Βραβείο στις Κάννες για την Ελληνίδα Ζακλίν Λέντζου

ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΤΑΙΝΙΑ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ

«Έκτορας Μαλό: Η Τελευταία Μέρα της Χρονιάς»

H Ζακλίν Λέντζου βρέθηκε στην Εβδομάδα Κριτικής του 71ου Φεστιβάλ των Καννών, όπου κέρδισε το πρώτο βραβείο καλύτερης ταινίας μικρού μήκους για το «Έκτορας Μαλό: Η Τελευταία Μέρα της Χρονιάς».

Μετά την βραβευμένη της «Αλεπού» (φεστιβάλ Λοκάρνο, Δράμας, Νύχτες Πρεμιέρας) και τη συμμετοχή του «Hiwa» στο διαγωνιστικό τμήμα ταινιών μικρού μήκους της 67ης Μπερλινάλε, με πρωταγωνίστρια τη Σοφία Κόκκαλη.

Η ταινία ακολουθεί «τη Σοφία και το όνειρό της το οποίο δεν λέει σε κανέναν. Ενώ περπατά σε μια έρημο διαπιστώνει πως αρρωσταίνει. Υποκρίνεται πως δεν ενδιαφέρεται και αναρωτιέται αν έχει χάσει την καρδιά της».

Η «Εβδομάδα Κριτικής» είναι το παράλληλο τμήμα του Φεστιβάλ Καννών, το οποίο κάθε χρόνο συστήνει τα ταλέντα του μέλλοντος.

Η απονομή στις Κάννες

Από τις 1.500 μικρού μήκους ταινίες απ’ όλο τον κόσμο που υποβλήθηκαν στη συγκεκριμένη ενότητα του Φεστιβάλ, το «Έκτορας Μαλό: Η Τελευταία Μέρα της Χρονιάς» της Ζακλίν Λέντζου (σε παραγωγή της Φένιας Κοσοβίτσα) ήταν ανάμεσα στις δέκα που επιλέχθηκαν να συμμετέχουν στο διαγωνιστικό τμήμα. Η επιτροπή αξιολόγησης του προγράμματος χαρακτήρισε το περιεχόμενο της ταινίας ως μια «εξαιρετική, ιμπρεσιονιστική απεικόνιση μιας νεαρής γυναίκας».

«Μ’ ενδιαφέρει το σινεμά που θυμίζει όνειρο»

Σε συνέντευξή που είχε δώσει στο Αθηναϊκό- Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων το Φεβρουάριο του 2017 με αφορμή τη συμμετοχή της στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου, η Ζακλίν Λέντζου είχε δηλώσει:

«Μ’ ενδιαφέρει το σινεμά που θυμίζει όνειρο. Θέλω να κάνω ταινίες, όπου τα όνειρα θα είναι όπως τα όνειρα που βλέπουμε, επειδή στο σινεμά δίνονται συνήθως με φαντασμαγορικό τρόπο». Ενώ σχετικά με τις συμμετοχές των ταινιών της σε διεθνή φεστιβάλ είχε αναφέρει: «Το πιο ουσιαστικό για μία ταινία, όταν συμμετέχει σε ένα διεθνές φεστιβάλ, είναι ότι απευθύνεται σε ένα ευρύτερο κοινό.

Ειδικά στις μικρού μήκους, οι οποίες δεν βρίσκουν διανομή, από το να τις δεις εσύ και οι φίλοι σου, είναι σημαντικό να τις δει ο κόσμος και να καταλάβεις την απήχηση της δουλειάς σου».

Η ίδια υπογράφει και τα σενάρια των ταινιών της. «Μου αρέσει πολύ το γράψιμο. Από τα έξι μου φανταζόμουν να γίνω οτιδήποτε είχε συνθετικό το “γράφω”: δημοσιογράφος, σεναριογράφος, δοκιμιογράφος, συγγραφέας…». Ο κινηματογράφος προέκυψε στην πορεία, όταν είδε το «Elephant» του Γκας Βαν Σαντ, οπότε «ήρθε σ’ επαφή μ’ ένα σινεμά πολύ διαφορετικό από όσα γνώριζε έως τότε».

Μνήμη, όνειρο, παρελθόν, οικογένεια, ενηλικίωση, αναμνήσεις είναι οι θεματικές που την απασχολούν στις ταινίες της, ενώ αντλεί και από προσωπικά βιώματα. Αυτή την περίοδο, ετοιμάζει την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία της με τίτλο «On the name of a Father: Σελήνη 66», μία ιστορία ενηλικίωσης μίας σχέσης πατέρα- κόρης.

Τα βραβεία έχουν χώρο στα κινηματογραφικά της όνειρα, όμως δεν είναι αυτοσκοπός. «Είναι αστείο, γιατί οι ταινίες που αγαπώ και με έχουν διαμορφώσει, δεν έχουν πάρει ποτέ βραβείο. Από την άλλη, το να το παίξω εντελώς …κουλ και να πω ότι δεν με ενδιαφέρουν καθόλου, θα ήταν ψέμα. Επειδή είναι μία διάκριση, μία αναγνώριση. Σε πρακτικό επίπεδο βοηθούν πάρα πολύ γιατί σου ανοίγουν το δρόμο για τις επόμενες ταινίες, από πλευράς παραγωγής και χρηματοδότησης».

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.