Η χύδην καταιγιστική ακρισία

Γράφει ο  Χάρης Φεραίος   

Πώς γίνεται και έχω την αίσθηση εγώ, ότι στο φαινόμενο «Μπουτάρης» της Μακεδονίας, συνοψίζεται ως επιτομή και η κακοδαιμονία που, δεκαετίες τώρα, (έξι σχεδόν!) μαστίζει και την Κύπρο!

Και μην εκπλήσσεται ο αναγνώστης, διότι ο γράφων δεν θα αφήσει ανερμήνευτο το ρηξικέλευθο του λόγου: Θα επιχειρήσει ανάλυση του θεάματος, που τώρα διαδραματίζεται στην δεύτερη, πόλη της Ελλάδας των μόλις δύο σχεδόν αιώνων. Και βεβαίως δεύτερη κοσμόπολη, της πάλαι Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, τών έντεκα αιώνων, όταν δηλ. η Αθήνα ήταν χωριουδάκι! Ιδού λοιπόν:

ΟΤΙ Ο κ. ΜΠΟΥΤΑΡΗΣ, ο και Δήμαρχος της πόλης, είναι αθυρόστομος, και κυρίως σε προκεχωρημένη ακράτεια «αθυρόμυαλος», δεν νομίζω ότι υπάρχει αμφισβήτηση. Ούτε και ότι η γλώσσα που μετέρχεται μιλώντας, βρίθει η ίδια ήθους και κάλλους! Και τι δεν έχει εξέλθει από το «έρκος οδόντων» του ανθρώπου. Με πρόσωπο δε πέτρινο πελιδνό κι ανέκφραστο, και με ύφος «άχρουν άοσμο και άγευστο», όπως λένε και στη Χημεία, την επιστήμη που σπούδασε ο κ. Μπουτάρης!

Σταχυολογώ περί Μακεδονίας πρώτα:

– «Το να λέμε ότι η Μακεδονία είναι ελληνική, είναι επιθετική ενέργεια. Δεν είναι ελληνική, πώς να το κάνουμε. Αυτά τα λένε ηλίθιοι και αμόρφωτοι. Είναι …σάχλα».

«Αν συμφωνήσουμε σε κάποιο όνομα, θα πρέπει κι εμείς να αλλάξουμε το όνομα του αεροδρομίου Μακεδονία, και του σταθμού των λεωφορείων. Οι τουρίστες μπερδεύονται και νομίζουν ότι βρίσκονται στη Μακεδονία, δηλαδή στα Σκόπια»! 

(ΣΗΜΕΙΩΣΗ Α’: Ειδικά το περί «τουριστών μπέρδεμα», άγνωστο είναι αν αποκύημα αθυρόστομου, «αθυρόμυαλου», ή κοκορόμυαλου νοός αποτελεί…) 

Αλλά και περί Ποντίων, (των κατοικούνταν, ειρήσθω, εκείνη τη Μακεδονία – «σάχλα») ο ίδιος εσάλπισε:

– «Χέστηκα αν ο Κεμάλ (ο Ατατούρκ!) σκότωσε ή δεν σκότωσε Έλληνες. Αυτό που με νοιάζει εμένα είναι οι Τούρκοι… να έρχονται να δουν το σπίτι του που έγινε μουσείο».

(ΣΗΜΕΙΩΣΗ Β’: Διότι άλλωστε, και η πόρνη δεν σκοτίζεται (χέστηκε κατά Μπουτάρη) πού βρήκε τα λεφτά να την πληρώσει ο εκάστοτε πελάτης…)

ΟΤΙ ΔΕ Η, που θεωρείται και «προοδευτική», διανόηση του καιρού μας ουδόλως ενοχλείται, αντίθετα ίσως και επικροτεί τον ορυμαγδό αυτό πολιτικής βίας ενός Δημάρχου, δεν είναι το μέγα. Μέγας, και κρίσιμος, αλλά και διαφανής είναι ο λόγος, που όχι μονάχα δεν ενοχλείται, αυτή η διανόηση, αλλά άσμενος τραβάει μαχαίρια αλαλάζοντας, και σπαθιά για υπεράσπισή του, όταν κάποια άλλη βία, (βία του πλήθους), ασκήθηκε εις βάρος του, καθώς και απρόσκλητος, ειρήσθω, και εν γνώσει του πως ήταν εκεί ανεπιθύμητος, πήγε σ’ εκείνο το πλήθος, να παραστήσει (τάχα;) τον ατρόμητο! Και είναι διαφανής η ερμηνεία αυτής της υπερασπιστικής σπουδής: Διότι, ουδένα λογαριάζοντας ο Μπουτάρης, με ανατριχιαστική ξεδιαντροπιά, λέει δημοσίως, εκείνα που οι ίδιοι δεν τολμούν, παρότι πολύ θα το ’θελαν, να πουν! Με τόση χυδαιότητα και τέτοια σαφήνεια… Είναι δηλ. ο Μπουτάρης, ο προκεχωρημένος κράχτης, τηλεβόας ενδεχομένως, κύμβαλο πάντως τών δικών τους (απόκρυφων) δογμάτων. Δοκιμάζουν δηλ., μέσω ενός (λειτουργούντος ως χρήσιμου ηλίθιου) «κυμβάλου», τα ανακλαστικά, και τις αντοχές της ελληνικής κοινωνίας. Αντοχές στην ψυχολογική βία φυσικά! Ό,τι δηλ. υπήρξε ανέκαθεν επιτομή του νεοελληνικού δράματος εθνικής αλλοτρίωσης…

ΚΑΙ ΚΥΡΙΩΣ, ό,τι συνιστά επίσης το σύγχρονο δράμα της Κύπρου, και της εθνικής της αλλοτρίωσης, που στην αρχή είπαμε. Τεκμήρια δε πλήθος! Συλλαλητήριο ολόκληρο. Κυρίαρχο όμως εκείνο της Μεραρχίας: Όταν το 1964 έφτασε στην Κύπρο ελληνικός στρατός, (τέσσερα μόλις χρόνια μετά τον ενωτικό αγώνα) η προοδευτική διανόηση του τόπου έντρομη, είδε την ένωση ξανά να αναδύεται μπροστά της. Τέτοιον όμως «τρόμο» (ένοχο) δεν τολμούσε να τον πει δημόσια! Έδρασε για τούτο έντεχνα! Με χρήσιμο ηλίθιο όμως, όχι τον Μπουτάρη, αλλά την αριστερά του τόπου… Και εκείνη αυθωρί άρχισε τον πόλεμο φθοράς, και της Μεραρχίας γενικά, και τών «φαντάρων του Παπανδρέου» ειδικά, και της ίδιας της Ελλάδας ειδικότερα. (Που ήταν βέβαια και ο μόνος στόχος της, και, εννοείται, της προοδευτικής διανόησης του τόπου…) Μέχρι φυσικά που και η Μεραρχία εκδιώχθηκε, και η Ελλάδα ως ιδέα εξαρθρώθηκε! Η «μέθοδος» υπήρξε αριστοτεχνική: Ουδείς ποτέ αντέδρασε! Άλλωστε ουδείς ποτέ  την «οσμίστηκε», ώστε να αντιδράσει…

ΤΩΡΑ ΜΟΝΟ, πέντε δεκαετίες μετά, μετέωροι δε προ του χάσκοντος ερέβους, ψάχνομε τι άραγε να πήγε λάθος σ’ αυτό τον τόπο! Ανυποψίαστοι ακόμα, για την μέθοδο τών «χρήσιμων ηλίθιων», η οποία φυσικά ως ηθική φιλοσοφία της αριστεράς, δεν έπαψε, ούτε και σήμερα, ασύστολα να δρα…*1 Προς άφατη αγαλλίαση της «αυτοπροσδιοριζόμενης» (βεβαίως!) προοδευτικής διανόησης του τόπου. της οποίας κομπορρημονούσα η ημιμάθεια, έσπευσε, επιχειρηματολογούσα μάλιστα η δυστυχής, προς ενίσχυση της αμετροέπειας του Μπουτάρη! Χωρίς και να δείχνει πως υποπτεύεται καν, ποιας χύδην καταιγιστικής ακρισίας φορέας είναι, τόσο αυτή, όσο και, θλίψης θλιβερότερη, η «επιχειρηματολογία» της…

  Χάρης Φεραίος   

*Διδάκτωρ του ΕΜΠ

*1.«Όποιος εξακολουθεί να μιλά για εισβολή, έχει ψυχολογικό πρόβλημα»! Όπως ίσως θα ’λεγε ο  Μπουτάρης, «είναι σάχλας»…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.