Μεγάλη επιτυχία σημείωσε η παρουσίαση του βιβλίου ‘‘ΠΟΙΗΣΗ” Ευαγόρα Παλληκαρίδη

POETRY by Eyagoras Pallikarides’’ στην ελληνική και στην αγγλική γλώσσα, που έγραψε η αδερφή του ‘ηρωα της ΕΟΚΑ Γεωργία Παλληκαρίδου-Ποσπορή,  που έγινε στο Λονδίνο από την επιθεωρήτρια της ΚΕΑ κα Μαρία Παπαλούκα,  την Πέμπτη 12 Οκτωβρίου στην Ελληνική Κυπριακή Αδελφότητα.

Στην εκδήλωση  παρέστησαν, ο Αρχιεπίσκοπος  Γρηγόριος, ο Επίσκοπος Τροπαίου Αθανάσιος,  ο Γενικός Πρόξενος της Κύπρου, Ιωάννης Κουκουλαρίδης, ο Πρόεδρος της Εθνικής Κυπριακής Ομοσπονδίας Χρίστος Καραολής, ο Πρόεδρος της ΠΟΜΑΚ Ανδρέας Παπαευριπίδης, ο εκπρόσωπος των Ελληνορθοδόξων Κοινοτήτων Ακης Ιωαννίδης,   Προέδροι σωματείων και οργανώσεων και πολλοί συμπατριώτες μας.

Καλωσορίζοντας τους συμπατριώτες  μας, που κατέκλυσαν την αίθουσα τελετών της Αδελφότητας,  εκ μέρους του Προέδρου της Αδελφότητας, Αντώνη Γερολέμου  που απουσίαζε στην Κύπρο,   ο Γραμματέας Ανδρέας Καραολής, είπε ‘οτι είναι μεγάλη τιμή για την Αδελφότητα και την ομογένεια η παρουσία στην εκδήλωση της  Γεωργίας Παλληκαρίδου Ποσπορή, συγγραφέως και αδελφής του μεγάλου ήρωα του απελευθερωτικού αγώνα της Κύπρου του αιώνιου έφηβου Ευαγόρα Παλληκαρίδη που απαγχονίστηκε από τους Αγγλους τα μεσάνυχτα της 13ης Μαρτίου 1957.  Αφού τη συγχάρηκε είπε ότι το βιβλίο της σε πολλές πολλές έρευνες και μαρτυρίες ότι έτυχε πολύ θερμής υποδοχής σ΄ολόκληρη την Κύπρο.

Σύντομους χαιρετισμούς για τη μεγάλη προσφορά  του τελευταίου απαγχονιθέντα ήρωα της ΕΟΚΑ και το πλούσιο ποιητικό έργο του Ευαγόρα Παλληκαρίδη, απηύθυναν ο Γενικός Πρόξενος της Κύπρου, ο Επίσκοπος Τροπαίου, ο Πρόεδρος της ΠΟΜΑΚ και ο Αρχιεπίσκοπος Γρηγόριος.

Χαιρετισμό απηύθυνε, επίσης, η συγγραφέας και αδελφή του ήρωα κ. Γεωργία Παλληκαρίδου –Ποσπορή, η οποία ευχαρίστησε την Ελληνική Κυπριακή Αδελφότητα και την κ. Μαρία Παπαλούκα για την οργάνωση της εκδήλωσης, αλλά και τους συντελεστές που βοήθησαν στην έκδοση του βιβλίου.

Παρουσιάζοντας το βιβλίο ‘‘ΠΟΙΗΣΗ Ευαγόρα Παλληκαρίδη POETRY by Eyagoras Pallikarides’’ που έγραψε η αδερφή του ‘ηρωα της ΕΟΚΑ Γεωργία Παλληκαρίδου-Ποσπορή, η επιθεωρήτρια της ΚΕΑ κα Μαρία Παπαλούκα εξέφρασε τις ευχαριστίες της στην   Ελληνική Κυπριακή Αδελφότητα, για την πρόταση που της έκανε να παρουσιάσει το βιβλίο, καθώς και στη συγγραφέα και αδελφή του ήρωα που της  εμπιστεύθηκε το βιβλίο της. Ευχαρίστησε επίσης  τα παιδιά του Θεατρικού Εργαστηρίου της Κυπριακής Εκπαιδευτικής Αποστολής (ΚΕΑ), τους εκπαιδευτικούς τους όπως και  τον πρωτοπρεσβύτερο πατέρα Ιωσήφ Παλιούρα για τη συμμετοχή τους στην εκδήλωση.

Ανάφερε μεταξύ άλλων:

Μικρή μαθήτρια στο Δημοτικό σχολείο, είπε,  απάγγελλα  ποιήματα που γράφτηκαν για τη θυσία του ήρωα,  με μεγάλη περηφάνια και με μεγαλύτερη περηφάνια παρουσιάζω το βιβλίο με τα ποιήματά του, γραμμένο από την αδελφή του Γεωργία. Ένα βιβλίο που αποτελεί μνημόσυνο στον Ευαγόρα, το νεαρό έφηβο, ήρωα και ποιητή που έγινε σύμβολο ανδρείας, αυταπάρνησης και θυσίας για την ελευθερία της μικρής πατρίδας Κύπρου. Έζησε τόσο λίγο, αλλά μέσα στη σύντομη ζωή του, άφησε τεράστιο ξεχωριστό ποιητικό έργο για όλους εμάς και τους απογόνους μας…

…Η Γεωργία Παλληκαρίδου – Ποσπορή, συνέχισε, μαζί με τη συλλογή των ποιημάτων του Ευαγόρα, προσθέτει δικές της σημειώσεις και σχόλια,  που βοηθούν τον αναγνώστη να μεταφερθεί νοερά στο περιβάλλον του και να καταλάβει καλύτερα τη σκέψη του. Να δει την ευαίσθητη καρδιά του,  που φαίνεται να απολαμβάνει κάθε χαρά της ζωής, αλλά και αυτά που γεμίζουν με πίκρα την ψυχή του. Μέσα από το βιβλίο, γνωρίζουμε τα ποιήματα του Ευαγόρα που το καθένα  είναι ένα μοναδικό δημιούργημα.

Ωστόσο, το μεγαλύτερο δημιούργημα του Ευαγόρα είναι το τρανό παράδειγμα αυτοθυσίας, αγωνιστικότητας και πατριωτισμού, που μας άφησε ως φωτεινό φάρο με την ηρωική θυσία του.  

Μια θυσία που ακόμη και οι Άγγλοι θαυμάζουν και τιμούν και νιώθοντας συνυπεύθυνοι για το χαμό του, ζητούν συγχώρεση για το θάνατο του και εκφράζουν θαυμασμό για την ποίησή του.

‘‘Never forget, but, please, forgive’’, γράφει στο βιβλίο επισκεπτών Αγγλίδα που επισκέφθηκε το μουσείο του Ευαγόρα στην Τσάδα. Επίσης,  Άγγλος στρατιώτης που υπηρετούσε τότε σε στρατιωτική θητεία στην Κύπρο, κατά την επίσκεψή του στο μουσείο, κατάθεσε τα δάκρυά του, ως απολογία.

Διαβάζοντας τα βιβλία της Γεωργίας,  ένιωθα να με συνεπαίρνουν τόσο οι ιστορίες, όσο και τα γεγονότα της ζωής του Ευαγόρα που παραθέτει. Περισσότερο όμως, ένιωθα  τα  ποιήματα του Παλληκαρίδη, να μιλούν μέσα μου με ένα τρόπο μοναδικό. Ο μεγάλος αριθμός, τα διαφορετικά είδη των ποιημάτων και κυρίως τα βαθιά νοήματά τους, δείχνουν, παρά το νεαρό της ηλικίας του, πόσο μεγάλος ήταν. Και για να το αντιπαραβάλω με τον στίχο του Ελύτη «ο κόσμος ο μικρός, ο μέγας», που κι ο ίδιος χρησιμοποιεί στα γραφόμενά του, θα έλεγα, «ο ήρωας ποιητής ο μικρός, ο μέγας».

Τα ποιήματα του Ευαγόρα πολλά και η επιλογή ποιημάτων για τη σημερινή παρουσίαση δύσκολη.

Η αδελφή του ήρωα Γεωργία, παρακινούμενη από το ιερό χρέος να μοιραστεί με όλους εμάς τον πλούτο των ποιημάτων του, τα κατέγραψε σε βιβλίο με απώτερο στόχο να μείνουν παρακαταθήκη για τις επόμενες γενιές. Εξέδωσε πρώτα το βιβλίο με τίτλο: «Ο Ευαγόρας, ο αδελφός μου… ΑΝΑΦΟΡΑ», όπου παρουσιάζονται οι διάφορες πτυχές της ζωής του ήρωα με τις οποίες δίνει τη δυνατότητα στον αναγνώστη να τον γνωρίσει καλύτερα ως πονόψυχο νέο, ερωτευμένο έφηβο, αγαπημένο συμμαθητή, πρωτεύοντα αθλητή, αγνό πατριώτη, ένθερμο αντάρτη και κυρίως, τρανό παράδειγμα αυτοθυσίας.

Με την πρόσφατη κυκλοφορία του παρόντος βιβλίου, η Γεωργία δεν αρκείται μόνο στην έκδοση της ποιητικής συλλογής του Ευαγόρα, αλλά προχώρησε και στη μετάφρασή τους στα Αγγλικά.

Έχοντας η ίδια αγαπημένα πρόσωπα του στενού οικογενειακού περιβάλλοντός της στην Αγγλία, ήθελε να δώσει την ευκαιρία να μπορούν να διαβάσουν τα ποιήματά και όσοι δεν κατέχουν καλά την Ελληνική γλώσσα. Με αυτό τον τρόπο όλο και περισσότεροι απόδημοι θα μπορούν να απολαύσουν το ποιητικό ταλέντο του Παλληκαρίδη. Οι απόδημοι Κύπριοι, αγκαλιάζουν το βιβλίο, γιατί, ζώντας μακριά από την πατρίδα, την έχουν βαθιά ριζωμένη στην καρδιά τους, αλλά και κάθε τι που σημάδεψε τη νεότερη ιστορία της, όπου η ποίηση του Ευαγόρα αποτελεί ένα ισχυρό φωτεινό σημείο στον βωμό της Κύπρου.

Ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης με «… συντροφιά του το χαρτί και το μολύβι….», όπως λέει ένας στίχος του, καταφεύγει στο γράψιμο και καταθέτει στο χαρτί τις σκέψεις και τα συναισθήματα του. Για εύκολη αναφορά, η συγγραφέας χωρίζει τα ποιήματα του Ευαγόρα σε κατηγορίες.

Στην κατηγορία των πατριωτικών ποιημάτων του, ξεχωρίζουν αυτά που έγραψε όντας ακόμη μαθητής στο Δημοτικό σχολείο. Αποτελούν τα πρωτόλεια της ποίησής του και δείχνουν ότι από μικρό παιδί είχε το ταλέντο στην ποίηση, αλλά και τον πόθο να αγωνιστεί για να ελευθερώσει την πατρίδα. Μέσα από τους στίχους του, εκφράζει την ετοιμότητά του να προσφέρει  ακόμη και τη ζωή του στο βωμό της Λευτεριάς.

Οραματίζεται την Κύπρο ελεύθερη και ενωμένη με την μητέρα Ελλάδα η οποία βρίσκεται συνέχεια στη σκέψη του και του δίνει δύναμη για αγώνα Γράφει:(Σελ.48) … Δεν μπορώ να λησμονήσω την Ελλάδα,

Γιατί έχει τ’ Αθάνατο Νερό Κι όποιος το πιει δροσίζεται Και γίνεται μες τους τρανούς, τρανός!

Η αγάπη του για την Ελλάδα είναι βαθειά ριζωμένη στην ποίηση του Ευαγόρα για την οποία αναφωνεί:

(σελ 52)  «Ελλάδα μου μικρή … Ωσάν ΕΣΕ δεν έχω δει καμι’ άλλη» Βλέπει μπροστά του ανθρωπόμορφη τη ΝΙΚΗ να έρχεται από την Ελλάδα για να δαφνοστεφανώσει την ΚΥΠΡΟ.

Ο Παλληκαρίδης, έχοντας έντονο το αίσθημα του πατριωτισμού, δε χάνει ευκαιρία να εκφράζει την αντίθεσή του με την Αγγλική Αποικιοκρατία. Λαμβάνει μέρος σε διαδηλώσεις διαμαρτυρίας κατά του Αγγλικού στρατού. Τη μέρα της στέψης της Βασίλισσας της Αγγλίας, οπλισμένος με θάρρος και τόλμη κατεβάζει από τον ιστό την Αγγλική σημαία. Λίγο αργότερα, δεν δίστασε να επιτεθεί με πέτρες και γροθιές σε αστυνομικούς που κτυπούσαν ένα συμμαθητή του.

Δεν έδειχνε να νιώθει φόβο. Αντίθετα, σε ποιήματά του σατιρίζει με μαεστρία τέτοιες σκηνές, καταφέρνοντας να παρουσιάσει με ευχάριστο ή και κωμικό τρόπο δύσκολες και επικίνδυνες καταστάσεις.

Με το ίδιο χιουμοριστικό ύφος σατιρίζει τον εαυτό του και την έλευσή του στο σχολείο, χωρίς την προαπαιτούμενη μελέτη. 

Ένα σημαντικό μέρος της ποίησης του Ευαγόρα καταλαμβάνουν τα ερωτικά του ποιήματα. Γράφει στο χαρτί τα αισθήματα που νιώθει για την αγαπημένη του, εκφράζοντας το πάθος του εφηβικού του έρωτα.

Συγκρίνει την αγάπη που νιώθει γι αυτήν, με την μεγάλη αγάπη του προς την Ελλάδα. Στηρίζεται στα λόγια παλιού τραγουδιού και λέει:

«Την Ελλάδα αγαπώ, αλλά και σένα Μ’ ένα έρωτα μεγάλο αληθινό

Τα γαλάζια σου τα μάτια τα θλιμμένα, Τον καθάριο της θυμίζουν ουρανό.»

Η αγάπη του τον συντροφεύει σε όλη του τη ζωή. Όταν πηγαίνει αντάρτης στα βουνά ακόμα και τότε η σκέψη της αγαπημένης του, του δίνει κουράγιο να συνεχίσει την πορεία που ο ίδιος χάραξε.

Προβλέποντας, όμως, την ηρωική του θυσία, την αποχαιρετά μέσα από τα ποιήματά του λέγοντας:

«… μα τώρα γεια σου, γιατί σε λίγο 

Σε ξένα μέρη, φως μου, θα φύγω!»

Προφητικά, βλέπει την ηρωική του πορεία, που έχει τάξει ως σκοπό στη ζωή του, να φτάνει στον υπέρτατο βαθμό επιτυχίας και να παίρνει, όπως το χαρακτηρίζει,«… πολύ πιο πάνω από Αριστότατα…»

Πολύ σωστά η συγγραφέας βάζει σε ξεχωριστή κατηγορία τους επιγραμματικούς στίχους του Ευαγόρα.

Με λίγα λόγια, σε λίγες γραμμές, λέει τόσα πολλά , εννοεί τόσα πολλά!

«Τη σκλαβιά βαρέθηκα Μάνα, κλέφτης θα γίνω… Της σκλαβιάς δηλητήριο Μάνα, ως πότε θα πίνω;»

Ο Ευαγόρας θλίβεται βαθιά όταν πληροφορείται για το χαμό συμπατριωτών του.

Για τους ήρωες που θυσιάστηκαν πριν από αυτόν, γράφει τους πιο κάτω επιγραμματικούς στίχους. Στίχους που μετά τη δική του ηρωική θυσία, μνημονεύουν και τον ίδιο.

Μέσα σ’ αυτούς περικλείει όλο το μεγαλείο της Θυσίας και της Αθανασίας:

«Των αθανάτων το κρασί

Το ‘βρετε σεις και πίνετε.

Ζωή για σας κι ο θάνατος

Κι αθάνατοι θα μείνετε.» (σελ 266)

Στη συλλογή ποιημάτων που έχει εκδώσει η καδελφή του ήρωα Γεωργία καταγράφονται, επίσης, λυρικά ποιήματα, διδακτικά και πεζοτράγουδα του Ευαγόρα καθώς και προσευχές.Δεν παραλείπει να εκφράζει στα ποιήματά του την πίστη του στο Θεό και να επικαλείται τη βοήθεια του Χριστού και της Παναγίας.

Όταν είναι κλεισμένος στο κρησφύγετο του τις Άγιες μέρες των Χριστουγέννων, προσεύχεται στο Νεογέννητο Χριστό να τον αξιώσει να δει την πατρίδα του Λεύτερη.

«…και σε με Θε’ μου χάρισε Λίγα χρόνια ακόμα

Για να δω την πατρίδα μου Σ’ ασπρογάλανο χρώμα!…»

Αλλά, την εξέχουσα θέση στα ποιήματα του Παλληκαρίδη, έχουν πάντα τα πατριωτικά του ποιήματα.

Τον ανηφορικό δρόμο για να συναντήσει τη Λευτεριά αναφέρει στο αποχαιρετιστήριο γράμμα του προς τους συμμαθητές του, όπου με στίχους του, τούς ανακοινώνει ότι αφήνει τα θρανία για να ενταχθεί και επίσημα στον αντάρτικο αγώνα της Εθνικής Οργάνωσης Κυπρίων Αγωνιστών (ΕΟΚΑ) για αποτίναξη της Αγγλικής Αποικιοκρατίας. Γνωρίζει ότι ο δρόμος που επέλεξε, ήταν δύσκολος και ανηφορικός. Ήταν σίγουρος , όμως, μόνο στο τέρμα αυτού του δρόμου θα έβρισκε τον ουράνιο θρόνο της Ελευθερίας.

Το ποίημα «Ανηφοριά» έμελλε να γίνει εθνικός παιάνας για όλους τους Κυπρίους και όχι μόνο. Μέχρι σήμερα, όλοι οι μαθητές και μαθήτριες τραγούδησαν στίχους από την «Ανηφοριά» του Παλληκαρίδη.

Ο Ευαγόρας συγκλονίζεται από τη θυσία άλλων ηρώων του Κυπριακού Αγώνα την οποία υμνεί στα ποιήματά του. Δε συστήνει να κλαίμε για Λεβέντες και τη θυσία τους, γιατί, αυτή η θυσία θεμελιώνει τη δικαίωση της πατρίδας.… Με στίχους υμνεί και το θάνατο των τριών απαγχονισθέντων: Μαυρομμάτη, Παναγίδη και Κοτσόφτα και τους κατατάσσει στο βάθρο των Αθανάτων της Κυπριακής Ιστορίας.

Μέσα στη φυλακή, παρ’ όλο το νεαρό της ηλικίας του, Ο Ευαγόρας, δε δείλιασε ούτε μια στιγμή.  Θαρραλέα μίλησε στο δικαστή τη μέρα της δίκης του:  «Γνωρίζω ότι θα με καταδικάσετε σε θάνατο. ..

Ό,τι έκαμα, το έκαμα ως Έλλην Κύπριος, όστις ζητεί την Ελευθερίαν  της Πατρίδος του. Τίποτε άλλο».

Στο τελευταίο γράμμα πριν από τον απαγχονισμό του, ο Ευαγόρας προς την αδελφή του Γεωργία, χαρακτηρίζει την τελευταία του μέρα ως  «την πιο όμορφη μέρα της ζωής του». Έχει στην έγνοια του τη βαφτιστικιά του τη «μικρή μπεμπεκούλα» και λέει:

«…Λυπούμαι πολύ που δεν πρόφτασα να την βαφτίσω. Μα δεν πειράζει. Μπορείς να το κάνεις εσύ.

Και σαν μεγαλώσει Φρόντισε συ γι’ αυτήν, και ρώτησέ την… ‘‘Γιατί έκλαψε όταν τη φίλησα;’’

Η Γεωργία εκτέλεσε την επιθυμία του Ευαγόρα και βάφτισε τη μικρή με το πεντασύλλαβο όνομα που θυμίζει ΕΚΕΙΝΗΝ για την οποία θυσιάστηκε. Το όνομα Ελευθερία έδωσε αργότερα και στην κόρη της.

Με συγκίνηση δέχεται τον τελευταίο του αποχαιρετισμό…


ΕΥΑΓΟΡΑΣ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΔΗΣ Ο ΗΡΩΑΣ ΑΔΕΛΦΟΣ ΜΟΥ

Η αδελφή του 18χρονου Ήρωα -ποιητή Ευαγόρα Παλληκαρίδη, Μαρούλα Βρυωνίδου μιλά στον Πέτρο Πετρίδη για τον Ήρωα αδελφό της, τη σύλληψή του από τους ‘Αγγλους δυνάστες, τη δίκη καθώς και για την τελευταία επίσκεψη της στο κελί των μελοθανάτων όπου κρατείτο ο έφηβος Ήρωας, λίγο πριν οδηγηθεί στην αγχόνη τη 14 Μαρτίου του 1957. Η συγκλονιστική μαρτυρία της κας Μαρούλας Βρυωνίδου οπτικογραφήθηκε τον Μάρτιο του 2010 στο σπίτι της στην Λευκωσία και προβλήθηκε στην εκδήλωση της πολιτιστικής ομάδας Νέας Υόρκης «Η Κύπρος μας», «Γαλανόλευκες Ηρωικές ψυχές – ΕΟΚΑ 1955-59» που πραγματοποιήθηκε την 1η Απριλίου 2010, στο κατάμεστο από ομογενείς θέατρο του Σταθάκειου Πολιτιστικού Κέντρου στην Αστόρια της Νέας Υόρκης.


Η εκτέλεση του Ευαγόρα έγινε λίγο μετά τα μεσάνυχτα της 13ης προς 14ης Μαρτίου 1957. Έχουν συμπληρωθεί 60 χρόνια από τότε. Ο ηρωικός θάνατος του Ευαγόρα συγκίνησε τους πάντες. Πολλοί καλλιτέχνες εμπνεύστηκαν  από τη θυσία του για να δημιουργήσουν οι ίδιοι.

Μεταξύ αυτών και οι γονείς του, που γράφουν τον πόνο τους σε στίχους…

Τελειώνοντας η κα Παπαλουκά είπε, κατάθεσε το δικό μου στεφάνι προσφοράς προς την μνήμη του ήρωα ποιητή Ευαγόρα Παλληκαρίδη με ένα δικό της ποίημα:

Παλληκαρίδη, άφησες 

τη νιότη στην αγχόνη

Η Δόξα τη θυσία σου

αιώνια, χρυσώνει

 

Τίμησες οικογένεια

φίλους και τη γενιά σου.  

Φάρος λαμπρός στην Κύπρο μας 

έμεινε τ όνομά σου.

Κατά τη διάρκεια της παρουσίασης του βιβλίου μαθητές και μαθήτριες του Θεατρικού Εργαστηρίου της ΚΕΑ απάγγελλαν ποιήματα και τραγουδούσαν τραγούδια του Ευαγόρα Παλληκαρίδη. Κατασυγκίνησαν τους παρευρισκόμενους τα τραγούδια «Θα πάρω μιαν ανηφοριά», «Όποιον πάρει»,  «Την Ελλάδα Αγαπώ…» και  «Των αθανάτων το κρασί…»

Ευαγόρας Παλληκαρίδης – Θα πάρω μιαν ανηφοριά (στίχοι)

Αυτή την ώρα κάποιος λείπει ανάμεσά σας, κάποιος που φεύγει αναζητώντας λίγο ελεύθερο αέρα, κάποιος που μπορεί να μη τον ξαναδείτε παρά μόνο νεκρό. Μην κλάψετε στον τάφο του, Δεν κάνει να τον κλαίτε. Λίγα λουλούδια του Μαγιού σκορπάτε του στον τάφο. Του φτάνει αυτό ΜΟΝΑΧΑ.
Θ’ αφήσω αδέλφια συγγενείς / την μάνα τον πατέρα / μες στα λαγκάδια πέρα / και τις βουνοπλαγιές.
Ψάχνοντας για τη Λευτεριά / θα’ χω παρέα μόνη / κατάλευκο το χιόνι / βουνά και ρεματιές.
Τώρα κι αν είναι χειμωνιά / θα ‘ρθεί το καλοκαίρι / τη Λευτεριά να φέρει / σε πόλεις και χωριά.
Θα πάρω μιαν ανηφοριά, / θα πάρω μονοπάτια / να βρω τα σκαλοπάτια / που παν στη Λευτεριά.
Τα σκαλοπάτια θ’ ανέβω / θα μπω σ’ ένα παλάτι / που δεν θα είν’ απάπη / μα θα ‘ναι αληθινό
Μες το παλάτι θα γυρνώ / ώσπου να βρω το θρόνο / βασίλισσα μια μόνο / θα κάθεται σ’ αυτόν.
Κόρη πανώρια θα της πω / άνοιξε τα φτερά σου / και πάρε με κοντά σου μονάχα αυτό ζητώ.
Θα πάρω μιαν ανηφοριά….
Γειά σας παλιοί συμμαθηταί. Τα τελευταία λόγια τα γράφω σήμερα για σας. Κι όποιος θελήσει για να βρει ένα χαμένο αδελφό, ένα παλιό του φίλο, ας πάρει μιαν ανηφοριά ας πάρει μονοπάτια να βρει τα σκαλοπάτια που παν στη Λευτεριά. Με την ελευθερία μαζί, μπορεί να βρει και μένα. Αν ζω, θα μ΄ βρει εκεί.
Στίχοι: Ευαγόρας Παλληκαρίδης
Τραγούδι: Οι Ελέυθεροι

ΕΥ. ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΔΗΣ / Βασίλης Λέκκας / “ Αγία Κύπρος 204 Πνοές”

ΕΥΑΓΟΡΑΣ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΔΗΣ (Μουσική: Αχιλλέας Τσαγγαρίδης)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s