Η πολιτική των συμμαχιών: Χάσαμε τον Πούτιν, χάσαμε τον Τραμπ και ο Γιουνκερ στον κόσμο του…

Του Νίκου Μελέτη –

Οι τελευταίες εβδομάδες έχουν οδηγήσει στην αποκαθήλωση των μύθων που εύκολα και με χαρά δημιουργούν παράγοντες της δημοσίας ζωής (και «σχολιαστές») που πολύ απλά θέλουν να δικαιολογήσουν την δίκη τους ανυπαρξία και αδράνεια, με την υποτιθέμενη συμμαχία με τους ισχυρούς της γης…

Ζήσαμε για αρκετά χρόνια τον μύθο του ξανθού γένους που θα έσωζε την Ελλάδα και την Κύπρο και θα έμπαινε προστάτης απέναντι στους επελαύνοντας, Μνημονιακούς, ανοίγοντας την κάνουλα με τα ρούβλια.

Και συγχρόνως η πίστη ήταν, ότι όταν θα έρχονταν το Ξανθό Γένος (όπως δεν έκανε ποτέ στην ιστορία του) να μας σώσει εάν ο κ. Ταγίπ Ερντογάν θύμωνε λίγο παραπάνω…

Ο κ. Πούτιν τελικά κοίταξε την δουλειά του. Δεν νοιάστηκε για τις φαντασιώσεις τις δικές μας ούτε των άλλων ομοθρήσκων. Πήγε στην Τουρκία, απόλαυσε την φιλοξενία στο παλάτι του Σουλτάνου εγκαινίασε τον πυρηνικό αντιδραστήρα του Ακογιού, που τον κατασκευάζει η ρωσική εταιρία ο. Υποσχέθηκε ότι θα στειλει μερικά ακόμη εκατομμύρια Ρώσους τουρίστες να απολαύσουν τις ομορφιές της χώρας, τον πολιτισμό και την ιστορία της (του Βυζαντίου και της Ιωνίας προφανώς).

Έδωσε τα ρέστα του για να μας ενημερώσει ότι η προτεραιότητα της Ρωσίας είναι η ολοκλήρωση της παραγγελίας προμήθειας της Τουρκίας με τους S-400. Ένα όπλο που προφανώς δεν είναι συμβατό με τα Νατοϊκά συστήματα, αλλά είναι εξαιρετικά αποτελεσματικό έναντι της όποιας αεροπορικής ισχύος της Ελλάδας. Ένα οπλικό σύστημα που ανατρέπει εντελώς τις όποιες ισορροπίες δύναμης θα μπορούσαν να επιδιωχθούν βραχυπρόθεσμα και μεσοπρόθεσμα.

Ο κ. Πούτιν δεν είναι μόνο ότι στράβωσε με την ελληνική πρόσδεση στο άρμα του Ντόναλντ Τραμπ. κατάλαβε ότι η Αθήνα είναι αναξιόπιστη. Ο Κώστας Καραμανλής υπόσχονταν αγωγούς που χάθηκαν στην συνέχεια, και ο Παναγιώτης Λαφαζάνης ζήταγε 5 δις για αγωγό που δεν υπήρχε…

Και είδε την Αθήνα να στρατεύεται με την διοίκηση του Προέδρου Τραμπ, και στράβωσε ακόμη περισσότερο…

Και μετά ήταν ο Ντόναλντ Τραμπ. Εξήρε τον ρόλο του Αλ. Τσίπρα όσο εκκρεμούσε η αναβάθμιση των F-16 Και μετά; Μας έμεινε ένας πρεσβευτής που μεταξύ ποδηλατοδρομίας Πάτρα-Καλάβρυτα και δείπνου στην Γλυφάδα, υμνεί την ελληνοαμερικανική φιλία, τον στρατηγικό ρόλο της χώρας μας και την ελληνοαμερικανική επιχειρηματικότητα. Και πάντως ξεχνάει να μας πει ποιες ήταν οι αμερικανικές επενδύσεις που ήρθαν στην Ελλάδα…

Οι επενδύσεις που διαφήμισε ήταν το «κουδούνι» που βάρεσε ο κ. Κουδούνης συνεταίρος του ομογενή Κάλαμος με τους οποίους συναγελάζονταν οι κυβερνητικοί στα απανωτά ταξίδια στις ΗΠΑ. Πληρωμένα από τους Έλληνες φορολογουμένους σε πεντάήθελεστερα ξενοδοχεία.

Ο κ. Πάϊατ ήθελε να μας πείσει ότι εκτός των επενδύσεων θα μας έφερνε και τους δύο στρατιωτικούς πίσω. Και όμως δεν βρέθηκε κανείς να ρωτήσει τον κ. Πάϊατ σε ποιον και από ποιον, έγινε η αμερικανική παρέμβαση που ο ίδιος διαφήμιζε ώστε να απελευθερωθούν οι δυο στρατιωτικοί. Τον άφησαν έτσι. Να πλανάται η ιδέα ότι όλη η Αμερική με πρωτοστάτη τον κ. Πρέσβη, μάχονταν για την επιστροφή των δύο στρατιωτικών… Παραμύθια της Χαλιμάς….

Όσο για την Ε.Ε.. η παρέμβαση των κ. Γιουνκερ και Τουσκ, αποδείχθηκε πόσο αποτελεσματική ήταν…

Σε ότι αφορα τους δυο στρατιωτικούς ο κ. Γιουνκερ μίλησε για απελευθέρωση πριν το Ορθόδοξο Πάσχα. Απλώς δεν είπε για ποιο Πάσχα, για ποια χρονιά…

Είναι γεγονός, ότι η Τουρκία δεν καίγεται και πολύ για την Ε.Ε., διότι η Ε.Ε. δεν έχει μηχανισμό επιβολής των αποφάσεων. Όμως η Ε.Ε. είναι ο μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος της Τουρκίας, η ηγεσία της όσο κι αν σιχαίνεται την κριτική για τα ανθρώπινα δικαιώματα, δεν θέλει να τραβήξει την χώρα πίσω από την Διαχωριστική γραμμή Ανατολή -Δύσης…

Στην Σύνοδο Κορυφής της Ε.Ε., υπήρξε μια ισχυρή δήλωση της Ε.Ε… Μετά από αρκετά χρόνια και σε μια χαοτική ως συνήθως Σύνοδο Κορυφής, οι 28 συμφώνησαν σε ένα κείμενο που αποτελεί την πιο ξεκάθαρη και σαφή στήριξη των συμφερόντων της Ελλάδας και της Κύπρου έναντι της Τουρκίας.

Είναι το μόνο που έχουμε στα χέρια μας όσο αδύναμο κι αν είναι. Και πάντως είναι πιο απτό και ισχυρό, από τον εναγκαλισμό του κ. Πούτιν με τον Ερντογάν, και την αλλοπρόσαλλή πολιτική του κ. Τραμπ και την πάγια πολιτική ίσων αποστάσεων του Στέτ Ντιπάρτμεντ σε ότι αφορά στο Αιγαίο.

Η αποτρεπτική ισχύς μιας χώρας ενισχύεται από τις δυνατές Συμμαχίες. Απλώς, δεν μπορεί να στηρίζεται μόνο σε αυτές. Κι αυτό μάλλον δεν το έχουμε ακόμη κατανοήσει επαρκώς στην Ελλάδα…

HellasJournal

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.