Όταν δεν σέβονται ούτε τους νεκρούς…

ΟΥΤΕ νεκρούς δεν σεβάστηκαν. Ούτε σήμερα δεν τους σέβονται. Αλλά πώς να σεβαστούν νεκρούς όταν τους εκτέλεσαν, τους δολοφόνησαν χωρίς να έχουν την παραμικρή αναστολή, κανένα ενδοιασμό. Οι πιο πάνω αναφορές αφορούν τη δολοφονία 80 κατοίκων της κατεχόμενης σήμερα Άσσιας και των γύρω χωριών. Το έγκλημα διεπράχθη τον Αύγουστο του 1974. Αλλά είχε και συνέχεια…

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, το 1995 τους ξέθαψαν για να τους θάψουν αλλού, με στόχο να μην εντοπιστούν ποτέ. Η συνέχεια ήταν το ίδιο εγκληματική και απάνθρωπη. Πριν την αποκατάσταση του σκυβαλότοπου του Δικώμου, όπου μετακινήθηκαν από τα πηγάδια στα οποία τους έθαψαν αρχικά, δεν τους ξέθαψαν αλλά ούτε και έβαλαν κάποιες συντεταγμένες ώστε να υπάρχει στο μέλλον ενδεχόμενο εντοπισμού τους. Στον σκυβαλότοπο του κατεχόμενου Δικώμου τα οστά πολτοποιήθηκαν από οδοστρωτήρα και στη συνέχεια παραδόθηκαν στις φλόγες. Σύμφωνα πάντα με τις πληροφορίες που εδόθησαν σε πρόσφυγες κατοίκους της Άσσιας, τα οστά που ξεθάφτηκαν μεταφέρθηκαν στον νέο χώρο ταφής με δύο φορτηγά οχήματα.

Η ΙΣΤΟΡΙΑ αυτή δεν είναι η μοναδική. Υπάρχουν πολλές περιπτώσεις, σύμφωνα με τις οποίες οι κατοχικές δυνάμεις, για να μην εντοπιστούν και αποκαλυφθούν τα εγκλήματά τους, μετακινούσαν οστά από ομαδικούς τάφους. Βεβαίως τα εγκλήματα δεν μπορούν να τα αποκρύβουν, να τα αποσιωπούν και δεν παραγράφονται. Το θέμα των αγνοουμένων παραμένει μια ανοικτή πληγή για τον τόπο. Και δεν θα κλείσει ποτέ, εάν δεν διερευνηθούν όλες οι περιπτώσεις αγνοούμενων προσώπων. 

ΕΙΝΑΙ προφανές πως σαράντα τρία χρόνια μετά, θα πρέπει και οι διαδικασίες διερεύνησης να επισπευθούν καθώς παρατηρείται μερικώς ένα πάγωμα. Την ίδια ώρα θα πρέπει όσοι γνωρίζουν, έχουν μαρτυρίες, στοιχεία για ανθρώπους που χάθηκαν κατά τη διάρκεια της τουρκικής εισβολής να τα καταθέσουν. Με αυτό τον τρόπο θα δοθούν εκείνα τα εργαλεία στη Διερευνητική Επιτροπή Αγνοουμένων για να προχωρήσει και σε νέες εκταφές. Οι εκκλήσεις που γίνονται κατά καιρούς δεν φαίνεται να έχουν ανταπόκριση.

ΣΑΡΑΝΤΑ τρία χρόνια μετά, ο πόνος των συγγενών παραμένει ασήκωτος. Η οφειλόμενη τιμή σε αυτούς που έπεσαν πολεμώντας, το οφειλόμενο χρέος προς τους συγγενείς είναι να υπάρξει πλήρης διερεύνηση της τύχης των δικών τους ανθρώπων, των ανθρώπων μας. Θα το επαναλάβουμε ακόμη μια φορά. Δεν είναι πολιτικό το θέμα των αγνοουμένων. Είναι κατ’ εξοχήν ανθρωπιστικό και έτσι μόνο πρέπει να αντιμετωπίζεται. Δυστυχώς φαίνεται πως η Τουρκία το έχει εντάξει μέσα στο ευρύτερο πολιτικό της παιχνίδι, στο πλαίσιο της επεκτατικής της πολιτικής. Η διαδικασία των εκταφών και ταυτοποίησης λειψάνων αποτέλεσε μια κίνηση προς τα εμπρός. Κυρίως γιατί συμβάλλει στη διερεύνηση της τύχης των αγνοουμένων, πλην όμως οι ρυθμοί δεν είναι οι αναμενόμενοι. Η διαδικασία αυτή δεν διερευνά ασφαλώς τον τρόπο θανάτου όσων τα λείψανα έχουν βρεθεί σε τάφους. Αυτό είναι ένα ζήτημα που άπτεται των δικαιωμάτων των συγγενών και πρέπει να απασχολήσει ανεξάρτητα και παράλληλα με τη διαδικασία που βρίσκεται σε εξέλιξη στα πλαίσια της Διερευνητικής Επιτροπής Αγνοουμένων (ΔΕΑ).

  Η Θέση του “Φιλελεύθερου”  

One thought on “Όταν δεν σέβονται ούτε τους νεκρούς…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s