Η αφετηρία της απογοήτευσης: το κατάντημα μιας αδιάκοπης απογοήτευσης όταν μας κουβάλησαν την εξαμβλωματική πολιτεία μας

Η απόπειρα κατά της ζωής του Προέδρου Μακαρίου στον Άγιο Σέργιο στις 7 Οκτωβρίου 1973 [Γραφείο Τύπου και Πληροφοριών].

Του Γιάννη Σπανού

Την πολιτική μας ζωή την ξεκινήσαμε από μια ανατρεπτική απογοήτευση. Από μια καλοστημένη παγίδα με σκηνοθέτη την αγγλική διπλωματία που για τέσσερα χρόνια έμοιαζε μαδημένος πετεινός σε αρένα ανατολίτικης κοκορομαχίας.

Ένας απόλεμος λαός μόλις 400 χιλιάδων έδωσε θανατηφόρες μάχες με παλληκαριά, ανέδειξε ήρωες που προκάλεσαν διεθνή θαυμασμό και η ηρωική του ανδρεία ενέπνευσε Βρετανούς διανοούμενους να υμνήσουν τη δόξα του που έλαμψε στις ανταύγειες των ολοκαυτωμάτων του.

Ο λαός μας έγραψε με το αίμα του μια νέα ελληνική εποποιία στη μακραίωνη ιστορία του και καταξιώθηκε στους αιώνες. Αλλά η έκβαση του απελευθερωτικού αγώνα τον απογοήτευσε οικτρά. Κατά την προειδοποίηση του αρχηγού του αγώνα της ΕΟΚΑ τον οδήγησαν σε διπλή αγγλοτουρκική τυραννία. Η τουρκική βουλιμία μετουσιώθηκε σε εξάρτημα της αγγλικής διπλωματίας, με άκυρη ηγετική συγκατάνευση, χωρίς την έγκριση του λαού.

Η εκ των υστέρων αποδοχή ήταν αντικείμενο πλεκτάνης, με τον επηρεασμό των συναισθηματικών συνεπειών των πρωτοφανών λαϊκών παρορμήσεων, από τους ηρωισμούς των αγωνιστών. Αν ρωτούσες τους απολυόμενους (22.2.59) από τα Κρατητήρια και τις Φυλακές (σύνολο 4.476), δεν θα εισέπραττες χαρά για το έκτρωμα του Λάγκαστερ Χάουζ της 19ης Φεβρουαρίου 1959.

Προς επίρρωση οι αγορεύσεις στην ελληνική Βουλή, ενώ κατ’ αντίθεση εδώ σημειώθηκαν ψυχολογικά ακατανόητες μεταστροφές, λόγω της πρωτοπολιτικής προπαγάνδας και της κομματικής προοπτικής, με τη δυναμική των ατομικών συμφερόντων, αλλά και των διαγραφομένων συνεπειών, σε ενδεχόμενη αντίδραση στο επιδιωκόμενο «κράτος του θεού»!

Για παράδειγμα, η ηγεσία του ΑΚΕΛ στο Λονδίνο αντέδρασε στη συμφωνία αλλά στη Λευκωσία συγκατένευσε, μετά το κατά Μακαρίου υβρεολόγιο και την ήττα (33%) των προεδρικών εκλογών Δεκεμβρίου 1959, με τον Ιωάννη Κληρίδη, ενώ η Δεξιά στην αγγλική πρωτεύουσα συνετάχθη με τη Ζυρίχη, αλλά στην Κύπρο ανέκρουσε πρύμνην και κήρυξε αντιπολίτευση.

Η ΕΟΚΑ δεν προσεκλήθη στο Λονδίνο και μόνη αντίδραση ήταν εκείνη του αρχηγού της που είχε έγκαιρα διαμηνυθεί με επιστολή στον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο, τον Πρωθυπουργό Καραμανλή και τον ΥΠΕΞ Αβέρωφ Τοσίτσα.

Στην εξέλιξη η απογοήτευση διαδραμάτισε καταλυτικό ρόλο, διότι προεκλήθη σύγχυση αλλά και φόβος από την αποφασιστική επιβολή της πολιτικής της νεοπαγούς εξουσίας. Πέραν των νοθειών στις εκλογές, αστυνομικοί άλλαζαν τις κάλπες, εκβίαζαν ψηφοφόρους, όργανα μοίραζαν οφέλη προς εξαγορά ψήφων, εφάρμοζαν μεθόδους κάθε άλλο παρά δημοκρατικές, εκφόβιζαν κόσμο και εκμεταλλεύονταν την απογοήτευση από την έκβαση του αγώνα.

Πέτυχαν την αφύσικη μεταστροφή της συμπεριφοράς της μάζας. Εγκαθίδρυσαν ελαστική συνείδηση ατομικής και συλλογικής επιλογής, προς πρυτάνευση της ψυχοφθόρου συμφεροντολογικής υστεροβουλίας. «Πλούσιοι επτώχευσαν και επείνασαν» και περιθωριακοί μετατράπηκαν σε πλουτοκράτες και θεσιθήρες. Απλά υπενθυμίζονται οι τρομοκρατίες που έφτασαν μέχρι βασανισμών και πολιτικών δολοφονιών. Απαγωγές δημοσιογράφων, συλλήψεις όλων των δημοσιογράφων και καταστροφές εφημερίδων (29 Ιουλίου 1973).

Ο δε δημόσιος βίος κατήντησε χοάνη απορρόφησης κομματανθρώπων και βασίλειο ρουσφετολογίας. Αντί της επιλογής αρίστων, που έπρεπε να στηρίξουν την πολιτεία, έβλεπες εσμούς ανικανότητας να κυριαρχούν, να θησαυρίζουν και να κατευθύνουν τη μοίρα της πατρίδας προς αποθηρίωση της φαυλότητας. Και η πατρίδα υπέφερε από την ευημερία των φελλών στο εσωτερικό και ευημερούσε στο εξωτερικό όπου μετανάστευαν οι αξίες της.

Η δε κυπριακή πολιτική, νηπιώδης και αυτοβαυκαλιζόμενη, έρμαιο της ξένης διπλωματίας που αλώνιζε στα παρασκήνια και στα προσκήνια. (Πράσινη Γραμμή, 13 σημεία του ’63, τουρκική τρομοκρατία ΤΜΤ, κατασκοπεία (Μάρλεϋ και Οηέδες), ψευδοκράτος, υποχθόνια διεθνής υπόσκαψη (Κοινοπολιτεία, ΟΗΕ, ΕΟΚ, Αδέσμευτοι, θριαμβευτική φιλοξενία Τίτο καθ’ ον χρόνο διεκδικούσε Μακεδονία- Θράκη, συγκροτώντας την ένοπλη ταξιαρχία Τέμπο και προεδρία Λάζαρου Κουλιζέφκυ), πραξικόπημα, συνέργεια στην προπαρασκευή και εκτέλεση της εισβολής και πολιτική κάλυψη Τουρκίας (Ετζεβίτ- Ουίλσον- Κάλλαχαν- Κίσσινγκερ), φιάσκο στον ΟΗΕ, απόρριψη αμερικανο- καναδικου- αγγλικού σχεδίου, βρετανικές σκευωρίες Βρυξελλών)… Όσο για το ευρύτερο πολιτικό φάσμα, με εξαίρεση τις συνεννοήσεις Κληρίδη- Ντενκτάς του 1975 που τορπιλλίστηκαν υψηλή βουλήσει, διερωτώμεθα πότε πλησιάσαμε σε διπλωματική νίκη.

Άπειρα τα παραδείγματα των προεκτάσεων της απογοήτευσης. Η θνησιγενής Πολιτεία υπήρξε απότοκο σφάλματος, εξελίχθηκε σε αποτυχία και δεσμεύει από γενέσεως προέδρους και κυβερνήσεις με παρακαταθήκες! Ποιος μπορεί να καυχηθεί πότε η Κύπρος σημείωσε ουσιαστικές νίκες στις αδιάκοπες μάχες των δικαίων της; Να υποδείξει ηγέτη που κατόρθωσε να εκθέσει και να καταδικάσει την Τουρκία ως χώρα εισβολής και κατοχής ή να ανακόψει τις επεκτατικές της ορμές με τις μυριάδες των εποίκων, τις αρπαγές περιουσιών; Εδώ οι Τούρκοι κατάφεραν να μας μετατρέψουν σε μεταπωλητές των προϊόντων της κατεχόμενης γης μας και σε χρηματοδότες της κατοχής. Τελευταία πληροφόρηση («Φιλελεύθερος»- Χατζηβασίλης) αναφέρει πως κατά τους τελευταίους μήνες διοχετεύτηκαν 3.5 εκατομμύρια στα κλεμμένα ξενοδοχεία μας και 500.000 στα καζίνα του τούρκικου υποκόσμου σε τρεις μήνες. Για όλο το διάστημα 2017, 4.5 εκατομμύρια κατέληξαν στις μαύρες κάσες του κατακτητή. Ποιος άνοιξε τη ροή του Πακτωλού; Η κυβέρνησή μας! Ποιος υποβοήθησε τροχονομώντας τις ακατάσχετες ροές πελατείας προς τα κατεχόμενα; Η Κυβέρνησή μας. Ποιος αντικατέστησε την απελευθέρωση με τη δικοινοτική-  διζωνική; Ο Πρόεδρός μας!

Είμαστε το κατάντημα μιας αδιάκοπης απογοήτευσης από τη μέρα που μετά βαΐων και κλάδων μας κουβάλησαν την εξαμβλωματική πολιτεία μας. Μια εξελισσόμενη ιλαροτραγωδία. 60 χρόνια οι κυβερνήσεις μας δεν πέτυχαν ν’ αναδείξουν τα δίκαια του λαού μας. Είμαστε οι «δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα» του Βάρναλη. Όταν το αντιληφθούμε ίσως σωθούμε.

>>> Να κλείσουν, ναι, τα οδοφράγματα της ντροπής!

One thought on “Η αφετηρία της απογοήτευσης: το κατάντημα μιας αδιάκοπης απογοήτευσης όταν μας κουβάλησαν την εξαμβλωματική πολιτεία μας

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s