνή συνεχώς με παρακινούσε. Το χωριό μου, η εκκλησία, το σχολείο του χωριού κι ο πατέρας και οι πρόγονοί μας, μας ρωτούσαν: “Γιατί μας ξεχάσατε, πού έχετε πάει, ποιοι είναι αυτοί που πατάνε τα χώματά μας; Πότε θα ξανάρθετε;” Κι εγώ τους απαντούσα με σφιγμένη την καρδιά: “Κουράγιο, θα έρθουμε, σύντομα, λίγο ακόμη, πολύ σύντομα, θα’ ρθουμε   πάνω στο άτι της γαλανομάτας λευτεριάς. Όχι δεν σας ξεχάσαμε”. Και η καρδιά μου γινόταν χίλια κομμάτια που δεν μπορούσα να κάνω αυτό το τάμα.

Παρόλο ότι οι πρόσφατες  συνομιλίες στην Ελβετία  για την Κύπρο κατέρρευσαν, να μη χάνουμε τις ελπίδες μας, αλλά να συνεχίζουμε να ελπίζουμε ότι καλύτερες ημέρες θα ανατείλουν στον Κυπριακό ουρανό. Το δίκαιο θα τελικά θα επικρατήσει!

Αδέλφια. Ψηλά τις καρδιές. Πίστη και ελπίδα στο δίκαιο του αγώνα μας. Να, στην Ανατολή, άρχισε να χαράζει, να φαίνεται ο ήλιος της Λευτεριάς πάνω από τον πατημένο Πενταδάκτυλο, που θα φέρει ζωή και τη χαρά σε ολόκληρη την μαρτυρική πατρίδα. Ψηλά τις καρδιές μας – ελάτε να γιορτάσουμε τη Λευτεριά. Μας το ζητάνε οι παλιές γενεές που μας έφυγαν, μας το ζητάνε οι νέες γενεές που θα έρθουν.

Ας θυμηθούμε τα αθάνατα λόγια του ποιητή Οδυσσέα Ελύτη

Της δικαιοσύνης ήλιε νοητέ
και μυρσίνη συ δοξαστική
μη παρακαλώ σας μη
λησμονάτε τη χώρα μου!

Αετόμορφα έχει τα ψηλά βουνά
στα ηφαίστεια κλήματα σειρά
και τα σπίτια πιο λευκά
στου γλαυκού το γειτόνεμα!

Τα πικρά μου χέρια με τον κεραυνό
τα γυρίζω πίσω απ’ τον καιρό
τους παλιούς μου φίλους καλώ
με φοβέρες και μ’ αίματα!

Και του μεγάλου Ποιητή Τεύκρου Ανθία, ένα ποίημα ψυχικής αντοχής και Αντίστασης στην αδικία:

Δεν γονατίζει ο Πλάτανος

Στην άγρια καταιγίδα

Ούτε κι ο ανυπότακτος λαός

Που αγωνίζεται κι αγωνιά

Για τη Χιλιάκριβη τη Λευτεριά

Τη Λευτεριά!»

Η εκκλησία του Προφήτη Ηλία στους Στύλλους

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s