Η μετάλλαξη των Κομμουνιστών. Το παράδειγμα της Βρετανίας

Του Γεώργιου  Οικονόμου 

Το 1990 η πτώση της Σοβιετικής Ενώσεως έφερε το τέλος μιας ολόκληρης ιστορικής περιόδου. Όμως, ο Ρωσικός κομμουνισμός, όπως τον ξέραμε, είχε ήδη «τελειώσει» προ πολλού. Συνέχιζε να υπάρχει, μεταλλασσόμενος σ’ ένα τεράστιο ροζ πολιτικό κατασκεύασμα Ευρωφιλίας, πολιτικής ορθότητας, πολυπολιτισμικότητας και σεξουαλικής επανάστασης.

Ας εξετάσουμε την περίπτωση της Βρετανίας. Το σπουδαιότερο τμήμα του Κομμουνιστικού κόμματος είχε αθόρυβα εισδύσει στα Βρετανικά Εργατικά Συνδικάτα όπως και στα αντίστοιχα της ηπειρωτικής Γαλλίας και Ιταλίας. Εισχώρησε επίσης στο Εργατικό Κόμμα καθώς και σε καίρια τμήματα του κράτους, της δημόσιας υπηρεσίας και των πανεπιστημίων. Το Κρεμλίνο πάντοτε προτιμούσε να επηρεάζει μέσω υπαρχόντων θεσμών.

Από την δεκαετία του 1940, το κόμμα προέτρεπε συμπαθούντες φοιτητές να επιλέξουν επιστήμες που θα τους επιτρέψουν να ανέλθουν στις ανώτερες κλίμακες του Βρετανικού κατεστημένου. Η κομμουνιστική διείσδυση στα συνδικάτα και μέσω αυτών στο Εργατικό Κόμμα ήταν ολοσχερής. Ήταν καμουφλαρισμένη μέσω οργανώσεων υπέρ της ειρήνης ή του κινήματος πυρηνικού αφοπλισμού και επίεζε συνεχώς για αντι-φιλελεύθερη πολιτική.

  • Το Εργατικό Κόμμα ήταν συστηματικά υπέρ του μονομερούς πυρηνικού αφοπλισμού όταν η Σοβιετική Ένωση εξακολουθούσε να διατηρεί ένα τεράστιο στρατό στην Ανατολική Γερμανία, και ο κάθε εχέφρων πολίτης εγνώριζε ότι η πολιτική αυτή ήταν παρανοϊκή.

Παραδόξως, οι Νέοι Εργατικοί αγάπησαν την «βόμβα» όταν δεν χρειαζόταν πια. Και αυτή η μετάλλαξη προς εμφανώς πιο υπεύθυνη θέση είναι ένας από τους λόγους γιατί πολλοί πιστεύουν ότι ο κομμουνισμός και η επιρροή του έχουν εξατμιστεί. Όμως η επανάσταση του Blair παρουσίαζε ακριβώς το αντίθετο από την πραγματικότητα.

Armed police walk the streets as Royal fans gather in Windsor, Britain.

Το Νέο Εργατικό Κόμμα, ένας θρίαμβος της αναγεννημένης αριστεράς, φαινομενικά είχε μετακινηθεί προς τα δεξιά. Τα θύματα του με χαρά το υπερασπίζονται ακόμη και σήμερα. Πως γίνεται αυτό; Έξυπνοι Μαρξιστές είχαν αρχίσει να αντιλαμβάνονται τον Σοβιετικό Κομμουνισμό σαν ένα μεγάλο βαρίδι. Ήξεραν ότι ήταν αδύνατο να επιβληθεί στην προηγμένη Δύση.

Από την ιδέα αυτή εξεπήδησε ο Ευρωκομμουνισμός, όπου οι οπαδοί του κινούνται μέσα στην δημοκρατική και αντί-Σταλινική αριστερά. Παραμένει απορίας άξιον πόσο λίγο η καινούργια τάση ενδιαφέρεται για τα πάλαι ποτέ βασικά θέματα όπως οι εθνικοποιήσεις και ο κρατικός έλεγχος. Η γενιά αυτή βλέπει με καλό μάτι την ιδιωτικοποίηση των σιδηροδρόμων και συγχρόνως την «εθνικοποίηση» της παιδικής ηλικίας. Ο δια βίου γάμος είναι απηρχαιωμένος, ο Χριστιανισμός και ο πατριωτισμός είναι άνευροι και ηττημένοι, τα σύνορα είναι διάπλατα ανοικτά και η μόρφωση καθίσταται μηχανισμός για να επιβάλλεται η ισότητα. Οι Δυτικοί σπάνια αντιλαμβάνονταν πόσο ασχολούνταν τα παλαιά κομμουνιστικά καθεστώτα για τα μορφωτικά και ηθικά δρώμενα. Οι κομμουνιστές απεχθάνονταν την θρησκεία, τον θεσμό της οικογένειας και δεν εμπιστεύονταν την ιδιωτική ζωή. Υπεστήριζαν με πάθος τις αμβλώσεις και το εύκολο διαζύγιο. Προέτρεπαν τους μικρούς μαθητές να καταγγέλλουν τους γονείς τους στο κόμμα.

Η πτώση του Τοίχους του Βερολίνου είχε διπλή ωφέλεια.

  • Οι αριστεροί επαναστάτες της Ευρώπης έπαυσαν να θεωρούνται πράκτορες μιας επικίνδυνης ξένης δυνάμεως, ή να είναι απολογητές των Gulag, του Ερυθρού Στρατού και του Κρεμλίνου. Ήταν οι θαυμαστές του νεαρού Μάρξ, ουτοπικοί κοινωνικοί εξτρεμιστές ανυπόμονοι να αλλάξουν και πάλιν την ανθρωπότητα. Ιακωβίνοι παρά Λενινιστές.
  • Τα κατάφεραν να παρουσιάζονται σε ανυποψίαστα, πολιτικώς αγράμματα ΜΜΕ ως μία πιο σέξι, καλύτερη εκδοχή των Φιλελεύθερων και των Συντηρητικών. Δεν ήταν βέβαια. Τουλάχιστον έξι μέλη του Υπουργικού Συμβουλίου του Blair ανήκαν στον σκληρό πυρήνα των Μαρξιστικών οργανώσεων.

Επώνυμα στελέχη δηλώνουν ότι το κόμμα είχε μία κυρίαρχη πολιτική: την μαζική μετανάστευση ως μέθοδο μέσω της οποίας η κυβέρνηση θα μετέτρεπε τον Ηνωμένο Βασίλειο σε πραγματικά πολυπολιτισμική κοινωνία, και την απαξίωση της φιλελεύθερης ιδεολογίας. Το σχέδιο του Blair ήταν «κατά παρασάγγας πιο επαναστατικό από οτιδήποτε εισηγείται ο Corbyn», όπως εδήλωσε ανώτατο στέλεχος του κόμματος.

Ο Blair παρεδέχθη στο BBC ότι υπήρξε Τροτσκιστής. Η παραδοχή αυτή επέρασε απαρατήρητη. Η κοινωνία έχει πλέον αμβλυνθεί. Έχουμε συστηματικά εξαπατηθεί στο να πιστεύουμε το αντίθετο της αλήθειας, ότι ο Μαρξισμός έχει εξαφανισθεί και δεν είναι πλέον επικίνδυνος για την ελευθερία μας και την ευτυχία μας, ακόμη και όταν γκρινιάζουμε για τις παράξενες και περίεργες απαγορεύσεις στην ελεύθερη έκφραση και σκέψη που αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο. Πως έγινε αυτό;

Κλασσικό παράδειγμα είναι ο ασφυκτικός έλεγχος των οικονομικών τμημάτων σχεδόν όλων των Αγγλικών Πανεπιστημίων από κομμουνιστές ή κρυπτοκομμουνιστές που εκπαίδευσαν απόφοιτους που έχουν εξαπλωθεί σε όλη την υφήλιο, πλην της Βορείου Αμερικής, και που σήμερα παραμένουν επηρεασμένοι από τις μαρξιστικές θεωρίες με τις οποίες ανδρώθηκαν, ακόμη και όσοι έχουν προσχωρήσει στο «φιλελεύθερο» και δεξιό στρατόπεδο.

Ένα ερώτημα: Σας θυμίζει τίποτα; Μήπως συμβαίνουν αυτά και στην γειτονιά μας;

  • Δικηγόρος, Αθήνα

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.