ΣΤΑΧΥΟΛΟΓΗΜΑΤΑ/ΑΠΟΨΕΙΣ 03/09/2017

Το αλαλούμ με τα απόρρητα που δικαιώνει τον… Καρνάβαλο

Δεν ήταν τελικά απόρρητα τα έγγραφα, μας είπε ο Νίκος Αναστασιάδης. Εκείνος τα χαρακτήρισε έτσι, ώστε οι παραλήπτες να ξέρουν πως είναι για ιδίαν χρήση! Πες το και μας έφυγε η ψυχή τόσες μέρες. Κατάθλιψη πάθαμε επειδή δεν προτίμησες εμάς. Να χάσουμε την «τιμή» να λάβουμε απόρρητα έγγραφα; Γιατί δεν το έλεγες από την πρώτη στιγμή να μην περάσουμε αυτό το ψυχολογικό πατατράκ; Ξέρεις τι σημαίνει να αισθάνεσαι τέτοια «απόρριψη»; Μήπως δεν ήσουν κι εσύ σίγουρος; Αναζητούσατε λύση στην γκάφα ολκής στην οποία υποπέσατε; Θα σε μαλώσω. Δεν είναι σοβαρή συμπεριφορά ενός Προέδρου αυτή.

Όπως και να ‘χει, όμως, Πρόεδρε μου, η χθεσινή σου παρέμβαση το μόνο που πέτυχε ήταν να κάνει ακόμη μεγαλύτερη την γκάφα. Διότι το ένα λάθος προστίθεται στο άλλο. Το μεγάλο γίνεται μεγαλύτερο και το μεγαλύτερο τεράστιο. Διότι, αγαπητέ μου Πρόεδρε (κατά την προσφώνηση των «φίλων» σου που σε κάρφωσαν) αν δεν ήταν απόρρητα τα έγγραφα και ήταν όλα γνωστά, γιατί τα έστειλες στους 60 «φίλους» σου; Τι θα πετύχαινες; Πώς θα κέρδιζες ξανά την εύνοια, την στήριξη και τις ψήφους τους; Με πληροφορίες τις οποίες υποτίθεται ότι γνώριζαν; Δεν κολλάει στη λογική αυτό, αγαπητέ μου Πρόεδρε.

Από την άλλη, αφού δεν επρόκειτο για απόρρητα έγγραφα, αγαπητέ μου Πρόεδρε, και αφού ήταν όλα γνωστά, γιατί αρνήθηκες να τα δώσεις στα μέλη του Εθνικού Συμβουλίου; Γιατί επικαλέστηκες τον κίνδυνο διαρροής; Ποια η επικινδυνότητα αν κάποιος δημοσιοποιούσε τα έγγραφα, αφού ήσαν γνωστά; Αφού καιγόσουν για το ενδεχόμενο να γίνει διαρροή των εγγράφων, πώς εμπιστεύθηκες 60 άτομα; Μην μου πεις ότι αυτοί είναι φίλοι σου και δεν θα σε πρόδιδαν ποτέ. Θα σου βάλω πιπέρι στο στόμα αν θα λες τέτοιες επιπολαιότητες. Βλέπεις, ήδη, αυτοί οι «φίλοι» σου σε κάρφωσαν. Σε κρέμασαν για την ακρίβεια.

Είναι και μια άλλη μεγάλη απορία, αγαπητέ μου Πρόεδρε, που δεν κατανοώ. Γιατί τα έστειλες τα έγγραφα σε 59 «φίλους» σου, και δύο εβδομάδες μετά αποφάσισες να τα στείλεις και στον Άντρο Κυπριανού; Τρεις μόλις μέρες πριν οι «φίλοι» σου σε καρφώσουν; Μπας και είχαν πληροφορία οι Υπηρεσίες σου ότι θα αποκαλύπτετο το μέγα σφάλμα και αναζήτησες κάποιο άλλοθι; Και πού να τα έστελνες αλλού; Τα άλλα μέλη του Ε.Σ. δεν είναι φίλοι σου. Ο Αβέρωφ (αλήθεια, πού βρίσκεται αυτή η ψυχή; Όποτε καίει το σίδερο εξαφανίζεται…) δεν θα αποτελούσε άλλοθι. Επέλεξες τον Άντρο…

Για να τελειώνει αυτή η κοροϊδία, αγαπητέ μου Πρόεδρε, έκανες την γκάφα. Μην προσπαθείς να καταπατήσεις με τόσο βάναυσο τρόπο την νοημοσύνη του λαού. Μην επιδεικνύεις τόση ασέβεια. Αν όντως ήσαν όλα γνωστά, γιατί δεν τα έδινες στη δημοσιότητα να μάθει όλος ο λαός την αλήθεια; Γιατί επιλεκτικά σε 60 άτομα μόνο; Ξέρεις πόσες χιλιάδες επιρρίπτουν ευθύνες για τους χειρισμούς σου; Γιατί δεν επιδίωξες να τους πείσεις όλους με τη δημοσιοποίηση των μη απορρήτων –κατά τον ισχυρισμό σου- εγγράφων;

Άκου λοιπόν, αγαπητέ μου Πρόεδρε, την ωμή αλήθεια. Τα αποσπάσματα των πρακτικών του Κραν Μοντάνα, τα αποσπάσματα συνομιλίας σου με τον Άιντε και τα αποσπάσματα από τις σημειώσεις του Μαυρογιάννη αρνήθηκες να τα δώσεις στο Ε.Σ. διότι ήταν όντως απόρρητα. Επειδή, όντως, θα έκανε ζημιά η δημοσιοποίησή τους. Επέλεξες να τα στείλεις σε εκλεκτούς «φίλους» σου, που νόμιζες ότι ήταν φίλοι σου, επειδή σου ασκούσαν κριτική. Επειδή λόγω εκλογών έχεις ανάγκη την εύνοια και την στήριξή τους στο κυνήγι των ψήφων.

Έχεις καταρρακώσει κάθε έννοια πολιτικής δεοντολογίας. Έχεις υποβαθμίσει σε επίπεδο πάτου τα πολιτικά ήθη. Και το κάνεις τραγικότερο όταν τολμάς να μας υποδείξεις ότι «αυτό που προέχει είναι το υπέρτατο συμφέρον της πατρίδας και όχι οι προσωπικές φιλοδοξίες». Εσύ έθεσες υπεράνω όλων το προσωπικό όφελος, την εξασφάλιση στήριξης από μερικούς δημοσιογράφους, το κυνήγι μιας χούφτας ψήφων. Θα στο ξαναπούμε. Αποτελεί κατάντημα και εξευτελισμό. Είναι μείζονος σημασίας όταν ένας Πρόεδρος διαρρέει απόρρητα έγγραφα χάριν ήσσονος σημασίας προσωπικού οφέλους. Δείχνει άνθρωπο αδίστακτο. Και επικίνδυνο, όταν πρόκειται για τον ηγέτη ενός κράτους! Το δούλεμα με το οποίο συνοδεύεις την τεράστια γκάφα είναι τεράστιο. Σήμερα το πρωί, μάλιστα, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος έλεγε ότι τελικά ούτε 60 είναι οι φάκελοι αλλά λιγότεροι. Δεν ξέρουν, όμως, ακριβώς πόσοι!!! Όπου βρείτε τους στέλνετε! Δεν κατανοείτε ότι το μόνο που καταφέρνετε είναι να κάνετε τον κόσμο να διερωτάται γιατί θέλετε οι εκλογές να μην συμπέσουν με τον Καρνάβαλο…

 Γιώργος Καλλινίκου   

Ομιλία του γ.γ του ΑΚΕΛ Άντρου Κυπριανού στις 9 Απριλίου στο πλαίσιο των εκδηλώσεων μνήμης των δολοφονηθέντων από την ΤΜΤ Ντερβίς Αλί Καβάζογλου και Κώστα Μισιαούλη.

Το ΑΚΕΛ θα είχε την ίδια στάση απέναντι στην ΕΟΚΑ αν αυτή δρούσε για να φέρει τον κομμουνισμό στην Κύπρο;

Ο γενικός γραμματέας του ΑΚΕΛ διατυπώνει τελευταίως και δημοσίως τις απόψεις του ότι, πρώτον, η Κύπρος δεν είναι ελληνική και δεύτερον, ο αγώνας της ΕΟΚΑ ήταν λανθασμένος. Μάλιστα το κάνει και με έναν αέρα υπεροχής, κάτι που χαρακτηρίζει όσους θυσιάζονται ή διακινδυνεύουν για το αληθινό, για κάτι δηλαδή ανώτερο.

Οι θέσεις του γ.γ. του ΑΚΕΛ όμως μόνο ανώτερες δεν είναι, αντίθετα πηγάζουν από ένα αντιελληνικό, αντεθνικό απόθεμα που πολλοί στη σημερινή ηγεσία του ΑΚΕΛ ακόμα έχουν. Και ερωτώ αμέσως, θα είχαν την ίδια στάση απέναντι στην ΕΟΚΑ αν αυτή δρούσε για να φέρει τον κομμουνισμό στην Κύπρο; Ειλικρινά να απαντήσουν.

Όταν ο γ.γ. του ΑΚΕΛ λέγει ακόμα ότι η Κύπρος δεν είναι ελληνική, έχει επίγνωση του λόγου του; Καταλαβαίνει πόσο επικίνδυνα είναι τα λεγόμενά του για την επιβίωσή μας; Γιατί να ενδιαφερθεί, λ.χ., η Ελλάδα περισσότερο για την Κύπρο απ’ ό,τι μια άλλη ξένη χώρα;  Γιατί να πολεμήσει; Τι κάνει η ΕΛΔΥΚ εδώ; Ξένες χώρες φυλάει; Οι Θερμοπύλες στο σπίτι μας βρίσκονται, εξού και Θερμοπύλες. Νομίζει με το να πει το ανιστόρητο ότι δεν είναι ελληνική η Κύπρος θα επηρεάσει την Τουρκία να δείξει διαλλακτικότητα; Νομίζει ότι είναι ο Ελληνισμός μας το πρόβλημα; Έχουμε Έλληνες στο Ιράκ, στη Συρία, στο Κουρδιστάν; Οι Τούρκοι δεν είπαν αν δεν είχε Έλληνες η Κύπρος, δεν θα είχαμε πρόβλημα. Αλλά αν δεν είχε έστω και έναν Τούρκο, θα είχαν θέμα, αυτό ήταν το πρόβλημά τους, όχι η ελληνικότητά μας. Οι Τούρκοι χαίρονται φυσικά όταν υποστηρίζει ο γ.γ. του ΑΚΕΛ κάτι τέτοιο και μαλακώνουν και αλλάζουν και συμπεριφορά, όπως ακριβώς ο Λύκος με την Κοκκινοσκουφίτσα.

Ο γ.γ. δεν κατανοεί ότι ο μεγαλύτερος κρίκος ασφάλειας του νησιού μας είναι η Ελλάδα; Δεν καταλαβαίνει ότι αν αποφασίσει η Τουρκία να επιχειρήσει κάτι, μόνο η Ελλάδα μπορεί να επέμβει, ενώ όλοι οι άλλοι θα έλθουν μετά το γεγονός; Η Τουρκία το γνωρίζει αυτό και είναι το μοναδικό που λαμβάνει εμπράκτως υπόψη στους σχεδιασμούς της και ανησυχεί. Θέλουμε να την ευκολύνουμε, αφαιρώντας αυτό τον παράγοντα από τις ανησυχίες της;;!!

Πόσο επικίνδυνα κινείται ο γ.γ. το καταλαβαίνει;

Είναι δυνατόν οι κομματικές καταβολές, τα απωθημένα, να αφήνονται να βλάπτουν τον τόπο συμμαχώντας ακουσίως με τον εχθρό;

Το άλλο επίσης τραγικό που απορρέει λογικά από την ανόητη και επικίνδυνη θέση ότι η Κύπρος δεν είναι ελληνική είναι ότι αν η Κύπρος δεν είναι ελληνική, τότε ούτε εμείς είμαστε Έλληνες!!. Άρα τι είμαστε; Δεν είμαστε αυτοί που είμαστε, για να είμαστε αυτό που θέλει το ΑΚΕΛ να είμαστε; Τι έχουμε δηλ. που μας ξεχωρίζει από τους Έλληνες; Τι έχουν οι αδελφοί μας στην Ελλάδα και δεν έχουμε εμείς εδώ, έτσι ώστε να μην είμαστε Έλληνες; Το Όμαιμον, το Ομόγλωσσον, το Ομόθρησκον, το Ομότροπον; Ακόμα και στο διχονοϊκό ένα είμαστε!

Και το 1950 όταν μαζί με το ΑΚΕΛ η Εθναρχία έκανε το Ενωτικό Δημοψήφισμα για την Ένωση, η Κύπρος ήταν τότε ελληνική και τώρα ο γ.γ. του ΑΚΕΛ λέει πως δεν είναι; Έτσι ανάλογα με σκοπιμότητες δίνουμε ταυτότητες; Αποδυναμώνετε την Κύπρο χωρίς να λογικεύετε την Τουρκία. Η Κύπρος ριγμένη 70χιλ. από την Τουρκία, πόσο καιρό νομίζετε ότι θα αντέξει μόνη της; Η Τουρκία την προτιμά μόνην της; Η Αγγλία;

Γι’ αυτό ο φίλος γ.γ. πρέπει να κάνει δεύτερες και τρίτες σκέψεις και να αποσύρει τις θανάσιμα επικίνδυνες θέσεις του και να παύσει να πιστεύει ότι είναι και παλληκαριά αυτό που κάνει, διότι δεν διαφέρει από εκείνον που βρήκε το θάρρος να πέσει από την πολυκατοικία. Καιρός είναι να πει στον Κυπριακό Ελληνισμό το δικό του μεγάλο συγγνώμη.

Υστερόγραφο: Από τον βουλευτή του ΔΗΚΟ Χρίστο Ορφανίδη μαθαίνουμε ότι το 13ο Συνέδριο του ΑΚΕΛ, Απρίλιο 1974, χαιρέτισε την εκλογή του μετέπειτα Πρωθυπουργού της εισβολής.

«Η νίκη του Λαϊκού Δημοκρατικού Κόμματος (του κόμματος του Ετζεβίτ) είναι βασική νίκη των προοδευτικών δυνάμεων… Ο λαός ψήφισε αλλαγή…

Οι επιτυχίες του Λ.Δ.Κ. με ηγέτη τον Ετζεβίτ οφείλονται στην υποστήριξη των αριστερών δυνάμεων της Τουρκίας…

Οι εκλογικές επιτυχίες του Λ.Δ.Κ. στην Τουρκία, που είναι και το πιο δημοκρατικό από όσα πήραν μέρος στις εκλογές, θα ασκήσουν την ενεργητική επίδρασή τους ανάμεσα στην Τουρκοκυπριακή Κοινότητα».

Αυτές είναι οι βαθιές αναλύσεις του ΑΚΕΛ, όπως και η Κύπρος στους Αδέσμευτους. Επειδή έχουν το 25% του εκλογικού σώματος, νομίζουν έχουν την ανάλογη συλλογική σοφία.

Χρίστος Ρότσας, πρώην βουλευτής του ΔΗΣΥ

Το χυδαίο πρόσωπο της εξουσίας

Όποιος από μάς πιστεύει πως το πιό χυδαίο, το πιό σιχαμερό πρόσωπο της εξουσίας είναι αυτό που κόβει συντάξεις και επιδόματα στους ανήμπορους, που υπερφορολογεί ακόμη και τους άνεργους και τους άπορουςου ληστεύει την νόμιμα και τίμια αποκτημένη περιουσία του κοσμάκη, είναι βαθιά γελασμένος.

Το πιο αποτρόπαιο πρόσωπο της εξουσίας, είναι αυτό που δείχνει σε αυτούς που ήδη έχει καταστρέψει.

Είναι αυτό που όταν δύο νεαρά και ορφανά αδέλφια, που ζούν επί πέντε χρόνια χωρίς ρεύμα και νερό, και χωρίς κανένα προνοιακό-κρατικό επίδομα, απειλούν να αυτοκτονήσουν πέφτοντας απ’ την ταράτσα των εργατικών πολυκατοικιών όπου κατοικούν, εσύ σαν εξουσία τα οδηγείς στην Ψυχιατρική κλινική του Νοσοκομείου του Ρίου.

Η εξουσία, το κράτος, η πολιτεία, απούσα στο δράμα των δύο συνανθρώπων (δράμα για το οποίο είναι η ίδια απολύτως υπεύθυνη), ξαντλεί το “καθήκον” της με λίγα ευρώ βενζίνη ή πετρέλαιο για τα οχήματα της πυροσβεστικής και των περιπολικών που “έσπευσαν” για την “διάσωση” των δύο αδελφών, καθώς και με τον εγκλεισμό τους σε ψυχιατρική κλινική.

Τα δύο αδέλφια που τόσα χρόνια ζούσαν από το έλεος των γειτόνων, έβλεπαν επί πέντε χρόνια το φρικιαστικό, το εμετικό πρόσωπο της εξουσίας, αυτής που δίνει δυόμισι εκατομμύρια ευρώ αποζημίωση στον πρώην δοτό πρωθυπουργό-τραπεζίτη για μια στρακαστρούκα που του γρατζούνισε τ’ αρχίδια, ενώ αρνείται την παραμικρή συνδρομή για την στοιχειώδη επιβίωση δύο πολιτών της.

Είναι κάτι τέτοιες στιγμές που βρίσκουν δικαίωση όλοι όσοι με τον έναν ή τον άλλον τρόπο προσπαθούν να ανατρέψουν αυτό το είδος εξουσίας, αυτήν την “τάξη πραγμάτων”, αυτό το απάνθρωπο, τερατώδες και διαβολικό σύστημα που στρέφεται εναντίον των πολιτών, που είναι απολύτως εχθρικό προς τους αδύναμους και αδύνατους.

Μια εξουσία-χαμαιλέοντα, πολύχρωμη, πότε δεξιά και πότε “αριστερή”, μα πάντα ίδια αφού υπηρετεί τον ίδιο σκοπό, που είναι η Παγκοσμιοποίηση και η Νέα Τάξη (φασιστικών) Πραγμάτων.

Μια εξουσία-δήμιο των φτωχών και των μικρών, και γλοιώδη γλύφτη των ισχυρών, των τοκογλύφων, των καθαρμάτων.

Μια εξουσία έναντι της οποίας οι πολίτες έχουν μόνον μία υποχρέωση:

Την ανατροπή της και την αντικατάστασή της, από ένα σύστημα αμεσοδημοκρατικό, ανθρωποκεντρικό, ουμανιστικό, πολιτισμένο.

Ο επόμενος παγκόσμιος πόλεμος θα είναι μόνον κοινωνικός, επιβεβλημένος και άκρως δικαιολογημένος!…

Κώστας Μαντατοφόρος

Κύπρος – Εμπρός στον δρόμο που χάραξε ο Νέλσον Μαντέλα

ΠΡΟΒΛΗΘΗΚΕ ΞΑΝΑ το εκφοβιστικό επιχείρημα ότι η εγκατάλειψη της Δ.Δ.Ο. (Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας) θα έχει ως συνέπεια τη διεθνή απομόνωση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ότι, δηλαδή, η λεγόμενη Διεθνής Κοινότητα θα τιμωρήσει με απομόνωση και με τις οποιεσδήποτε κυρώσεις συνεπάγεται αυτή η απομόνωση, το κυπριακό κράτος.

– ΓΕΓΟΝΟΣ είναι ότι τα Μυαλά που παράγουν και διαχρονικά αναπαράγουν, σαν «κολλημένο δίσκο γραμμοφώνου», αυτόν τον εκφοβισμό, ουδέποτε παρήγαγαν κάποιο σχέδιο πολιτικής, η υλοποίηση του οποίου θα οδηγούσε ή θα οδηγήσει οψέποτε στη διεθνή απομόνωση της Τουρκίας – Κατακτητή. Και σε κυρώσεις εναντίον του τουρκικού κράτους.

– ΓΕΓΟΝΟΣ είναι, επίσης, ότι: Όταν με συντριπτική, λαϊκή, δημοκρατική πλειοψηφία 76% ο κυπριακός λαός – έκαστος πολίτης αυτοπροσώπως, άνευ κομματικών αντιπροσώπων αλλ’ ιδιοχείρως με τη δική του αυτοκρατορική ψήφο – απέρριψε τη ΔΔΟ του Σχεδίου Ανάν στο Δημοψήφισμα του Σαββάτου, 24ης Απριλίου 2004, εναντιωνόμενος στην εκπεφρασμένη παντοιοτρόπως βούληση και της τότε Διεθνούς Κοινότητας (ΟΗΕ, ΕΕ κ.ο.κ), όχι μόνο δεν υπέστη τη διεθνή απομόνωση ή τις κυρώσεις οιασδήποτε απομόνωσης, αλλ’ αντίθετα πέτυχε και κατόρθωσε την περίλαμπρη υπό τας περιστάσεις νίκη, της ένταξης της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση από το Σάββατο, 1η Μαΐου 2004.

ΠΡΟΒΑΛΛΕΤΑΙ και πάλι, από τα ίδια και παραπλησίως ομογνωμούντα Μυαλά, το… παμπάλαιο επιχείρημα ότι, αν δεν διεξάγονται οι λεγόμενες διακοινοτικές συνομιλίες για «λύση» ΔΔΟ, η Τουρκία και το εν Κύπρω δικό της κατοχικό Ψευδοκράτος των Τουρκοκυπρίων, επιτυγχάνει την επιβολή και νέων, επιπρόσθετων «τετελεσμένων». Εσχάτως δε και την περαιτέρω ισλαμοποίηση των κατεχομένων από τον Αττίλα ελληνικών εδαφών της νήσου (212 τζαμιά έναντι 162 σχολείων) κατά διαταγήν του 15ετούς ήδη καθεστώτος Ερντογάν των Ισλαμιστών – Νεο-Οθωμανών – Επεκτατιστών της Άγκυρας.

– ΓΕΓΟΝΟΣ όμως είναι πως η στυγνή, η στυγερή και αποτρόπαια διαχρονική αλήθεια, γνωστή – γνωστότατη σε όλους, είναι ότι: Καθ’ όλη τη διάρκεια των διεξαγομένων επί τέσσερεις δεκαετίες «διακοινοτικών» συνομιλιών, οι Τούρκοι Κατακτητές πολλαπλασιάζουν, εδραιώνουν, διαιωνίζουν κι επαυξάνουν – σκανδαλωδώς ανενόχλητοι κι ατιμώρητοι απ’ την εκάστοτε Διεθνή Κοινότητα – κάθε είδους «τετελεσμένα», συμπεριλαμβανομένων και των αδίκαστων Εγκλημάτων Πολέμου της εθνοκάθαρσης και του παράνομου εποικισμού των σκλαβωμένων ελληνικών εδαφών της Κύπρου.

– ΟΧΙ ΜΟΝΟ όταν αρχηγός της πολιτικής πτέρυγας του Αττίλα ήταν ο αρχιστασιαστής, αρχιτρομοκράτης της ΤΜΤ κι αρχιδολοφόνος Ραούφ Ντενκτάς, αλλά κι επί των «προοδευτικών» διαδόχων του, του «συντρόφου και φίλου, αριστερού» Μεχμέτ Αλί Ταλάτ και του «προοδευτικού, δημοκρατικού και έχοντος κοινό όραμα με τον Αναστασιάδη», «συμπατριώτη – Κύπριου πατριώτη Τ/κ ηγέτη» (κατά το ΑΚΕΛ και τον ΔηΣυ) Μουσταφά Ακιντζί…

– ΓΕΓΟΝΟΤΑ ενδεικτικώς σχηματικά: Από τον τουρκικό εξαναγκασμό σε προσφυγοποίηση των δέκα και πλέον χιλιάδων σκλαβωμένων Ελλήνων της Καρπασίας, μετά τη «Συμφωνία της Τρίτης Βιέννης» των Κληρίδη-Ντενκτάς της 2ας Αυγ. 1975, μέχρι τα εγκαίνια του αγωγού νερού από την Τουρκία στα σκλαβωμένα εδάφη της Κύπρου των Ερντογάν-Ακιντζί της 18ης Οκτ. 2015…

Α Ρ Α , ΛΟΙΠΟΝ, προσωρινά στη διαχρονία 1974-2017 συμπεράσματα, τα οποία διαψεύδουν με τα γενόμενα γεγονότα, τα επιχειρήματα των εν λόγω Μυαλών, είναι χοντρά-χοντρά δύο:

– ΠΡΩΤΟΝ: Η Απορριπτική – Αντιστασιακή στάση της πλειοψηφίας της ελληνικής πλειονότητας του κυπριακού λαού, η οποία δεν δέχεται αλλ’ απορρίπτει την απαίτηση των Τούρκων Κατακτητών για επιβολή στην Κύπρο «λύσης» ΔΔΟ, δεν επέφερε καθ’ οιονδήποτε τρόπο ή βαθμό την διεθνή απομόνωση της Κυπριακής Δημοκρατίας.

– ΔΕΥΤΕΡΟΝ: Η Ενδοτική μονομανία προσκόλλησης – αυτό-εγκλωβισμού, των διαδοχικών ηγεσιών των Ελλήνων Κυπρίων και των εφτά Προέδρων της Δημοκρατίας, στη «μία και μόνη και καμιά άλλη» διαδικασία των «διακοινοτικών» συνομιλιών, δεν απέτρεψε αλλά επέτρεψε, όλα τα διαδοχικά «τετελεσμένα» που επέβαλαν και συνεχίζουν μεθοδικά να επιβάλλουν οι Τούρκοι Κατακτητές.

ΜΠΟΡΟΥΣΕ, ΑΡΑΓΕ, ή θα μπορέσει στο παρόν και στο μέλλον μια άλλη και διαφορετική από την 43ετία πολιτική να αποδώσει και να επιφέρει άλλα, καλύτερα αποτελέσματα; Πιο συγκεκριμένα:

– ΔΥΝΑΤΑΙ, άραγε, ο αγώνας των Ελλήνων της Κύπρου και σύνολου του Ελληνισμού (Ελλάδος και Διασποράς), οι προσπάθειές τους, η στρατηγική τους, πέρα κι επιπρόσθετα του ισχύοντος Απορριπτισμού, να επιτύχει τη διεθνή απομόνωση της Τουρκίας – Κατακτητή και τις αποτελεσματικές επιτέλους κυρώσεις σε βάρος της; Ικανές να την εξαναγκάσουν σε… συμμόρφωση;

ΣΥΝΤΑΓΕΣ και «τυφλοσούρτης» δεν διατίθενται, πάντως, ιδίως για Μυαλά που στερούνται στρατηγικής νοοτροπίας, ευψυχίας και πολιτικής βούλησης. Παραδείγματα όμως προσφέρονται για λαούς που κατορθώνουν να απεγκλωβιστούν απ’ την παθητικότητα και προάγονται στην αποφασιστικότητα:

ΕΜΠΡΟΣ στον δρόμο που χάραξε ο Νέλσον Μαντέλα, θα μπορούσε να είναι μία από τις συνταγές. Αφού εκείνος ο δρόμος κατόρθωσε να επιφέρει πράγματι τη διεθνή απομόνωση και την τελική κατάρρευση του απεχθούς Ρατσιστικού καθεστώτος της Νοτίου Αφρικής.

Μελετηθήτω…

Λάζαρος Μαύρος 

Απορρίπτουν με άκρατη βδελυγμία το κίνητρο «των προσωπικών φιλοδοξιών»!

«Καταλήγοντας θα ήθελα να απευθύνω έκκληση προς όλες τις πολιτικές δυνάμεις να κατανοήσουν πως τις κρίσιμες ώρες που περνούμε και πέραν από τις οποιεσδήποτε σκοπιμότητες αυτό που προέχει είναι το υπέρτατο συμφέρον της πατρίδας μας και όχι προσωπικές φιλοδοξίες του οποιουδήποτε από εμάς.».

Νάτην η φουστανέλλα που λέμε! Το πιο πάνω είναι απόσπασμα των δηλώσεων Αναστασιάδη, όπως εμφανίζονται χτες, 30η Αυγούστου 2017, στον Φιλελεύθερο, με τις οποίες έκανε απέλπιδα προσπάθεια να κάνει το άσπρο μαύρο, σχετικά με την παράδοση απορρήτων εγγράφων στους «αγαπητούς του Διονύσηδες», συμπεριλαμβανομένου και του συνεταίρου του στην προσπάθεια παράδοσης της Κύπρου στην Τουρκία, ΓΓ του ΑΚΕΛ, Άντρου Κυπριανού!

Και οποτεδήποτε αυτός, ο Αβέρωφ Νεοφύτου, ο Νίκος Τορναρίτης, ο Πρόδρομος Προδρόμου, ο Ευθύμιος Δίπλαρος, ο Αντρέας Κυπριανού, ο Βίκτωρας και τέλος πάντων οποιοσδήποτε άλλος της ομοχειρίας, προσπαθεί να σκεπάσει τις βρωμιές τους, επικαλείται «το συμφέρον της Πατρίδας μας»!!! Και απορρίπτουν με άκρατη βδελυγμία το κίνητρο «των προσωπικών φιλοδοξιών»!!!

Έχει το λοιπόν δίκαιο ή άδικο ο φίλτατος Σάββας Ιακωβίδης όταν λέει σε πρόσφατο άρθρο του, πως «Υφιστάμεθα έναν ανεύθυνο, επιπόλαιο, αναξιόπιστο και επικίνδυνο κομματάρχη!»; Αλλά και μιαν ατελείωτη κουστωδία αηδιαστικών γλυφτών, οι οποίοι βεβαίως, (εκτός από τον Αναστασιάδη που το μόνο που έχει στο μυαλό του είναι να συνεχίσει να είναι γαντζωμένος στην προεδρική καρέκλα για άλλη μια πενταετία για να ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΕΙ ΤΗΝ ΕΠΙΒΟΛΗ ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ΑΝΑΝ/ΔΔΟ, δέσμευση την οποία ανέλαβε έναντι των ξένων τους οποίους υπηρετεί…), και εκείνοι θα συνεχίσουν να απολαμβάνουν τα οψώνια της εξουσίας υπό την σκιά του κομματικού πατερούλη τους. Βέβαια, όλοι αυτοί, πρώτ’ απ’ όλα και πάνω απ’ όλα έχουν το συμφέρον της Πατρίδας…

Πούντος όμως και ο κ. Γ. Εισαγγελέας; Όλοι, κομματικοί, δημοσιογράφοι και πολίτες, με άρθρα και δηλώσεις μας, τον καλέσαμε να παρέμβει! Άκρα του τάφου σιωπή! Αλλά κι’ εμείς, είμαστε η επιτομή της αφέλειας! Θα σηκωθούν τώρα τα πόδια να κλωτσήσουν το κεφάλι; Ποιος τον διόρισε στην ζηλευτή θέση που κατέχει τον κ. Γ. Εισαγγελέα; Δεν είναι ο Ν. Αναστασιάδης; Θα στραφεί τώρα «αυτεπάγγελτα» εναντίον του; Δεν θα πέσει μετά «ο ουρανός στο κεφάλι του»; Τώρα έχει σημασία η νομική γνώμη του Αντρέα Αγγελίδη, ας πούμε; Κάτσε πρώτα κύριε Αγγελίδη να σε διορίσει κι’ εσένα κάποιος πρόεδρος Γ. Εισαγγελέα και μετά αποκτά εγκυρότητα και η νομική σου άποψη! Έχει τώρα σημασία αν γέρασες μέσα στις αίθουσες των δικαστηρίων; Άλλα έχουν σημασία! Προπάντων το όνομα! Σε λένε κι’ εσένα Κληρίδη; Σιωπή λοιπόν! Ενοχλείς την εξουσία! Ενοχλείς τον ηγέτη της εθνικοφροσύνης…

Τώρα υπάρχει και η λυπητερή περίπτωση του Άντρου Κυπριανού, του ΓΓ του ΑΚΕΛ. Από πού κι’ ως που τον εμπλέκουν τον άνθρωπο, στα καλά καλούλικα και αυτόν στις παρανομίες τους; Δεν νίπτει τας χείρας του εδώ και τέσσερεις ολάκερες εβδομάδες; Δεν σας παράτησε από τότε που δεν τα δώσατε όλα, σύξυλους και ασχολείται με τα δικά του; Νάβρει υποψήφιο, να τον καλουπιάσει στα ιδεολογήματα του (όχι όπως τον Μάικ Σπανό που είχε τον υψαυχενισμό νάχει δική του ιδεολογία…), να του φτιάξει επιτελείο επικοινωνιολόγων, και όλα τα άλλα τα αναγκαία για να κερδηθούν οι εκλογές; Δεν σας τα σούρνει μέρα νύχτα για την αναξιοσύνη του δικού σας να τα δώσει όλα; Πως τον εμπλέκετε τον άνθρωπο, εκεί που στα καλά καθούμενα του βγάλατε λαβράκι και άστραψε και βρόντηξε ο κομματικός του μηχανισμός, εναντίον του δικού σας; Είπαμε συνοδοιπόροι στο ξεπούλημα της Κύπρου, αλλά οι εκλογές, εκλογές! Και αυτό ήταν κτύπημα κάτω από την μέση… Αν καταλαβαίνετε τι εννοούμε!

Αλλά εδώ που τα λέμε, καλά του κάνετε! Τόσα χρόνια στο κομματικό κουρμπέτι και δεν έμαθε τι εστί Αναστασιάδης, και τον τρέχει από πίσω να δώσει την Κύπρο στην Τουρκία από τώρα; Κάτσε πρώτα να χορτάσει τα μεγαλεία της Προεδρίας, κάτσε νάβρει τρόπο να πείσει τους κακοκέφαλους και βλέπουμε! Εσύ σιάσιαρες! «Άντρα θέλεις, τώρα τον θέλεις», όπως λέει και η γνωστή ατάκα! Καλά να πάθεις…

Ανδρέας Τ. Λουκάς

Απωλέσαμε την ιδιότητα του πολίτη και κρατήσαμε αυτή του υπηκόου

Το δικαίωμα εκλογής εκπροσώπων ως ύψιστο δικαίωμα, οι ενεργοί πολίτες και η ιδιώτευση των ανθρώπων στις σύγχρονες πόλεις

Πολίτης είναι αυτός που δικαιούται, αλλά και υποχρεούται να συμμετέχει στα κοινά. Και υπήκοος (υπήκοος & υπό + ακοή) είναι ο υπάκουος, ο υποκείμενος στην κρατική εξουσία, αλλά με παθητική διάθεση και απουσία ανυπακοής.

Τι είμαστε επομένως εμείς τώρα, οι αστοί, η συντριπτική πλειονότητα του πληθυσμού; Πολίτες, δηλαδή μέλη ενός λαού που συμμετέχει ενεργά στα δρώμενα ή απαθείς θεατές αυτών, εκουσίως εγκαταλειφθέντες στην -κακή- μοίρα μας; Η συμπεριφορά μας καταδεικνύει το γεγονός της επικράτησης της Αριστεράς, μιας μικρής έως και ασήμαντης μειοψηφίας, που όμως κυριάρχησε κατά την μεταπολίτευση και επέβαλε τις απόψεις της στην διακυβέρνηση της χώρας, οδηγώντας την εδώ που είναι σήμερα.

Αυτή είναι η επιτυχία των μικρών περιθωριακών ομάδων στην πολιτική σκηνή, που δρουν όμως ως δυναμικές ομάδες πίεσης, επεμβαίνοντας και καθορίζοντας αποφάσεις της διοίκησης σε όλους σχεδόν τους θεσμούς, από Δικαιοσύνη και Παιδεία, έως Οικονομία και Αστυνομία. Ακόμη και το δικαίωμα της εκλογής εκπροσώπων, έχει ατονήσει, αφού έχει αφεθεί να καθορίζεται η επιλογή από τα Μέσα ενημέρωσης.

Φυσικά, δεν είναι περίεργο που ο καταστατικός χάρτης της χώρας, το Σύνταγμα, αναγράφει, στο ίδιο άρθρο μάλιστα, για “εκλογικό δικαίωμα” το οποίο όμως είναι “υποχρεωτικό”. Αυτά συμβαίνουν στο άρθρο 51, όπου στην παρ. 3 γίνεται αναφορά στους «πολίτες που έχουν εκλογικό δικαίωμα», και στην παρ. 5 ορίζεται, ότι «η άσκηση του εκλογικού δικαιώματος είναι υποχρεωτική»! (Στην πράξη βέβαια, από τη μεταπολίτευση και μέχρι σήμερα, ποτέ δεν ίσχυσε ο νόμος που προβλέπει τις ποινές για τη μη άσκηση του υποχρεωτικού… δικαιώματος. Σημασία, όμως, έχει η ουσία. Και σύμφωνα μ’ αυτήν, και σύμφωνα επίσης με όσα καθόρισαν οι πρόγονοί μας που καθιέρωσαν το δημοκρατικό πολίτευμα, η ψήφος είναι μόνον δικαίωμα, και μάλιστα το ύψιστο του πολίτη).

Η ψήφος, λοιπόν, αποτελεί ύψιστο δικαίωμα του πολίτη και ίσως ο λόγος που μεταμορφώθηκε σε υποχρέωση, είναι ότι υπάρχει η αίσθηση δημοκρατικού ελλείμματος στο πολιτικό σύστημά μας. Γι’ αυτό και ακόμη εξαγοράζεται. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε, που κατά το τελευταίο διάστημα γίνεται λόγος για “ψήφο ευθύνης”. Συνειρμικά, σκέπτεται ο καθένας ότι πρέπει να υπάρχει και ψήφος “ανεύθυνη”. Αυτό δεν εννοούμε άλλωστε, κατά τις ευρωεκλογές, όταν μιλάμε για “χαλαρή ψήφο”;

Όπως φαίνεται, δεν έχουμε πάρει στα σοβαρά την ιδιότητα του πολίτη. Και προξενεί εντύπωση το γεγονός, ότι πολλοί παρουσιαζόμενοι ως ιδιαίτερα ευαίσθητοι περί τα δημοκρατικά δικαιώματα, κάνουν λόγο για “ενεργούς πολίτες”. Δεν γνωρίζουν άραγε τι σημαίνει πολίτης; Μα, ο προσδιορισμός “ενεργός” εμπεριέχεται στην έννοια του πολίτη. Αν δεν είναι ενεργός, είναι “ιδιώτης”, που κατά την αρχαιοελληνική δημοκρατική ορολογία σήμαινε τον στερούμενο των πολιτικών του δικαιωμάτων. Σήμερα τον αποκαλούμε υπήκοο.

Πολίτης είναι αυτός που συμμετέχει ενεργά στα δρώμενα της Πόλης. Κι εδώ υπάρχει και κάτι άλλο που κληρονομήσαμε και το οδηγήσαμε σε παρανόηση. “Πόλη” είναι η λειτουργία του πολιτεύματος, όχι τα κτίρια και οι υποδομές, που αποτελούν το “άστυ”. Και σύμφωνα με τη νομοθεσία του Σόλωνος, η στέρηση του δικαιώματος να φέρει κάποιος τον τίτλο του πολίτη, ήταν η χειρότερη ποινή, διότι καθίστατο “άτιμος”, δηλαδή “ιδιώτης” που δεν μπορούσε να απολαύσει τις τιμές που παρείχε η Πόλη.

Δεν νοείται, επομένως πολίτης, χωρίς ενεργό συμμετοχή. Αλλά και δεν νοείται πολίτης χωρίς το αυτεξούσιο της βούλησής του, για να κρίνει ελεύθερα, ανεπηρέαστα, αντικειμενικά. Αλλιώς, είναι “οπαδός” και αποτελεί τη μεγάλη πληγή του πολιτεύματος. Το σύστημα μάς θέλει οπαδούς. Κατευθυνόμενους, επηρεαζόμενους, με περιφρόνηση στο διάλογο και την αντίθετη άποψη. Και όσο δεν γινόμαστε πολίτες, δεν ανησυχεί.

Πού είναι οι αντιδράσεις του λαού στα όσα συμβαίνουν, και με τους προηγούμενους και με τους νυν κυβερνώντες, που απέδειξαν χωρίς καμιά απολύτως αμφισβήτηση ότι πολιτεύονται μόνον για το κομματικό -δηλαδή το προσωπικό- τους συμφέρον; Αλλαγή, ή καλύτερα ανατροπή της παρούσης καταστάσεως, θα υπάρξει μόνον όταν απεμπολήσουμε την ιδιότητα του υπηκόου και ξαναγίνουμε πολίτες.  

Μακεδών

Αληθινές ιστορίες: Δείτε τι μπορεί να πετύχει η καλοσύνη

Πιστεύετε στο πεπρωμένο/κάρμα; Διαβάστε αυτή την υπέροχη ιστορία για να δείτε πως οι άνθρωποι που βοηθούν κάποιον μπορούν να κάνουν την μεγάλη διαφορά στην ζωή του.

Μια μέρα ένας άνδρας είδε μια ηλικιωμένη γυναίκα στο δρόμο. Μέσα στο λιγοστό φως της ημέρας αυτός κατάλαβε ότι η γυναίκα χρειαζόταν βοήθεια. Παρκάρισε λοιπόν μπροστά από την Mercedes της γυναίκας.

Αυτή αν και χαμογελούσε, ήταν ανήσυχη αφού δεν ήξερε γιατί σταμάτησε αυτός. Είχε περάσει μισή ώρα και κανείς άλλος δεν είχε σταματήσει μέχρι τώρα. Μήπως της έκανε κακό; Δεν φαινόταν ασφαλής. Φαινόταν φτωχός και πεινασμένος.

Ο άνδρας μπορούσε να δει ότι ήταν τρομαγμένη καθώς στεκόταν εκεί μέσα στο κρύο. Ήξερε πως ένιωθε. Ήταν η παγωνιά που μόνο ο φόβος σε κάνει να νιώθεις.

Ο άνδρας της είπε: ‘Είμαι εδώ για να σας βοηθήσω, κυρία. Γιατί δεν περιμένετε στο αυτοκίνητο που είναι ζεστά; Το όνομά μου είναι Bryan Anderson.’

Λοιπόν, απλά την είχε πιάσει λάστιχο, αλλά για την ηλικιωμένη αυτό ήταν ήδη τρομερό. Γρήγορα ο άνδρας κατάφερε να βρει τον γρύλο και σύντομα άλλαξε το λάστιχο. Αλλά λερώθηκε και τα χέρια του πόνεσαν.

Καθώς έσφιγγε τα μπουλόνια η κυρία κατέβασε το τζάμι και του είπε ότι ήταν από το Saint Luis και ότι ήταν περαστική από εκεί και δεν είχε λόγια για να τον ευχαριστήσει.

Ο άνδρας χαμογέλασε και η γυναίκα ρώτησε τι οφείλει. Όποιο ποσό και να της έλεγε θα το έδινε γιατί ήδη φανταζόταν πόσα άσχημα πράγματα μπορούσαν να της έχουν συμβεί, εάν δεν είχε σταματήσει αυτός.

Φυσικά αυτός αρνήθηκε γιατί δεν ήταν σωστό κάτι τέτοιο. Απλά ήθελε να την βοηθήσει όπως στο παρελθόν τον είχαν βοηθήσει και αυτόν άλλοι. Αλλά της είπε ότι αν ήθελε πραγματικά να τον ξεπληρώσει τότε να έδινε αυτή βοήθεια σε όποιο συναντούσε και την χρειαζόταν. Ο Bryan πρόσθεσε, ‘Και σκέψου εμένα…’

Περίμενε μέχρι το αυτοκίνητο να χαθεί και κατευθύνθηκε προς το σπίτι του.

Λίγα χιλιόμετρα παρά κάτω η γυναίκα είδε μια μικρή καφετέρια. Κατέβηκε από το αυτοκίνητο και μπήκε για να φάει κάτι και να ζεσταθεί λίγο. Ήταν ένα βρώμικο μέρος με δυο αντλίες βενζίνης απ’ έξω. Την πλησίασε η σερβιτόρα με ένα γλυκό χαμόγελο στο πρόσωπό της και με μια πετσέτα για να στεγνώσει τα μαλλιά της.

Αυτό το χαμόγελο που καμιά κούραση δεν της το έσβησε, αν και όπως παρατήρησε η ηλικιωμένη, η σερβιτόρα ήταν σχεδόν οχτώ μηνών έγκυος. Η γυναίκα αναρωτήθηκε πως μπορούσε κάποιος που έχει τόσα λίγα να δίνει τόσα σε μια ξένη. Μετά θυμήθηκε τον Bryan.

Αφού έφαγε η γυναίκα έβγαλε ένα χαρτονόμισμα των εκατό δολαρίων και μέχρι να φέρει τα ρέστα η σερβιτόρα αυτή γλίστρησε αθόρυβα έξω και έφυγε. Η σερβιτόρα αναρωτήθηκε που πήγε η γυναίκα αλλά της ήρθαν κλάματα όταν διάβασε τι έγραφε πάνω στην χαρτοπετσέτα.

Η γυναίκα έγραφε: ‘Δεν μου οφείλεις τίποτα. Ήμουν και εγώ στην θέση που είσαι και κάποιος με βοήθησε όπως σε βοηθάω εγώ τώρα. Εάν πραγματικά θέλεις να με ξεπληρώσεις να τι θα κάνεις: Μην αφήσεις αυτή την αλυσίδα της αγάπης να σταματήσει σε σένα.’

Κάτω από την χαρτοπετσέτα ήταν άλλα τέσσερα εκατοδόλαρα.

Εκείνη την νύχτα όταν πήγε στο σπίτι από την δουλειά και έπεσε στο κρεβάτι σκέφτηκε τα χρήματα, την γυναίκα και τα λόγια που της έγραψε. Πώς μπορεί αυτή να ήξερε πόσο πολύ αυτή και ο άνδρας της χρειάζονταν αυτά τα χρήματα; Και με το μωρό να έρχεται τον άλλον μήνα, θα ήταν δύσκολα…

Ήξερε πόσο ανησυχούσε ο άνδρας της και καθώς αυτός κοιμόταν δίπλα της του έδωσε ένα απαλό φιλί και του ψιθύρισε σιγανά, ‘Όλα θα πάνε καλά. Σ’ αγαπώ, Bryan Anderson.’

Υπάρχει ένα παλιό ρητό … Όλα είναι ένας κύκλος’.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣΤΟΜΙΕΣ

Ενας τουρκοκύπριος αρθρογράφος έλεγε σε χτεσινό του σχόλιο ότι: Καθημερινά, όλο και περισσότεροι Τ/κ έχουν αρχίσει να διαμαρτύρονται για τον τρόπο που ο Ερντογάν και η κλίκα του αντιμετωπίζουν τους Τ/κ. Σφοδρά παράπονα, λέει, άρχισαν να διατυπώνονται δημόσια για το γεγονός ότι καθημερινά, καινούργια πανάκριβα «φιλέτα» κατεχόμενης γης βρίσκονται συνεχώς γραμμένα στα ονόματα μελών της συμμορίας Ερντογάν.

Και, δυστυχώς, αγαπημένα μας «αδέλφια», δεν μπορείτε να διεκδικήσετε τα… κλεμμένα από τους κλέφτες! Εχουν μεταβιβαστεί με «κοτσιάνια» επ’ όνοματι των νέων «ιδιοκτητών», ανάμεσα στους οποίους είναι και… επίλεκτα μέλη της «κυβέρνησης».

Το πολύ-πολύ, αν τολμήσετε να τα διεκδικήσετε, θα φτάσει στα χέρια σας, για ένα έκαστο των τεμαχίων αυτών, ένα τσεκ από εκείνα που επεδίκασε το δικαστήριο σε εκείνον τον μεσίτη, εις το οποίο ανεφέρετο ότι η αξία της επιταγής είναι, ας πούμε εβδομήντα χιλιάδες… καβλιές!

Λοιπόν, έχετε σκεφτεί με ποια αισθήματα θ΄ αντιμετωπίζατε, αγαπητοί μου, την εξής ξαφνική ερώτηση: Ο Νίκαρος σκορπά εδώ κι εκεί αβέρτα φακέλους με απόρρητα έγγραφα. Ποιο είναι το δικό σας σχόλιο; Το ερώτημα, βέβαια, ετέθη μετά που ο Άντρος Κυπριανού, παρ’ ότι δεν… φημίζεται ως φίλος ή κολλητός του Νίκαρου, είχε την απαίτηση να μην κόψει έξω από τα… φακελάκια!

Κάτι που προκάλεσε την άμεση αντίδραση του Νίκαρου: Δηλαδή, το πρόβλημα πού είναι; Και ποιο ακριβώς είναι το παράπονο του Άντρου; Απ’ ό,τι ξέρω, δεν είναι φίλος μου ώστε να έχει την απαίτηση να τον… φ-ΑΚΕΛ-λώσω και κείνον!΄Η, μήπως… αζουλεύκει;

Τα πράματα δεν φαίνεται να παραμένουν ως εκεί, αλλά, στο μεταξύ, δυο αλλα καίρια ερωτηματικά, χρήζουν ικανοποιητικής απαντήσεως: Ποιος είναι, τελικά ο πιο πελλός και ποιος ο πιο… κατάπελλος; Ο Ερντογάν, που βρίζει νυχθημερόν και ημερονυχθίως πατόκορφα ως χαμάλης, απαξάπασαν την Ευρώπη, στην οποίαν απαιτεί, με το «αβρατινί-σιχτιμινί» να του ανοίξουν την πόρταν της ΕΕ, ώστε να εισέλθει νικητής και τροπαιούχος;

Ή ο Μουσταφάς, άραγε, ο οποίος χτες απαίτησε από τον Γιούγκερ, την ένταξη των Τ/κ και, μάλιστα, ως χωριστό κράτος στην Ευρωπή; Εάν δυσκολεύεστε να απαντήσετε, μην κάνετε τον κόπο. Από όποια πλευρά κι αν το πιάσετε το πράμα, στο ίδιο συμπέρασμα θα καταλήξετε. Οπότε θα αναφωνήσετε κι εσείς όπως τον υποφαινόμενο: Δεν μας χέζεις, ρε Νταλάρα;

Άρα, τι να το κουράζετε το πράμα; Απλώς, κουνάτε με κατανόηση το κεφάλι και ασχοληθείτε με πιο σοβαρά θέματα. Με τον φούρπο, ας πούμε; Ή, ακόμα, με τον Δημήτρη Χριστόφια. Που επί τη θέα του στο γυαλί, δακρύσαμε κι εμείς μαζί του προχθές…

Να δεις, λοιπόν, που θα τον πάθουμε τον χαττά και θ΄ αποδείξουμε ότι ούτε εκλογές δεν μπορούμε να διοργανώσουμε στην τελική, λόγω σύμπτωσης του Καρναβαλιού με την ημέραν των εκλογών. Όχι, δηλαδή, πως έχουμε έλλειψη… τενέκων. Όχι! Από αυτές να φαν κι οι κότες. Ο φόβος μας είναι άλλος, βέβαια: Όταν ο βασιλιάς Καρνάβαλος θα εισέρχεται θριαμβευτής στην κοιτίδα του τη Λεμεσό, την ιδίαν ημέρα με τις εκλογές, το μεγαλύτερο γλέντι θα το στρώσει μόνο η… αποχή!

Αυτός κι αν είναι ο μέγας μας τρόμος…

 Δημήτρης Παπαδημήτρης   

«Χαμένοι» στον… κόλπο [όχι τον Περσικό]!

Οι μισοί άνδρες δεν μπόρεσαν να εντοπίσουν (σε σχέδιο που τους δόθηκε) το πιο ποθητό σημείο του γυναικείου σώματος…

A juicy slice of melon that is suggestive of female genitalia

«Χιούστον, έχουμε πρόβλημα» θα μπορούσαν κάλλιστα να αναφωνήσουν οι άνδρες που κλήθηκαν να εντοπίσουν με ακρίβεια το πιο ποθητό σημείο του γυναικείου σώματος κατά τη διάρκεια έρευνας. Η… επιχείρηση αποδείχτηκε δυσκολότερη και από την κατάκτηση του Διαστήματος, καθώς οι μισοί από αυτούς δεν ήξεραν καν πού πέφτει ο κόλπος της γυναίκας.

Στην έρευνα που πραγματοποίησε η βρετανική μη κερδοσκοπική οργάνωση The Eve Appeal συμμετείχαν 1.000 άντρες, στους οποίους δόθηκε σχέδιο του γυναικείου σώματος με τα γεννητικά όργανα και τους ζητήθηκε να προσδιορίσουν τα μέρη από τα οποία αποτελείται. Οι 500 από αυτούς δεν κατάφεραν να εντοπίσουν ποιος ήταν ο κόλπος, μπερδεύοντάς τον με το εξωτερικό αιδοίο ή με τη μήτρα, τον τράχηλο, τη σάλπιγγα και τις ωοθήκες που βρίσκονται στο εσωτερικό. Για να το μάθουν, χρειάστηκε να τους εξηγήσουν οι ερευνητές ότι ο κόλπος είναι το πρώτο τμήμα στο εσωτερικό των γεννητικών οργάνων, το οποίο ακολουθεί το αιδοίο. Την ίδια ώρα οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι ένας στους έξι άνδρες δεν γνώριζε τίποτα για τα γυναικολογικά προβλήματα.

Τα αποτελέσματα δημοσιεύτηκαν με αφορμή το γεγονός ότι ο Σεπτέμβριος είναι ο μήνας για την ευαισθητοποίηση γύρω από τους γυναικολογικούς καρκίνους. Οι υπεύθυνοι της οργάνωσης σημείωσαν ότι το γυναικείο σώμα παραμένει ταμπού για τους άνδρες, με αποτέλεσμα να μη θέλουν να συζητήσουν με τις συντρόφους τους για πιθανά γυναικολογικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν, γεγονός που δεν βοηθά στην επίλυσή τους.

Έτυχε… καλής υποδοχής ο μισητός Άγγλος!

Για την υποδοχή της οποίας έτυχε ο Βρετανός πρέσβης, Μάθιου Κιντ, προειδοποιήσαμε την προπερασμένη Κυριακή. Οι απόδημοι ήταν, φαίνεται, ενημερωμένοι για τον βρώμικο ρόλο του Βρετανού διπλωμάτη στο Κραν Μοντάνα.

Οι ερωτήσεις έπεφταν βροχή και ο κ. Κιντ δεν πρόλαβε να πάρει μαζί του ομπρέλα. Απαντούσε με υπεκφυγές και με τοποθετήσεις του τύπου «αυτά είναι πλέον ιστορία…».

Οι απόδημοι είχαν νωρίτερα ενδελεχή ενημέρωση για τα όσα διαδραματίσθηκαν στις δύο Πενταμερείς και πώς λειτούργησαν παρασκηνιακά οι τρίτοι. Ως εκ τούτου, δεν μπορούσε ο Βρετανός να τους… τουμπάρει με τις υπεκφυγές του.

Κ.ΒΕΝ.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s