Ο Χριστόφιας, οι Βάσεις και ο απέραντος εμπαιγμός

Γράφει ο Γιώργος Καλλινίκου

Ότι οι πολιτικοί, ανεξαρτήτως κομματικού χρώματος, εμπαίζουν ενίοτε το λαό το εμπεδώσαμε από χρόνια. Όπως και ότι διαθέτουν περιορισμένη μνήμη. Καθώς και ότι υποτιμούν υπέρμετρα τη νοημοσύνη του κόσμου. Το ίδιο ισχύει και για το απύθμενο πολιτικό τους θράσος. Πλην, όμως, διατηρούμε ελάχιστη ελπίδα ότι κάποια στιγμή μπορεί όλα αυτά τα κουσούρια τους, να έχουν και πάτο. Δυστυχώς, επιμένουν αδιαλείπτως να μας διαψεύδουν οι αθεόφοβοι.

Τρανό παράδειγμα η πρόσφατη [16/5/18] επανεμφάνιση στο πολιτικό προσκήνιο του Δημήτρη Χριστόφια. Με εκείνη την μακροσκελέστατη ανακοίνωσή του αναφορικά με τη χρήση των Βρετανικών Βάσεων στην Κύπρο για την εγκληματική επιδρομή των Δυτικών κατά συριακών στόχων. Άστραψε και βρόντηξε. Κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι δεν έκανε διαβήματα προς την Βρετανία για να μην χρησιμοποιήσει τις Βάσεις. Ειρωνευόμενος την κυβερνητική θέση ότι οι Βάσεις είναι κυρίαρχες.

Συνέχισε με κεραυνούς κατά των κυβερνώντων. Διέψευσε τον ισχυρισμό ότι το 2003, απόντος του Τάσσου Παπαδόπουλου, ο ίδιος ως προεδρεύων της Δημοκρατίας, παραχώρησε διευκολύνσεις σε αμερικανικά αεροσκάφη για πτήσεις πάνω από την Κύπρο, ώστε να κτυπήσουν το Ιράκ. Κατ’ ακρίβεια, δεν αρνήθηκε το γεγονός. Ισχυρίστηκε ότι αποτελούσε επιθυμία του Παπαδόπουλου. Ο οποίος, βεβαίως, ούτε να επιβεβαιώσει ούτε και να διαψεύσει δύναται. Ακόμη και έτσι να ήταν, όμως, αν ο ίδιος αισθανόταν τόσο έντονα κατά των Βάσεων όσο θέλει να φαίνεται, τότε θα αρνείτο μια τέτοια έγκριση υπό την δική του Προεδρία. Τότε, όμως, δήλωνε: «Οι αποφάσεις που πήρε σήμερα το Υπουργικό Συμβούλιο ήταν καθ’ όλα ευρωπαϊκές». Πού κολλά άραγε ο Τάσσος;

Στη συνέχεια, εκθείασε τη διαχρονική σχέση Κύπρου-Συρίας και την στήριξη της τελευταίας προς τον αγώνα μας. Άντε τώρα, Δημήτρη μου, να πείσεις οποιονδήποτε ότι δεν επιχειρείς να εκμεταλλευτείς την οργή της κοινής γνώμης αυτές τις μέρες για την επίθεση κατά της Συρίας, ώστε, εμμέσως, να εξιλεωθείς για εκείνα τα φονικά κοντέινερ του Άσσαντ. Που κράτησες δια πυρός και σιδήρου στο νησί. Οδηγώντας στον όλεθρο και την καταστροφή. Ατυχής προσπάθεια. Ξύπνησες εφιάλτες…

Εκθείασε και την διοργάνωση εκδηλώσεων διαμαρτυρίας εκ μέρους του ΑΚΕΛ κατά των Βάσεων. Σε μια έκρηξη επαναστατική, πρόσθεσε: «Νομίζω είναι καιρός από κοινού με όλες τις φιλειρηνικές δυνάμεις του τόπου να επαναλάβει (το ΑΚΕΛ) μια τέτοια μαζική πορεία ειρήνης έξω από τις Βάσεις και να καλέσει τον κυπριακό λαό να διατρανώσει την απαίτησή του για διάλυση των Βάσεων του θανάτου».

Τέτοια μαγκιά ο Δημήτρης… Τώρα όμως. Που είναι εκτός πολιτικής. Μετατρέπεται σε επαναστάτη. Όταν ήταν Πρόεδρος της Δημοκρατίας η επαναστατικότητα εξέλιπε. Τότε που κατείχε την εξουσία και είχε τη δυνατότητα να διεκδικήσει –αν πραγματικά το πίστευε, το ήθελε και τολμούσε- «διάλυση των Βάσεων του θανάτου» δεν το έκανε. Τότε, που θα είχε και επίσημη υπόσταση αφού θα το έθετε ως αρχηγός κράτους, αντιθέτως, έλεγε στους Βρετανούς να αφεθεί το θέμα για τα παιδιά και τα εγγόνια μας. Το 2010 στο Brookings Institute ανέφερε ότι είχε πει στον Γκόρντον Μπράουν ότι οι Βάσεις «δεν θα ενοχληθούν και το μέλλον τους θα αφεθεί στα παιδιά και στα εγγόνια μας». Τι έγινε άραγε, Δημήτρη μου; Ήρθε η εποχή των παιδιών και των εγγονιών μας και δεν το πήραμε χαμπάρι;

Αποθέωση του εμπαιγμού και της πολιτικής υποκρισίας, όμως, αποτελεί η τοποθέτηση του Δημήτρη Χριστόφια τον Μάρτιο του 2011, όταν οι Βάσεις θα χρησιμοποιούντο για στρατιωτική δράση στη Λιβύη. Δήλωνε μεν αντίθεση, αλλά διευκρίνιζε ότι «οι Βάσεις είναι κυρίαρχες και η Βρετανία μπορεί να τις χρησιμοποιήσει μόνο με μια απλή ενημέρωση». Μια απλή σύγκριση με την προχθεσινή του ανακοίνωση είναι αρκετή. «Πρόσχημα» χαρακτηρίζει το ότι οι Βάσεις είναι κυρίαρχες και διερωτάται: «Μήπως το έδαφος των Βάσεων δεν είναι έδαφος της Κύπρου;».

Για να μην νομίζετε ότι η υποκρισία και ο εμπαιγμός είναι μονόπλευροι, υπενθυμίζω ότι τον Μάρτιο του 2011, ο τότε ευρωβουλευτής Ιωάννης Κασουλίδης, κατακεραύνωνε τον Χριστόφια για την αναφορά του περί «κυρίαρχων Βάσεων». «Αυτή είναι η βρετανική εκδοχή. Για την Κ.Δ. σύμφωνα με την Συνθήκη Εγκαθίδρυσης, οι Βάσεις έχουν μόνο περιορισμένη κυριαρχία…», έλεγε. Η Κυβέρνηση στην οποία θήτευσε ως υπ. Εξωτερικών ο κ. Κασουλίδης μάλλον την νουθεσία Χριστόφια χρησιμοποιεί, όπως διαφαίνεται από τις πράξεις της.

Κι εσύ, ευκολόπιστε κυπριακέ λαέ, συνέχισε να δίνεις βάση στο πολιτικό δούλεμα ένθεν και ένθεν. Διότι ουδείς πολιτικός, την ώρα που κατέχει την εξουσία, δεν πρόκειται να κάνει πράξη τα φούμαρα που σου πουλάει, όντας στην αντιπολίτευση. Ανέξοδα και άνευ κόστους…

Ουδείς τους διαθέτει τα κότσια να ανοίξει ένα τέτοιο κεφάλαιο. Ουδείς τολμά να διεκδικήσει αλλαγή μιας διεθνούς συμφωνίας, τόσο λανθασμένης και αντίθετης με τον αγώνα εκείνων που θυσιάστηκαν για να απαλλαγεί ο τόπος από τους αποικιοκράτες. Άλλωστε, ακόμη συμμετέχουμε σε συνέδρια και αγώνες της Κοινοπολιτείας… Είναι και ο τουρισμός, που στηρίζεται στους Άγγλους… Είναι και η οικονομία, που στηρίζεται στον τουρισμό… Γι’ αυτό, συνεχίστε, αν θέλετε, να ακούτε επαναστατικές εξάρσεις κάθε πολιτικάντη…

Γιώργος Καλλινίκου, “Φ”

One thought on “Ο Χριστόφιας, οι Βάσεις και ο απέραντος εμπαιγμός

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.