«Άγιος» ο Τζίμης Πανούσης

Αποκαλύψεις από τον καλόγερο της Μενεγάκη και πνευματικό του καλλιτέχνη.

«Τον γνώρισα πριν από 15 χρόνια, όταν είχε ζητήσει έναν παπά για να του κάνει έναν αγιασμό». – «Παρακολουθούσε τις λειτουργίες της Μεγάλης Εβδομάδας όρθιος από την αρχή μέχρι το τέλος»…

Παράδοση δέκα και πλέον αιώνων διαφυλάττει η Μονή Παναγίας της Παναχράντου στην Ανδρο, που είναι γνωστή και ως Μονή του Αγίου Παντελεήμονος.

Μάλιστα, η φήμη του καθηγουμένου της, πατέρα Ευδόκιμου, έχει εξαπλωθεί σε ολόκληρη τη χώρα, όχι μόνο για την ακούραστη προσφορά του προς τον συνάνθρωπο, αλλά και επειδή είναι ο πνευματικός της Ελένης Μενεγάκη. Μάλιστα, μαζί είχαν συμμετάσχει σε event μαγειρικής, όπου είχαν παρουσιάσει μοναστηριακές συνταγές από το νέο βιβλίο συνταγών του πολύ αγαπητού σε όσους τον γνωρίζουν μοναχού.

Αυτό, ωστόσο, που δεν γνωρίζει ο περισσότερος κόσμος, όμως, είναι ότι ο πατέρας Ευδόκιμος υπήρξε ο πνευματικός και του πρόσφατα εκλιπόντος Τζίμη Πανούση!

«Είχαμε μια σχέση σαν πραγματικά αδέλφια! Με πραγματική αγάπη! Ηταν καλός και ενάρετος άνθρωπος. Τον συμπαθούσα πάρα πολύ!» αποκαλύπτει στην εφημερίδα «Ορθόδοξη Αλήθεια» ο σεβάσμιος γέροντας και προσθέτει με χαμόγελο: «Τον γνώρισα πριν από 15 χρόνια, όταν είχε ζητήσει να βρει έναν ιερέα για να του κάνει έναν αγιασμό. Ρώτησε πολλούς ανθρώπους και όλοι του συνέστησαν να έρθει να βρει εμένα. Ετσι κι έγινε, πήγα, τον συνάντησα και κάναμε τον αγιασμό. Από εκείνη, λοιπόν, τη στιγμή έγινε ένας πολύ καλός χριστιανός! Δεν ήξερα τι είδους άνθρωπος ήταν πριν τον γνωρίσω, αλλά μετά την εξομολόγηση και όσα είπαμε οι δυο μας έγινε ως άνθρωπος ένας πολύ καλός χριστιανός»!

«Εφερνε πάντα δώρα»

Η σχέση του πρόωρα χαμένου καλλιτέχνη, που διατηρούσε σπίτι στο χωριό Μένητες της Ανδρου, με τον καθηγούμενο της μονής έγινε πολύ στενή: «Ερχόταν τακτικά στο μοναστήρι όπου εξομολογείτο, κοινωνούσε και συνομιλούσε με πολλή αγάπη και σεβασμό με τους μοναχούς. Οποτε ερχόταν, μας έφερνε πάντα δώρα, ήταν γενναιόδωρος. Νομίζω ότι δεν υπήρξε δεύτερος άνθρωπος στην πνευματική ζωή αυτού του ανθρώπου όπως ήμουν εγώ».

Ο π. Ευδόκιμος δεν διστάζει να παραδεχθεί ότι, με όσα είχε μάθει για την προηγούμενη ζωή του Τζίμη Πανούση, τον θεωρούσε ως τότε κακό χριστιανό. «Φαίνεται ότι είχε καταλάβει τις σκέψεις μου όταν συναντηθήκαμε, γι’ αυτό μου είπε ότι δεν είχε πάει ως τότε σε κάποιον ιερέα για να εξομολογηθεί και ούτε φρόντιζε να κοινωνεί σε τακτική βάση. Στη συνέχεια με ρώτησε εάν εγώ θα ήθελα να το κάνω και φυσικά του απάντησα αμέσως: ‘‘Μετά χαράς, Τζίμη μου, να σε εξομολογήσω!” Εξομολογήθηκε και ήταν πολύ κύριος! Είχε ως άνθρωπος κατανόηση, σεβασμό και αγάπη. Είχε τη θέληση του μικρού παιδιού και ζητούσε να γίνει ακόμη πιο καλός ως άνθρωπος! Να γίνει ακόμη πιο πιστός χριστιανός…» υπογραμμίζει.

Ο π. Ευδόκιμος στέκεται ιδιαίτερα στο χιούμορ του Τζίμη [κάτω δεξιά], με τον οποίο έλεγαν και ωραία ανέκδοτα. «Είχε μια σοβαρότητα την οποία δεν την καταλάβαινες, επειδή τον έβλεπες γελαστό και χαρούμενο. Εδειχνε ότι ήταν ενθουσιασμένος με τη ζωή του και δεν έκανε ποτέ παράπονα για άλλους ανθρώπους. Ηταν έξυπνος και μορφωμένος. Ζούσε έχοντας συγχρόνως μέσα του την Εκκλησία και θαρρώ ότι αυτό ήταν ένα μεγαλείο μέσα του. Του έλεγα ότι ήταν άγιος άνθρωπος!»

Ο Τζίμης Πανούσης σεβόταν ιδιαίτερα τις απόψεις του π. Ευδόκιμου για τη δουλειά του.

«Ο,τι εγώ του έλεγα το έκανε αμέσως. Του έλεγα, π.χ., ότι δεν ήταν σωστές κάποιες από τις εμφανίσεις του. Εφυγε από εκεί όπου έδειχνε ό,τι έδειχνε. Μια χαρά άνθρωπος ήταν! Παρακολουθούσε τις λειτουργίες της Μεγάλης Εβδομάδας. Στεκόταν μάλιστα όρθιος και, παρόλο που του έλεγα να καθίσει, αυτός αρνείτο και επέμενε να παρακολουθεί από την αρχή έως το τέλος όρθιος και σοβαρός». Οι συζητήσεις του αξέχαστου Τζιμάκου με τον γέροντα επεκτείνονταν σε ένα ευρύ πεδίο -εκτός των πολιτικών θεμάτων-, χωρίς να περιορίζονται στα θεολογικά.

«Μαγειρεύαμε και οι δύο»

«Κουβεντιάζαμε πολύ και για τη μαγειρική. Εκείνος, βέβαια, μαγείρευε, αλλά κι εγώ -όπως λένε- είμαι καλός μάγειρας, αν και αυτοδίδακτος! Του άρεσε να του μαγειρεύω μακαρόνια με τη δική μου συνταγή. Με ακολουθούσε συχνά και σε εκδηλώσεις. Είχε έρθει σε μια παρουσίαση βιβλίου μου με θέμα τη μαγειρική. Ηταν πρώτος και καλός! Τον κάλεσα, μάλιστα, τότε να πει και δυο κουβέντες…»

Ο σεβάσμιος γέροντας λυπήθηκε που δεν κατάφερε να παραστεί στην κηδεία του δημοφιλούς τραγουδιστή, όπου τον εκπροσώπησε άλλος μοναχός. Παραδέχεται ότι δεν έδειχνε προτίμηση για τα τραγούδια που συνέθετε ο Πανούσης και τον παρότρυνε να ερμηνεύσει άλλου είδους τραγούδια.

«Οταν του έκανα αυτή την παρατήρηση, αυτός απαντούσε ότι εργαζόταν και έλεγε αυτά τα τραγούδια για να ζήσει κι αυτός. Οπου πήγαινε, πάντως, ο κόσμος τον αγαπούσε και τον σεβόταν. Εδώ στην Ανδρο οι άνθρωποι τον κλάψανε! Πριν από λίγο καιρό, όταν συνάντησα έναν γνωστό, μου είπε: ‘‘Αχ, Ευδόκιμε, πέθανε ο Τζιμάκος μας!” ‘‘Τι να κάνουμε; Ολοι θα πεθάνουμε κάποια ημέρα. Να κάνουμε την προσευχή μας να πάει αυτός στα χέρια του Θεού!” του απάντησα».

One thought on “«Άγιος» ο Τζίμης Πανούσης

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s