Δύναμη αντίδρασης και αποτροπής: Πίσω από τις κλειστές πόρτες η ομοθυμία είναι άκρως… παραγωγική

Ο Αναστασιάδης πέτυχε το μοναδικό στην παγκόσμια ιστορία… την αθώωση του εισβολέα!

Της Ανδρεανής Οδυσσέως *

Έχει εύστοχα λεχθεί από κάποιο φίλο πως αν οι προεδρικές εκλογές του 2018 στην καθημαγμένη Κυπριακή Δημοκρατία ήταν ποδοσφαιρικός αγώνας, θα είχε αποσταλεί την επαύριον προς τα δώματα των κυβερνώντων και της εικονικής αντιπολίτευσης του ΑΚΕΛ ο πιο κόκκινος φάκελος που υπάρχει. 

Οι τραγικές εξελίξεις σε στεριά και θάλασσα που, καθόλου τυχαία, ανέμεναν την επαύριον των εκλογών για να εκδηλωθούν επιβάλλουν περισσότερο παρά ποτέ τη συγκρότηση μιας πειστικής δύναμης αντίδρασης και αποτροπής μέσα από τον μοναδικό «άλλο πόλο». Γιατί αυτή τη στιγμή μόνο ένας πόλος και μια έκφραση πολιτικής υπάρχει, παρά τις εύηχες επίπλαστες διαφωνίες πίσω από τις κάμερες.

Πίσω από τις κλειστές πόρτες η ομοθυμία είναι άκρως… παραγωγική. Αυτή η ομόθυμη πολιτική και συνεργιστική διαχείριση του Κυπριακού την τελευταία πενταετία έχει οδηγήσει μόνον σε σκληρά και εφιαλτικά αδιέξοδα. Όχι μόνο δεν πέτυχε λύση του Κυπριακού την οποία ο Νίκος Αναστασιάδης, μετά την εκλογή του με την εύνοια και ανοχή του ΑΚΕΛ, είχε υποσχεθεί με ασύγγνωστη αυτοπεποίθηση και αμετροέπεια, αλλά τροφοδότησε και θέριεψε τις τουρκικές αξιώσεις και προκλήσεις με τις ακατανόητες εκχωρήσεις και υποχωρήσεις του.

Πέτυχε το μοναδικό στην παγκόσμια ιστορία, την αθώωση του εισβολέα όταν αυτός εμφαντικά και άνευ συστολής κονιορτοποιεί την υπόσταση και την κυριαρχία της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Η πολυδιαφημιζόμενη πολυεπίπεδη και πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική της Κυβέρνησης ΔΗΣΥ-Αναστασιάδη, όχι μόνο γονάτιζε και ενστερνιζόταν οράματα της κάθε Χίλαρι για επικυριαρχία των ΗΠΑ στους ενεργειακούς δρόμους της Μεσογείου μέσα από συνέργεια με τον κατακτητή, αλλά ούτε κατ’ ελάχιστον πέτυχε τον έλεγχο ή την αυτοσυγκράτηση της Τουρκίας από τη «φίλη» υπερδύναμη. Αλλά ούτε και η αδελφή Ευρωπαϊκή Ένωση πείστηκε ποσώς. Λέξεις όπως «Εισβολή και Κατοχή» εξέλιπαν όχι μόνο από το λεξιλόγιό τους αλλά και από τις διεκδικήσεις της δικής μας ηγεσίας. Μόνος του αυτοαναιρέθηκε και μας ταπείνωσε ως κράτος και λαό όταν εξισωμένοι συζητούσαμε ως «το ένα μέρος» σε πενταμερείς αδόκιμες συνόδους.

Με μια ομάδα συμβούλων με έντονο άρωμα ΑΚΕΛ οι συνομιλίες έγιναν συνώνυμες των υποχωρήσεων. Πάντοτε έδινε αλλά κατάφερνε να επικρίνεται, και εμείς ο λαός μαζί του, πως δεν δίναμε περισσότερα ώστε να διαλύσει την Κυπριακή Δημοκρατία και να εξυπηρετηθεί ο διαχρονικός τουρκικός στρατηγικός σχεδιασμός. Γιατί για εμάς στρατηγικός σχεδιασμός δεν υπήρχε.

Η συμπαιγνία και το σικέ παιγνίδι για την παραμονή της τύχης της Κυπριακής Δημοκρατίας στα χέρια του Νίκου Αναστασιάδη και των συμβούλων του καταδεικνύει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας πως η πορεία προς τα τραγικά αδιέξοδα των μεθοδευμένων σχεδίων διάλυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι μεθοδικά διαγεγραμμένη.

Είναι για αυτόν ειδικά τον λόγο πως η μόνη δύναμη αντίδρασης για να αμβλυνθεί η αδυναμία αποτελεσματικής αποτροπής και να αποφευχθεί το τέλμα της αδυναμίας και παθητικής ανοχής είναι η ενεργός και ενοποιημένη φωνή και στρατηγική όλων εμάς, των δυνάμεων που είχαμε προβλέψει και είχαμε εμφαντικά υπογραμμίσει πριν από τις εκλογές την κόλαση που τώρα έχουμε μπροστά μας. Ο κίνδυνος είναι απτός και χειροπιαστός. Οι μέθοδοι και πρακτικές της τελευταίας δεκαετίας έχουν εκφυλιστεί αλλά οι δύο ομόγνωμοι πόλοι επιμένουν σε αυτές παρά τα δεινά των τετελεσμένων.

Επιβάλλεται εκ βάθρων αναδόμηση και καινοτόμες προσεγγίσεις του μείζονος προβλήματος επιβίωσης των Ελλήνων σε αυτή τη Γη. Ούτε ο ΔΗΣΥ αλλά ούτε και το ΑΚΕΛ φαίνεται να το πράττουν. Αναμασούν τη χρεοκοπημένη και ξοφλημένη μικροπολιτική ρητορική και σουλατσάρουν στο τέλμα των αδιεξόδων που επισώρευσαν οι ευφάνταστοι πολιτικοί τους χειρισμοί και οι πολιτικές τους λυκοφιλίες. Οι προεκλογικές υποσχέσεις και των δύο για καλύτερες μέρες και κοινή ευημερία με τους… αδελφούς Τουρκοκυπρίους σε μια θάλασσα ειρήνης και συνεργασίας απλώς δεν υπάρχουν.

Αυτή την κρίσιμη ώρα ο σουλτάνος Ερντογάν που εξωραΐζεται μέσα από σίριαλ νεο-οθωμανισμού για να… ποθούμε και να απολαμβάνουμε συνύπαρξη και συνδιαχείριση των όποιων πόρων μας απέμειναν, βλέπει μπροστά του ένα απύθμενο κενό, βλέπει ένα πεδίο ελεύθερο από την όποια δύναμη αντίστασης και αποτροπής.

Αυτό το κενό επιβάλλεται να καλύψει η δομημένη συνεργασία των δυνάμεων οι οποίες βλέπουμε την πρόταση νέας στρατηγικής που καταθέσαμε να απαντά όλα τα ελλείμματα και τις αδυναμίες που χαιρέκακα Τούρκοι και Τουρκοκύπριοι αναγνωρίζουν μέσα από τη φαιδρή «ψυχραιμία» των ΔΗΣΥ-ΑΚΕΛ. Μόνον η αξιοπρεπής και δυναμική πορεία προς τον «άλλο πόλο» μαζί με τις Δυνάμεις της Αλλαγής θα ανακόψει τον αυτοεξευτελισμό και θα ενεργοποιήσει όπλα προστασίας του κυπριακού Ελληνισμού.

* Μέλος Π.Γ. ΕΔΕΚ.

>>> Εφημερίδα “Σημερινή”: Ακούστε, κ. Πρόεδρε

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.