Η καμαρίλα στη μακαρία νήσο Κύπρο βρίσκεται πίσω από δράματα αλλά και φαιδρότητες

<«Οι έξυπνοι άνθρωποι είναι γεμάτοι αμφιβολίες, ενώ οι ηλίθιοι είναι γεμάτοι αυτοπεποίθηση»…

Πρότυπο ηλιθιότητας!

Του Γιάννη Σπανού

Η καμαρίλα είναι το μυστικοσυμβούλιο στον αντιθάλαμο του ηγέτη. Οι αφανείς δορυφόροι και ενίοτε σφογγοκωλάριοι που συσκέπτονται μυστικά παραπλεύρως του κυβερνείου και επηρεάζουν τις αποφάσεις του πολιτικού. Στη λεξικογραφία παρουσιάζεται τη δεύτερη δεκαετία του 19ου αιώνα, στο περιβάλλον του Ισπανού βασιλιά Φερδινάρδου Ζ΄(Μπαμπινιώτης, σελ. 826). Και η ύπαρξή της παρεισέφρησε στην πολιτική της ανωριμότητας της νεοπαγούς ανεξαρτησίας της ατυχίας μας. Με αποτέλεσμα να αποκαλύπτεται η κατάρα που σέρνει τον λαό μας στην αλληλουχία των συμφορών.

Στην περίπτωσή μας η καμαρίλα συνδέεται με την εποχή της ηγεμονικής αυταρέσκειας και της αυταπάτης που φούντωσαν με τον ασυγκράτητο θαυμασμό της μάζας και ενίσχυσαν το σύνδρομο του απόλυτου αυταρχισμού και της απολυταρχίας. 

Η καμαρίλα ευθύνεται για την καταστροφή και ηγετών και κρατών. Διότι εάν συναποτελείται και από μαινάδες και γενικά όντα περιορισμένης νοημοσύνης ή εγωιστικού φανατισμού, συμφωνούμε με τον Charles Bukowski που απεφάνθη ότι «το πρόβλημα με τον κόσμο είναι ότι οι έξυπνοι άνθρωποι είναι γεμάτοι αμφιβολίες, ενώ οι ηλίθιοι είναι γεμάτοι αυτοπεποίθηση».

Στον ελληνικό πολιτικό χώρο η καμαρίλα σφραγίζει κρίσιμες αποφάσεις ηγεσιών που έσυραν σε συμφορές. Δείγμα και ο ΥΠΕΞ Γ. Θεοτόκης, με τον Σπ. Μαρκεζίνη. Η καμαρίλα δεν είναι αμέτοχη για τον εμφύλιο του 1946-’49 (Δεκεμβριανά 1944, Γουίνσον Τσιόρτσιλ και ο σκοτεινός ρόλος Χάρολντ Μακμίλλαν, Ρέτζιναλ Λήπερ, λόρδου Μπάλφουρ ( ο διαβόητος πατήρ Δημήτριος της Ιντέλλιτζενς Σέρβις) και οι επιρροές τους, με αποτέλεσμα την εξόντωση 154.000 Ελλήνων και τις εκτελέσεις Μπελογιάννη, Πλουμπίδη κ.ά. 1952.

Καμαρίλα στη συμφωνία Ζυρίχης – Λονδίνου του Φεβρουαρίου 1959 (Καραμανλή – Αβέρωφ – Μακαρίου – Άγγλων – Τούρκων), δηλαδή την πέτρα του σκανδάλου που οδήγησε στις έκτοτε περιπέτειες τον λαό μας. Στην άρνηση από τον Μακάριο, αποδοχής της συμφωνίας Γλαύκου Κληρίδη – Ραούφ Ντενκτάς για λύση των διαφορών στην Κύπρο. Στην παράκαμψη της Συμφωνίας 3ης Βιέννης, Κληρίδη – Ντενκτάς, για την επιστροφή και επανασύνδεση οικογενειών στην Καρπασία. Στην απόρριψη αρχικής συμφωνίας Μακαρίου – Διγενή (Λευκωσία, νύχτα 26ης Μαρτίου 1972) για ομαλοποίηση, άρση των διαφορών και πολιτική ηρεμία στο νησί. Στην απόρριψη του Αμερικανο-καναδο-αγγλικού σχεδίου λύσης του Κυπριακού επί Κυπριανού.

Στην αδιαφορία προπαρασκευής προς αντιμετώπιση της τουρκικής τρομοκρατίας των Χριστουγέννων του 1963, ενώ ήταν κοινό μυστικό ο εξοπλισμός της Τ.Μ.Τ. από την Τουρκία. Αποδεικνυόταν από τα απόρρητα έγγραφα Φόρρεϊν Όφφις των πρέσβεων Άλλεν και Μπάρροους, τη σύλληψη του πλοιαρίου «ΝΤΕΝΙΣ» (18 Οκτωβρίου 1959) από το αγγλικό πολεμικό «Μπούρμαρτον», τη σύλληψη των τριών μελών του πληρώματος του Υπουργείου Αμύνης της Τουρκίας και την προσαγωγή τους στο δικαστήριο Αμμοχώστου, με εισαγγελέα τον Άγγλο Τρέινορ.

Η καμαρίλα καλπάζει στην απόφαση αποχωρήσεως της ελληνικής μεραρχίας το 1967 (συγκλονιστική μαρτυρία). Στην πρόληψη ανακήρυξης του ψευδοκράτους το 1983. Στην άρνηση πρόληψης του πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου 1974 με παιδαριώδεις δικαιολογίες. Στη χάραξη πολιτικής υποχωρήσεων από το 1974-’75. Στην περιθωριοποίηση ουσιαστικών συγκλίσεων Κληρίδη – Ντενκτάς. Στην ένταση της επιθετικής πολεμικής εναντίον κάθε αντιπολιτευτικής πρωτοβουλίας και τη διά πυρός και σιδήρου διάλυση κομματικών σχεδιασμών.

Στην άγρια αντιμετώπιση της αντιπολιτευτικής δημοσιογραφίας, ακόμα και με συλλήψεις των λειτουργών του Τύπου (29 Ιουλίου 1973) και τον εγκλεισμό τους στις Κεντρικές Φυλακές. Στη διάλυση εφημερίδων με βιαιοπραγίες στα γραφεία και στα τυπογραφεία τους, με τη μετατροπή των χώρων λειτουργίας σε γην Μαδιάμ. Στο μίσος εναντίον διαφωνούντων με την πολιτική του ηγεμόνα, που έφθανε μέχρι απολύσεων από εργασίες, απαγωγών, βασανισμών και «καταδίκης» σε πείνα (Νίτσα Χατζηγεωργίου, +11 Μαρτίου 1968), Γιάννη Σπανού, ΕΟΚΑ, τ.3, σελ. 121 κ.εξ. και ντοκυμαντέρ ΑΝΤ1: F.D.P. 3.

Καμαρίλα έδρασε εις βάρος πνευματικών ανθρώπων που η δημιουργία τους πετιόταν στον κάλαθο των αχρήστων κι εξαφανιζόταν στο όργιο του ψεύδους, σε αντίθεση με την βράβευση σκουπιδιών που προβάλλονταν από τα κρατικά μέσα επικοινωνίας (ΡΙΚ).

Με παρέμβαση της καμαρίλας βραβεύονταν νηπιακά κατασκευάσματα με ψευδώνυμα. Μάλιστα εδώ η καμαρίλα οργανωνόταν ευκαιριακά από ανίδεα πλάσματα σε παραεπιτροπές άσχετων, που βάφτιζαν με αριστεία γελοιότητες ευνοουμένων… Εξάλλου η καμαρίλα ευθυνόταν για χρηματοδοτήσεις πτωχοπροδρομικών κατασκευασμάτων που ανεβάζονταν σε δημόσιες σκηνές, προκαλώντας θυμηδία και επισωρεύοντας τις ελεεινολογίες του κόσμου παραβιάζοντας το ημερολόγιο με άκαιρες παραστάσεις του… Τριωδίου, δαπάναις αλάλων φορολογουμένων.

Η καμαρίλα στη μακαρία νήσο μας βρίσκεται πίσω από δράματα αλλά και φαιδρότητες, που η εύνοια επιβράβευε, με αποτέλεσμα να οδηγεί και σε φαρσοκωμωδίες. Και είναι δυστύχημα η μακροημέρευσή της, με νεποτικές παρεμβολές και σκευωρίες κομματικών αυλοκολάκων, βαρυνομένων με βαρύγδουπες ανεπάρκειες.

Τελικά η καμαρίλα εξευτελίζει και την εξουσία που τη συντηρεί, ιδίως όταν, κατά τον Ντιμουριέ, πουλά εκείνους που την εξαγόρασαν!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s