Περί «ανατροπής τουρκικών σχεδιασμών»

Γράφει ο  Χάρης Φεραίος   

Σε συνομιλία για το Κυπριακό με τον εδώ Αμερικανό πρέσβη Τάιλερ Μπέλτσερ, ο Τουομιόγια εξηγούσε (7/5/1964) πως είναι σε τέτοιο βαθμό πια απογοητευμένος με το «αδιέξοδο», που σκέφτεται να τα παρατήσει και να επιστρέψει στη Στοκχόλμη. Το σημαντικό δε είναι ότι εξήγησε και τους εγγενείς λόγους που το δημιουργούν. Και λέει ο γράφων ότι οι λόγοι τού Τουομιόγια εκείνοι θα έπρεπε να γίνουν αντικείμενο σεμιναρίου επιμόρφωσης, απευθυνόμενου στη νοητική αναπηρία τής παρ’ ημίν πολιτικής διανόησης, αλλά και στους νεοφανείς τών δεξαμενών σκέψης, που όταν ως ειδικοί καλούνται να ασχοληθούν με το Κυπριακό επιδίδονται απλώς στην… οντολογία τής ταχινόπιτας!

Ιδού λοιπόν οι λόγοι:

ΧΡΗΣΙΜΟ, πρώτα, είναι να γνωρίζει ο αναγνώστης ότι ο Τουομιόγια επιστράτευσε στην κρίση του, την επαγγελματική του γνώση, ώστε από μια και μόνο επίσκεψη στην Άγκυρα, να εξαγάγει τα πορίσματά του, που τον απογοήτευσαν: Ήταν ο ίδιος δικηγόρος Διεθνούς Δικαίου. Και ως δικηγόρος Διεθνούς Δικαίου, εξήγησε στον Μπέλτσερ, γνώριζε ότι καμιά δύναμη στον κόσμο (πλην βεβαίως τών όπλων…) δεν υπάρχει που να μπορεί (μονομερώς) να καταργήσει πρόνοιες μιας διεθνούς συνθήκης, εκτός ίσως, πρόσθεσε, από τον Χίτλερ ή τον Στάλιν!1* Στο ταξίδι του λοιπόν τής Άγκυρας, τού «υπενθύμισαν» ότι η Τουρκία είχε «εις χείρας» μια «διεθνή συμφωνία»: Εκείνη τής Ζυρίχης! Την οποία έχει και μονίμως «ανά χείρας», με ό,τι σηματοδοτεί αυτό. Και καμιά πρόθεση δεν έχει να εγκαταλείψει, ό,τι εξεμαίευσε στη Ζυρίχη… [Πολλώ μάλλον, λέει ο γράφων, που ό,τι κυρίως εξεμαίευσε από Ζυρίχης ήδη η Τουρκία, ήσαν αυτούσια τα τρία από τα πέντε συνολικά στάδια τής μεθόδου «ανάκτησης Κύπρου» τού Νιχάτ Ερίμ! Με κυρίαρχα, πρώτον, ότι στην Κύπρο δεν υπάρχει τουρκική μειονότητα, αλλά, ισότιμη τής ελληνικής, ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ, δεύτερον, ότι αυτό το γεγονός θα το ΕΓΓΥΑΤΑΙ εσαεί με ΣΥΝΘΗΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑΣ η Τουρκία!2* Συνεπώς, κατέληγε ο Τουομιόγια, και εφόσον οι Τούρκοι τού το «έκοψαν», ότι ουδείς πρέπει να φαντάζεται πως θα εγκαταλείψουν οτιδήποτε από τη διεθνή συνθήκη τους, είναι αυταπόδεικτο ότι «διαπραγματευτική» λύση τού Κυπριακού (αλλαγή δηλ. τής Ζυρίχης) δεν υπάρχει. Και αυτό τον ακυρώνει και ως διαπραγματευτή τού ΟΗΕ!

ΣΗΜΕΙΩΝΩ δύο γεγονότα: Πρώτον ότι αυτά λέγονταν στον Μπέλτσερ ειδικά, ο οποίος, ειρήσθω εν παρόδω, στις δικές του εκθέσεις στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ, επέμενε και αυτός ότι πηγή τού κυπριακού προβλήματος ήταν η Ζυρίχη, και το απαράδεκτο φορτίο με το οποίο επιβάρυνε τους Έλληνες τής Κύπρου! (Άλλωστε η πρόσφατη πρόταση Μπέλτσερ περί Ενώσεως ως μόνης λύσης, ήτανε γνωστή…) Δεύτερον, ότι πιθανότατα, η πρόθεση τού Τουομιόγια να παραιτηθεί είχε γίνει γνωστή στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ, το οποίο και θορυβημένο προφανώς ζήτησε από τον Μπέλτσερ να τον «ενημερώσει»… Τι τον ενημέρωσε ο Μπέλτσερ θα το δούμε εμείς πιο κάτω. Φαίνεται πάντως ότι ο διπλωμάτης τού ΟΗΕ ενημερωθείς πείστηκε τελικά: Πως «εν τοιαύτη περιπτώσει» οι συνθήκες διαπραγμάτευσης αλλάζουν άρδην! Διότι όχι μόνο δεν «τα παράτησε», παρά ελάχιστες εβδομάδες αργότερα, αισθάνθηκε και απόλυτα ισχυρός να διακηρύσσει, ενώπιον και τού συμφωνούντος Ου Θαντ, πως «η Ένωσις είναι η μόνη ρεαλιστική λύση στο Κυπριακό»! Ούτε «δίκαιη», ούτε «ηθική» ενδεχομένως. ΡΕΑΛΙΣΤΙΚΗ! Ακούει από πουθενά η πολιτική μας διανόηση;

ΤΙ ΕΙΠΕ, λοιπόν, στον Τουμιόγια ο Μπέλτσερ; Το πολύ απλό: Πως όχι ακριβώς τα όπλα, αλλά η (αποτελεσματική εννοείται) απειλή χρήσεως όπλων, είναι ό,τι θα καταργήσει τη διεθνή συνθήκη που η Τουρκία «έχει ανά χείρας». Πεπεισμένη άλλωστε περί τούτου η ίδια η Αμερική έδωσε στην Ελλάδα σχετική «έγκριση» (η μεταφορά στην Κύπρο τής ελληνικής μεραρχίας είχε ήδη αρχίσει), ενώ στην Τουρκία ετοίμαζε τη διαβόητη σε πολιτική αγριότητα επιστολή Τζόνσον! (Που έφτασε στον Ινονού στις 5 Ιουνίου…) Και όλα αυτά, επισημαίνω, όχι για λόγους ηθικής τάχα, ή δικαιοσύνης έστω, παρά καθαρά «ρεαλιστικούς», για να θυμηθούμε τον Τουομιόγια. Επιπροσθέτως δε, και «εθνικής ασφάλειας»(sic) τής δυτικής συμμαχίας! Αν βέβαια ξανακούει από πουθενά εκείνη η πολιτική μας διανόηση…

ΚΑΙ ΚΑΛΑ θα κάνει, λέει ο γράφων, να «ακούσει». Και να ακούσει ολόκληρη τη σχετική έκθεση τού Τάιλερ Μπέλτσερ! Διότι εκεί, ο καρδιογνώστης (;) εκείνος Αμερικανός πρότεινε δύο μορφές (ρεαλιστικής) λύσης τού Κυπριακού. Ειδοποιείται λοιπόν η πολιτική μας διανόηση ότι η δεύτερη είναι εφαρμόσιμη ακόμα και στις σημερινές συνθήκες. Ακριβέστερα, ειδικά στις σημερινές συνθήκες! Για «ακριβέστατα» δε, δεύτε διαλεχθώμεν, φίλτατοι…

1*Μακάριος; Ποιος Μακάριος…

2*Τέταρτο στάδιο, (ο γεωγραφικός διαχωρισμός τών δυο κοινοτήτων) άρχισε σταδιακά στους θυλάκους, όπου ο τότε εντεταλμένος κύριος Κιουτσούκ ετοιμαζόταν να ανακηρύξει κράτος, στις 4 Ιουνίου, με την Τουρκία ετοιμαζόμενη να «εισβάλει» στις 5-6 Ιουνίου… Αν αυτές οι ημερομηνίες λένε κάτι στην πολιτική μας διανόηση.

  Χάρης Φεραίος, Διδάκτωρ τού ΕΜΠ.

>>> Νέο βρώμικο σχέδιο της Άγκυρας – Επιχειρεί να ελέγξει το FIR Λευκωσίας

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s