Κυπριακό και Διεθνείς Οργανισμοί: Η ωμή πραγματικότητα είναι ότι έχουν κεντρικό άξονα τα συμφέροντά τους

Του Λουκή Γ. Λουκαΐδη

Από την εποχή που ξεκίνησε το Κυπριακό πρόβλημα, πριν ακόμη το 1960, καλλιεργείτο από τους ηγέτες μας η ψευδαίσθηση ότι υπήρχαν διεθνείς οργανισμοί, όπως ο ΟΗΕ, που θα μπορούσαν να μας δικαιώσουν, εξού και άρχισαν, καταρχάς από την Ελλάδα, προσφυγές στον οργανισμό αυτό για την εφαρμογή των αρχών του δικαίου που αντιπροσώπευε.

Το παραμύθι περί δυνατότητας του ΟΗΕ να λύσει  το Κυπριακό συνεχίζει μέχρι σήμερα. Μάλιστα την τελευταία φορά, στο Κραν Μοντάνα, όπου τέθηκε θέμα των εγγυήσεων που δεν συμβιβάζονται με τη φιλοσοφία του εν λόγω οργανισμού, τα είπαμε μπροστά στον Γενικό Γραμματέα, ο οποίος δεν άνοιξε το στόμα του να πει σαφώς ότι έχουμε δίκαιο. Στο μεταξύ, υπήρξαν διάφορες προσπάθειες, τόσο στον ΟΗΕ όσο και σε άλλους διεθνείς οργανισμούς, όπως είναι το Συμβούλιο της Ευρώπης και η Ε.Ε., στην οποία γίναμε μέλη και η οποία υποτίθεται ότι αντιτίθεται στις  παρανομίες της Τουρκίας.

Ο ΟΗΕ έβγαζε αποφάσεις χωρίς να αναφέρει ποτέ την Τουρκία. Ούτε καν στην αρχή, που εισέβαλε, κατάστρεφε, έκλεβε, βίαζε, δολοφονούσε κ.λπ. τον κυπριακό πληθυσμό. Ο μόνος διεθνής οργανισμός που είπε τα πράγματα με το όνομά τους εναντίον της Τουρκίας ήταν αρχικά η Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Συμβουλίου της Ευρώπης, της οποίας όμως τα πορίσματα δεν ήταν νομικά δεσμευτικά και κατέληγαν στην Επιτροπή Υπουργών του Συμβουλίου, το οποίο τα κατάστρεφε με πολιτικές αποφάσεις.

Πιο δεσμευτική απόφαση κατά της Τουρκίας για την εισβολή και κατοχή και τις παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Κύπρο έκδωσε το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, όταν πλέον οι αποφάσεις του έγιναν νομικά δεσμευτικές. Ορισμένες αποφάσεις που αφορούσαν άτομα έγιναν σεβαστές από την Τουρκία. Όμως οι σοβαρότερες, που αφορούσαν την πληθώρα των παραβιάσεων της Τουρκίας που διαπίστωσε το Δικαστήριο και για τις οποίες είχε υποχρέωση η Επιτροπή Υπουργών του Συμβουλίου να εποπτεύει την εκτέλεσή τους, παραμένουν στα αρχεία του Συμβουλίου, χωρίς καμιά ενέργεια εκ μέρους του. Συγχρόνως διατηρεί η Τουρκία τη συμμετοχή της ως μέλος του Συμβουλίου της Ευρώπης, παρόλο που για τη συμμετοχή αυτή χρειάζεται να σέβεσαι τα ανθρώπινα δικαιώματα. Αποκαλύπτεται λοιπόν και η δεύτερη ψευδαίσθηση, ότι μέσω του Συμβουλίου της Ευρώπης θα αποκαθίσταντο τα ανθρώπινα δικαιώματα των Κυπρίων που παραβιάστηκαν από την Τουρκία.

Στη συνέχεια βρεθήκαμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση, μια συμμετοχή που μας συνόδευε με μια διστακτικότητα, για να μην πω και σύμπλεγμα, που μας εμπόδιζε να ζητήσουμε ανοικτά και σύμφωνα με τις διαδικασίες το δίκαιό μας σε σχέση με την Τουρκία, η οποία ενώ παραβίαζε κάθε κανόνα της Ε.Ε., επιδίωκε με τη συγκατάθεση της ΕΕ να καταστεί μέλος αυτής. Περιοριστήκαμε μόνο να ζητήσουμε να μας επιτρέπει η Τουρκία να πηγαίνουν τα πλοία μας στα λιμάνια της. Δεν τολμήσαμε να ζητήσουμε περισσότερα. Και αυτή η διστακτικότητά μας λίγο πολύ συνεχίζεται.

Ακούσατε κανένα πρόεδρό μας σε ομιλία του στην Ε.Ε.  να καταδικάζει όπως πρέπει την Τουρκία για τις φρικαλεότητες που διέπραξε και συνεχίζει να διαπράττει στην Κύπρο; Ή, αντίστροφα, ακούσατε κανένα αξιωματούχο της Ε.Ε. να καταδικάζει την Τουρκία και να την παροτρύνει να αποκαταστήσει τα ανθρώπινα δικαιώματα; Εδώ δεν τολμά να της πει κατάμουτρα ότι στην ίδια της τη χώρα η Τουρκία παραβιάζει προκλητικά τις αρχές της Ε.Ε. και υβρίζει χώρες σαν τη Γερμανία αδίστακτα. Ψευδαίσθηση λοιπόν και η ΕΕ.

Όλα αυτά πρέπει να τα έχει υπόψη του ο λαός όταν ακούει κάποιους ηγετίσκους στην Κύπρο ότι θα πάμε στο Συμβούλιο Ασφαλείας, ότι έχουμε την Ε.Ε. μαζί μας κ.λπ. Η ωμή πραγματικότητα είναι ότι οι εν λόγω διεθνείς οργανισμοί έχουν κεντρικό άξονα τα συμφέροντά τους, οικονομικά και άλλα, και όχι τις αρχές που διαλαλούν. Το πρόβλημα είναι να προσέχουμε πια μήπως μας βγάλουν και καμιά απόφαση αντίστροφη από εκείνη που θα έπρεπε. Αυτό μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι πρέπει να βρούμε αξιόπιστους συμμάχους, που έχουν συμφέρον να μας βοηθήσουν διότι τους το προσφέρουμε και να αγωνιστεί σύσσωμος ο λαός μας με συνέπεια, βάσει αρχών, μακριά από επικίνδυνους διπλωματικούς χειρισμούς.

>>> Αυτοδιάθεση των μειονοτήτων και διεθνείς σχέσεις

2 thoughts on “Κυπριακό και Διεθνείς Οργανισμοί: Η ωμή πραγματικότητα είναι ότι έχουν κεντρικό άξονα τα συμφέροντά τους

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s