ΝΑΙΝΕΚΟΙ – Φλερτάροντας με την αποτυχία

Γράφει ο Κώστας Βενιζέλος   

Πώς εισπράττουν άραγε οι αποδέκτες του μηνύματος όταν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας θέτει προϋποθέσεις στο Κυπριακό; Η προϊστορία, οι πρόσφατες εξελίξεις που οδήγησαν σε δύο Πενταμερείς Διασκέψεις επιβεβαιώνουν πως οι προϋποθέσεις δεν έχουν διάρκεια, διατυπώνονται ως στιγμιαίες αντιδράσεις στα πλαίσια μιας ρητορικής που εκφράζεται με… οργίλο ύφος, αλλά όλοι γνωρίζουν πως βαθμηδόν θα ξεφουσκώσει.

Ρωτήθηκε την περασμένη Κυριακή ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας αν μετά το πέρας των εργασιών της Γενικής Συνέλευσης στη Νέα Υόρκη μπορεί να γίνει μια συνάντηση με τον Μουσταφά Ακιντζί παρουσία και του ΓΓ του ΟΗΕ. Απάντησε ότι η οποιαδήποτε συνάντηση θα πρέπει να έχει έναν στόχο, έναν σκοπό και δεν πρέπει να γίνει για εντυπωσιασμούς ή για επικοινωνιακούς λόγους. «Εάν και εφόσον», είπε, «οι δικές μας θέσεις βρίσκουν ανταπόκριση στην τ/κ πλευρά, υπάρχει στο μέλλον η προοπτική και εφόσον καλλιεργηθούν ή δημιουργηθούν οι σωστές προϋποθέσεις, υπάρχει η σωστή προετοιμασία, δεν αρνούμαστε να συναντηθούμε με τους συμπατριώτες μας». Φαντάζει λογική και αναμενόμενη η αντίδρασή του μετά από δύο αποτυχημένες Πενταμερείς Διασκέψεις. Δύο Πενταμερείς στις οποίες η Λευκωσία προσήλθε ως κοινότητα για «να αποκαλύψει τις τουρκικές προθέσεις». Ένα… σατανικό σχέδιο που, αντί να παγιδεύσει την Τουρκία, να κάνει τα αποκαλυπτήρια των προθέσεών της, κατέληξε να εδραιώσει την υποβάθμιση της Κυπριακής Δημοκρατίας σε κοινότητα και το Κυπριακό διαδικαστικά εγκλωβισμένο σε Πενταμερείς Διασκέψεις. Πριν από τις συμφωνίες του Δείπνου, ο Πρόεδρος έθετε προϋποθέσεις, όρους, αλλά στο τέλος συναινούσε εγκαταλείποντας ένα ακόμη «δεσμεύομαι». Υπενθυμίζεται συναφώς πως μετά την τελευταία συμφωνία για τη δεύτερη Πενταμερή, που επιτεύχθηκε σε δείπνο στη Νέα Υόρκη, υπήρξε η βαρύγδουπη εξαγγελία πως για να συγκληθεί η Διάσκεψη θα έπρεπε πρώτα να προκύψει συμφωνημένο έγγραφο για την Ασφάλεια. Πριν ακόμη εξηγήσει ο Πρόεδρος τι σημαίνει αυτό το έγγραφο, ο Έσπεν Μπαρθ Άιντε είχε αναφέρει σε συνέντευξη Τύπου στη Νέα Υόρκη πως ο ίδιος και η ομάδα του επεξεργάζονταν ιδέες, κάποιες από τις οποίες παρουσίασε στους εμπλεκόμενους. Τελικά τι έγινε; Κατατέθηκε ένα έγγραφο από ΟΗΕ (μη συμφωνημένο), το οποίο δεν αποδέχθηκε η Λευκωσία και στο Κραν Μοντάνα συγκλήθηκε μια νέα Πενταμερής Διάσκεψη.

Σημειώνεται πως πριν τη σύγκληση της δεύτερης Διάσκεψης και έχοντας την κακή εμπειρία των προηγούμενων συνάξεων, Γενεύης και Μοντ Πελεράν, η Αθήνα διά του Πρωθυπουργού Τσίπρα ξεκαθάρισε στη Λευκωσία ότι «δεν πρέπει να υπάρξει δέσμευση για σύγκληση νέας Διάσκεψης, που να δεσμεύει και την Αθήνα, χωρίς να προηγηθεί προετοιμασία με συναντήσεις Ελλάδος και Τουρκίας». Το θέμα της προετοιμασίας έθεσε και ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς, ο οποίος επισκέφθηκε τον Μάρτιο τη Λευκωσία. Στο πρώτο δείπνο στη Λευκωσία, η Αθήνα δεν ενημερώθηκε γιατί «στην Ελλάδα κοιμούνται νωρίς» και δεν ήθελαν… να τους ξυπνήσουν. Στο δεύτερο δείπνο, στη Νέα Υόρκη, μπορεί και να είχε γίνει επίκληση η διαφορά της ώρας, αλλά αυτό δεν επιβεβαιώνεται!!!

Όταν, λοιπόν, διαδικαστικές προϋποθέσεις εγείρονται για να αναιρεθούν, ποια μηνύματα στέλνονται στην αντίπερα όχθη; Σε αυτή τη φάση, όχι γιατί εισήλθαμε σε προεκλογική περίοδο, αλλά πρωτίστως γιατί η Τουρκία δεν δείχνει διάθεση να συνεργαστεί, ούτε θεωρεί προτεραιότητα το Κυπριακό, δεν υπάρχουν προϋποθέσεις για επανέναρξη των διαπραγματεύσεων. Άλλωστε μια τρίτη αποτυχία θα είναι θανατηφόρα για τις προσπάθειες λύσης. Κι όμως, οι τελευταίες τοποθετήσεις παραπέμπουν σε ένα φλερτ με την αποτυχία.

Κώστας Βενιζέλος “Φ”

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s