Η ΔΔΟ ως μανδύας απόκρυψης των υποχωρήσεων

Γράφει ο Χρήστος Σενέκης

Είναι προφανής η προσπάθεια των επιτελείων Αναστασιάδη και Μαλά και των ηγεσιών ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ να μετατοπίσουν τη συζήτηση από το ουσιώδες, δηλαδή τις μονομερείς υποχωρήσεις των τελευταίων δέκα χρόνων, που έγιναν στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης από την ελληνοκυπριακή πλευρά. Ειδικότερα, το επιτελείο Αναστασιάδη επιχειρεί να εκτρέψει τον δημόσιο διάλογο από το τελευταίο πακέτο διολίσθησης από διαχρονικές θέσεις αρχών, το οποίο δόθηκε γραπτώς στον ΓΓ του ΟΗΕ.

Ένα πακέτο επικίνδυνων υποχωρήσεων, που σε συνδυασμό με τη διαχρονική κακοπιστία της Τουρκίας θα οδηγήσει σε τουρκοποίηση της Κύπρου σε ελάχιστο χρονικό διάστημα. Και το χειρότερο είναι ότι αυτές οι υποχωρήσεις «κλείδωσαν» στην τελευταία έκθεση S/2017/814 του ΓΓ του ΟΗΕ, ημερομηνίας 28/9/2017.

Τα επιτελεία Αναστασιάδη και Μαλά και οι ηγεσίες ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ, που θέτουν ερωτήματα σχετικά με τη νομιμοφροσύνη προς τη ΔΔΟ, θα πρέπει να απαντήσουν, σε ποια ομοσπονδία του κόσμου:

α) υπάρχει εκ περιτροπής Προεδρία,

β) υπάρχουν παραλυτικά βέτο και αριθμητική ισότητα της μειοψηφίας με την πλειοψηφία,

γ) παρέχονται οι τέσσερις ευρωπαϊκές ελευθερίες σε τρίτη χώρα 

(οι ανωτέρω υποχωρήσεις «κλειδώνουν» στην παρ. 21 της έκθεσης του ΓΓ του ΟΗΕ),

δ) το κατάλοιπο εξουσίας (τεκμήριο αρμοδιότητας) ανήκει στα συνιστώντα κρατίδια (συμφωνήθηκε στο Κοινό Ανακοινωθέν Αναστασιάδη – Έρογλου, 11/2/2014).

Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης θα πρέπει, επίσης, να απαντήσει, γιατί στο Κραν Μοντάνα έδωσε στους σημερινούς χρήστες-σφετεριστές τον «πρώτο λόγο» στις κατεχόμενες περιουσίες των προσφύγων μας στο υπό τουρκοκυπριακή διοίκηση κρατίδιο («κλείδωσε» στην παρ. 22 της έκθεσης του ΓΓ του ΟΗΕ). Αλλά και γιατί αποδέχθηκε το πενταμερές σχήμα διασκέψεων, όπου υποβαθμίζεται η απούσα Κυπριακή Δημοκρατία, αναβαθμίζονται το ψευδοκράτος και ο κατοχικός ηγέτης και δημιουργείται ένα εξαιρετικά ετεροβαρές πλαίσιο διαπραγμάτευσης υπέρ των τουρκικών θέσεων, λόγω της απουσίας της Ρωσίας, της Γαλλίας και της Κίνας. Ενώ, σήμερα, μεταβαίνει σε Ρωσία και Κίνα και εκλιπαρεί για στήριξη, όταν ο ίδιος συμφώνησε τον αποκλεισμό τους στο αλήστου μνήμης δείπνο της 1ης Δεκεμβρίου 2016.

Όλες οι ανωτέρω οδυνηρές και επικίνδυνες υποχωρήσεις αποτελούν κατάφωρη παράβαση των ομόφωνων αποφάσεων του Εθνικού Συμβουλίου του 1989 και του 2009 και γι’ αυτό θα πρέπει να δώσουν εξηγήσεις αυτοί που επέτρεψαν, στήριξαν ή και ανέχθηκαν αυτή τη διολίσθηση.

Απέναντι στο ολοκληρωτικό αδιέξοδο του Κραν Μοντάνα, όπου μας οδήγησε η δεκαετής ευλαβική εφαρμογή της πολιτικής του «καλού παιδιού» και των μονομερών υποχωρήσεων, που απλώς εξέθρεψε έτι περαιτέρω την τουρκική επεκτατική αδηφαγία, δεν είναι δηλώσεις νομιμοφροσύνης στη ΔΔΟ που χρειαζόμαστε. Χρειαζόμαστε μια νέα διεκδικητική στρατηγική, η οποία θα μας επιτρέψει να αποσύρουμε τις επικίνδυνες υποχωρήσεις που έγιναν και να απεγκλωβιστούμε από το πενταμερές σχήμα των διασκέψεων. Χρειαζόμαστε μια νέα διεκδικητική στρατηγική που θα αξιοποιεί και θα ενισχύει τη θέση της Κυπριακής Δημοκρατίας, που θα αξιοποιεί τα συγκριτικά πλεονεκτήματα που μας παρέχει η Κυπριακή Δημοκρατία ως κράτος μέλος της ΕΕ και ως παράκτιο κράτος με ανακηρυγμένη και οριοθετημένη ΑΟΖ, έτσι ώστε να κατορθώσουμε να προκαλέσουμε πολιτικό, οικονομικό και διπλωματικό κόστος στην Τουρκία για τη συνεχιζόμενη κατοχή της Κύπρου. Χρειαζόμαστε, δηλαδή, μια νέα στρατηγική που θα μετατρέψει το Κυπριακό σε πρόβλημα και για την Τουρκία.

Χρήστος Σενέκης

2 thoughts on “Η ΔΔΟ ως μανδύας απόκρυψης των υποχωρήσεων

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s