Ναυάγησε ο ενδιάμεσος αλλά θα τον γλείψουν όλοι…

Πρόκειται για ναυάγιο του ενδιάμεσου χώρου. Διότι όταν ξεκινάς με την στήριξη κομμάτων, που πριν από ενάμιση χρόνο στις βουλευτικές εκλογές άθροιζαν ποσοστά πάνω από 30% (χωρίς το ποσοστό της Συμμαχίας), και καταλήγεις στο πενιχρό 25.74%, αδυνατώντας να περάσεις στο δεύτερο γύρο, δεν μπορείς να χαρακτηρίσεις διαφορετικά το αποτέλεσμα. Και όμως, αυτό το ναυάγιο είναι ο απόλυτος ρυθμιστής των εκλογών και αυτός που θα καθορίσει την εκλογή του νέου Προέδρου της Δημοκρατίας.

Δεν έχει σημασία αν, πώς και πόσο ευθύνεται ο καθένας στο χώρο του ενδιάμεσου. Σημασία έχει μόνο ότι τα λογής-λογής καπετανάτα και οι υπέρμετρες φιλοδοξίες των ταγών, έφεραν για μια ακόμη φορά τους ψηφοφόρους του συγκεκριμένου χώρου και τους υποστηρικτές της διαφορετικής πολιτικής στο Κυπριακό, προ αδιεξόδου. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η επιμονή Λιλλήκα σε μια υποψηφιότητα, που ήταν εξόφθαλμα καταδικασμένη, έπληξε σε μεγάλο βαθμό την υποψηφιότητα Παπαδόπουλου. Όχι τόσο σε αριθμό ψήφων, όσο γιατί λειτούργησε σαν τροχοπέδη στη δυναμική που μπορούσε να αναπτύξει η υποψηφιότητά του. Ο καθένας μπορεί να αντιληφθεί τι σημασία είχε η περιβόητη υπόθεση της αόριστης καταγγελίας του περί πρότασης εξαγοράς του. Ταυτόχρονα, όμως, οφείλουν και οι υποστηρικτές του Παπαδόπουλου να αντιληφθούν πόσο πρόωρη ήταν η δική του υποψηφιότητα για να περπατήσει με δυναμική στην κοινωνία. Και ο ίδιος, ότι δεν μπορεί να πορεύεσαι με απόλυτη άρνηση και απωθητικό ύφος. Όσο για τον Λιλλήκα, απλώς, ήταν πολιτική αυτοκτονία.

Η ουσία είναι ότι τα δύο μεγάλα κόμματα παρέμειναν οι κυρίαρχοι του παιγνιδιού, εκμεταλλευόμενοι πλήρως, το χαρακίρι των ταγών του ενδιάμεσου χώρου. Οι ψηφοφόροι του οποίου, καλούνται να επιλέξουν μεταξύ Αναστασιάδη και Μαλά. Το ίδιο ακριβώς, δηλαδή, δίλημμα όπως και το 2013. Ουσιαστικά έχουν να τοποθετηθούν σε δύο άξονες, το Κυπριακό και την οικονομία-εσωτερική διακυβέρνηση, προσμετρώντας τις πολιτικές των δύο τελικών μονομάχων. Στο Κυπριακό οι πολιτικές είναι σχεδόν ταυτόσημες. Από την στιγμή, που το εκλογικό σώμα δεν πρόκρινε την διαφορετική πολιτική την οποία πρόταξε ο Παπαδόπουλος και τα κόμματα του ενδιάμεσου χώρου, ουσιαστικά, ο εν λόγω άκρως σοβαρός άξονας, δεν μπορεί να προσμετρηθεί ως καθοριστικό κριτήριο. Συνεπώς, στη ζυγαριά των ψηφοφόρων του ενδιάμεσου χώρου θα επιμετρήσει η οικονομία, η εσωτερική διακυβέρνηση και τα αισθήματα έναντι των δύο μονομάχων.

Μια προσεκτική ανάλυση των χθεσινών αποτελεσμάτων, ουδόλως, επιτρέπει στον Νίκο Αναστασιάδη να αισθάνεται ικανοποιημένος. Μάλλον αποτυχία είναι γι’ αυτόν τα αποτελέσματα και φυσικά, κάθε άλλο παρά του επιτρέπουν να αισθάνεται σίγουρος για την τελική νίκη, όπως, τουλάχιστον, οι προεκλογικές δημοσκοπήσεις ήθελαν να δείχνουν. Και όσο το επιτελείο του και ο ΔΗΣΥ επιζητούσαν προβάλλοντας τον σαν σωτήρα, επιδιώκοντας μια τεράστια διαφορά. Ο Αναστασιάδης μπορεί να εξασφάλισε περίπου 30 χιλ. ψήφους περισσότερες απ’ όσες ο ΔΗΣΥ πήρε στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές (σ.σ. 30 χιλ. ψήφους είχε απολέσει ο ΔΗΣΥ το 2016) αλλά υπάρχει ένας άλλος αριθμός, που εμφανίζεται εφιαλτικός γι’ αυτόν. Ο Αναστασιάδης πήρε χθες περίπου 63 χιλ. λιγότερες απ’ όσες πήρε στον πρώτο γύρο του 2013 (137.235 χθες, 200.591 το 2013).

Υπενθυμίζεται ότι το 2013, στον πρώτο γύρο ο Αναστασιάδης είχε εξασφαλίσει το εντυπωσιακό ποσοστό 45,46%. Με ανθυποψήφιο τότε, έναν Μαλά, που είχε να αντιμετωπίσει ένα κλίμα άκρως τραγικό για το ΑΚΕΛ εξαιτίας της καταστροφικής διακυβέρνησης Χριστόφια. Σήμερα, πέντε χρόνια μετά ο Μαλάς αποδεικνύει στην κάλπη ότι έχει ανακάμψει. Ότι δεν κουβαλά σε τόσο μεγάλο βαθμό εκείνο το αφόρητο βάρος. Εξ ου και εξασφάλισε χθες ποσοστό περίπου 3% περισσότερο (30,25% χθες έναντι 26,91% το 2013) απ’ ότι στον πρώτο γύρο του 2013.

Με σαφώς πιο ευνοϊκές συνθήκες απ’ ότι το 2013 θα πορευθεί στον δεύτερο γύρο ο Μαλάς. Όμως, το θετικό γι’ αυτόν αποτέλεσμα, εξαρτάται απολύτως, από το κατά πόσο οι ψηφοφόροι του ενδιάμεσου χώρου θα τον εμπιστευτούν ότι δεν θα επαναλάβει την τραγική διακυβέρνηση του Χριστόφια. Και για να πείσει γι’ αυτό δεν θα αρκέσουν οι υποσχέσεις. Είτε πρέπει εμπράκτως να πείσει ότι το υπουργικό συμβούλιο που θα σχηματίσει δεν θα είναι ακελοκρατούμενο είτε να δεσμευτεί περί τούτου στα πλαίσια κάποιας συνεργασίας, που, ενδεχομένως, να συνάψει με άλλα κόμματα. Όπλο γι’ αυτόν είναι, σαφώς, το πολιτικό ήθος το οποίο έδειξε ότι διαθέτει.

Εκείνο το οποίο θα τεθεί στη ζυγαριά με αναμφίβολα καθοριστικό τρόπο ενόψει του δεύτερου γύρου είναι το μέγεθος του αντιαναστασιαδικού αισθήματος. Χθες, δυο στους τρεις ψηφοφόρους ψήφισαν εναντίον του. Αυτή την εβδομάδα θα διαφανεί πόσοι από αυτούς θα προτάξουν στην επιλογή τους την απόρριψη της πολιτικής του ψευδο-δεσμεύομαι, της σωρείας των παλινδρομήσεων και των αλλοπρόσαλλων τοποθετήσεων που προκαλούν τα αισθήματα του λαού. Και βεβαίως, εξαρτάται και από το αν και σε ποιο βαθμό, ενδεχομένως, υπήρξε πριμοδότηση του Μαλά. Οι καρογιανικοί, αφού πέτυχαν αυτό που ήθελαν, τώρα θα εγκαταλείψουν τον Μαλά.

Ευλόγως, βεβαίως, είναι δεδομένο πως η προσοχή εστιάζεται στα παζάρια, που θα γίνουν και αν και ποια από αυτά θα καταλήξουν σε συνεργασίες. Όποιος εκ των δύο ανθυποψηφίων του δεύτερου γύρου καταφέρει να εξασφαλίσει κομματικές συνεργασίες (ιδίως του ΔΗΚΟ) τότε θα εξασφαλίσει και σοβαρό όπλο, αλλά όχι κατ’ ανάγκη καθοριστικό. Κι αυτό, επειδή η στήλη θεωρεί ότι οι ψηφοφόροι του ενδιάμεσου χώρου θα κινηθούν στη βάση και δικών τους κριτηρίων και δεν θα ακολουθήσουν τυφλά ενδεχόμενη υπόδειξη των κομματικών ηγεσιών. Όπως και να έχει, πάντως, η εβδομάδα θα είναι ενδιαφέρουσα. Κυρίως, επειδή τα καρναβάλια θα έρθουν γρηγορότερα και κάποιοι θα γλείψουν εκεί που έφτυναν…

Γιώργος Καλλινίκου, “Φ”

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s