Οι προκλητικοί πειρατές, οι κίνδυνοι και η απογοήτευση

Γράφει ο Γιώργος Καλλινίκου

ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ: Ότι η Τουρκία θα δρούσε κάποια στιγμή σαν πειρατής στην κυπριακή ΑΟΖ ήταν αναμενόμενο. Μόνο αφελείς μπορεί να πίστευαν ότι θα ανάλωνε τις απειλές της ανέξοδα με μερικές βόλτες του Μπαρμπαρός. Το θέμα είναι ποια προετοιμασία είχε γίνει από την κυπριακή κυβέρνηση σ’ αυτό το ενδεχόμενο. Οι τελευταίες μέρες δείχνουν μηδενική προετοιμασία. Η ασφάλεια την οποία κάποιοι θεωρούσαν ότι παρείχε η εμπλοκή ξένων συμφερόντων τίθεται εν αμφιβόλω. Άλλωστε, πώς θα μπορούσε να ήταν διαφορετικά, όταν έχεις να κάνεις με έναν ψυχοπαθή Σουλτάνο.

Ο ΣΤΟΧΟΣ: Η Τουρκία επιδιώκει πάγωμα του ενεργειακού προγράμματος της ΚΔ. Για να διασυνδέσει την όποια αξιοποίηση των κοιτασμάτων, από τη μια με το Κυπριακό και από την άλλη με τον ευρύτερο γεωστρατηγικό της ρόλο στην περιοχή. Το ζητούμενο για το κράτος-πειρατής είναι μέσω μιας τέτοιας εδραίωσης της ισχύος της στην περιοχή να εξασφαλίσει: Πρώτον, εσαεί κηδεμόνευση της Κύπρου. Δεύτερον, ενεργειακούς πόρους στους οποίους να διαθέτει ρόλο-κλειδί, π.χ. στο ενδεχόμενο αγωγού που θα διασχίζει του έδαφος της. Τρίτον, αίσθημα φόβου εκ μέρους άλλων χωρών της περιοχής έναντι της.

ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ: Απορία, που είναι δύσκολο να απαντηθεί αυτή την στιγμή, είναι κατά πόσον δύναται η Τουρκία να ανοίξει ακόμη ένα μέτωπο ταυτόχρονα με άλλα ανοικτά (Συρία, Κούρδοι, Αιγαίο, σχέσεις με ΗΠΑ, εσωτερικό μέτωπο). Το κόστος για την Τουρκία στο Αφρίν παρουσιάζεται πού μεγαλύτερο απ’ όσο, πιθανότατα, θα ανέμενε ο Σουλτάνος. Το σχοινί στις σχέσεις της με τις ΗΠΑ έχει ήδη τεντωθεί πολύ περισσότερο απ’ όσο η Άγκυρα θα ανέμενε. Πιθανολογείται, ότι το άνοιγμα και του μετώπου στην κυπριακή ΑΟΖ, στοχεύει στην άσκηση πίεσης προς τις ΗΠΑ. Άλλωστε, η προχθεσινή δήλωση του Τσαβούσογλου ενόψει της αυριανής επίσκεψης στην Άγκυρα του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Ρεξ Τίλερσον είναι ξεκάθαρη: «Οι σχέσεις μας είναι σε πολύ κρίσιμο σημείο. Ή θα τις βελτιώσουμε ή θα τις χαλάσουμε εντελώς». Μάλιστα, ενδεχομένως, να μην είναι διόλου τυχαίο ότι επέλεξε να δράσει πειρατικά στον αδύναμο κρίκο των ενεργειακών σχεδιασμών στην κυπριακή ΑΟΖ. Δεν επέλεξε ΗΠΑ ή Γαλλία, αλλά την Ιταλία.

Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ: Αν ΗΠΑ και ΕΕ επιδείξουν ανοχή στην πειρατική συμπεριφορά της Τουρκίας, τότε θα παγώσει το ενεργειακό πρόγραμμα της Κύπρου. Δεν χρειάζεται πολλή φαιά ουσία για να αντιληφθεί κάποιος ότι σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, θα αναδυθεί ως μοναδική λύση για άρση του αδιεξόδου και συνέχιση των ενεργειακών σχεδιασμών, η λύση του Κυπριακού. Υπό άλλες συνθήκες, ένα τέτοιο ενδεχόμενο ευθυγράμμισης των συμφερόντων ξένων δυνάμεων, Κύπρου, Τουρκίας θα φάνταζε ιδανικό και θα μπορούσε να λειτουργούσε σαν καταλύτης. Υπό συνθήκες, όμως, συνομιλίας με έναν Σουλτάνο-πειρατή και με γνωστές τις επιδιώξεις του (όπως αναφέρθηκαν ανωτέρω) μια τέτοια εξέλιξη θα ήταν καταστροφική.

Ο ΚΙΝΔΥΝΟΣ: Επανέναρξη του διαλόγου υπό συνθήκες εκβιασμού εκ μέρους της Άγκυρας και ανάγκης ξένων δυνάμεων να ικανοποιηθούν τα τεράστια οικονομικά συμφέροντα των κολοσσών τους, θα έστρεφε όλες τις πιέσεις στον πιο αδύναμο κρίκο. Στην προκειμένη περίπτωση, την Κυπριακή Δημοκρατία. Μάλιστα, το κλίμα θα ήταν εξαιρετικά άσχημο και στο εσωτερικό της Κύπρου. Αφού, η κοινή γνώμη θα αισθανόταν τον κίνδυνο απώλειας του υποθαλάσσιου θησαυρού, που αντικρίζεται σαν σωσίβιο για την κυπριακή οικονομία. Θα ήταν ακόμη χειρότερο εξαιτίας ενός αυξημένου αισθήματος ανασφάλειας, που θα μπορούσε να προκαλέσει μια παρατεταμένη επίδειξη τρομοκρατίας εκ μέρους των τουρκικών πιράνχας στην κυπριακή ΑΟΖ. Εύλογα αντιληπτό τι συνεπάγεται ένας συνδυασμός ξένων πιέσεων, τουρκικών εκβιασμών και υποτονικού ηθικού λαού και ηγεσίας.

ΤΟ ΣΙΓΟΥΡΟ: Δεν χρειαζόταν η πειρατική δραστηριότητα της Τουρκίας για να εξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα, αλλά τώρα επισφραγίζονται και για τους πλέον άπιστους: Είναι αδιανόητο να υπάρξει κατάληξη σε λύση, που θα διατηρεί τον παραμικρό ρόλο στην Τουρκία επί κυπριακού εδάφους. Μηδενικές εγγυήσεις, μηδενικά στρατεύματα, μηδενική κηδεμόνευση! Και φυσικά, μηδενικό εγκλωβισμό του ενεργειακού σχεδιασμού της Κύπρου στην τουρκική μέγγενη (αγωγός μέσω Τουρκίας).

Η ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ: Εκείνο, που είναι άκρως απογοητευτικό, είναι το γεγονός ότι την στιγμή που οι πειρατές απειλούν να τινάξουν στον αέρα ολόκληρο το ενεργειακό πρόγραμμα της Κύπρου, η δική μας πολιτική ηγεσία περί άλλων τυρβάζει. Παλεύοντας να πείσουν τον Χάρη να παραμείνει στο Υπουργικό ή επιρρίπτοντας την ευθύνη της ήττας σε άλλους ή αποκεφαλίζοντας απείθαρχα στελέχη ή αγκομαχώντας να διατηρήσουν μικροκόμματα εν ζωή… Ακόμη και τώρα, το Εθνικό Συμβούλιο αγνοείται η τύχη του και παραμένει κατώτερο των περιστάσεων!!!

Γιώργος Καλλινίκου,  “Φ”

One thought on “Οι προκλητικοί πειρατές, οι κίνδυνοι και η απογοήτευση

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s