Θέλει πίσω τη νεκρή ζώνη της η Δερύνεια

Η πιο εύφορη γη της Δερύνειας, εκείνη που βρίσκεται κοντά στη θάλασσα, εμπίπτει στη νεκρή ζώνη και για 43 τόσα χρόνια παραμένει ακαλλιέργητη και αναξιοποίητη. Σε αυτήν κυκλοφορούν ελεύθερα ερπετά και τρωκτικά, ενώ κατά καιρούς εμφανίζονται διαφόρων ειδών σκουπίδια που άγνωστοι μεταφέρουν και αφήνουν εκεί κατά τις νυκτερινές ώρες. Continue reading “Θέλει πίσω τη νεκρή ζώνη της η Δερύνεια”

Δικοινοτική εκδήλωση στη Λευκωσία υπέρ της “λύσης”

ΒΑΖΟΥΜΕ ΤΑ… ΣΤΗΘΗ ΜΑΣ ΜΠΡΟΣΤΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ…

Δικοινοτική εκδήλωση υπέρ της λύσης και της επανένωσης διοργανώνεται την Τετάρτη στις 7:30 το βράδυ στο τέρμα της οδού Λήδρας στη νεκρή ζώνη. Προηγουμένως θα πραγματοποιηθεί συγκέντρωση έξω από το δημαρχείο Λευκωσίας στις 7. Continue reading “Δικοινοτική εκδήλωση στη Λευκωσία υπέρ της “λύσης””

Τρεις Κύπριοι εισήλθαν στη νεκρή ζώνη και… κάθισαν κάτω από δέντρο

Green line-3 men

Τρεις άντρες εισήλθαν νωρίτερα σήμερα εντός της νεκρής ζώνης, στην περιοχή του Λήδρα Πάλας, σε σημείο παρά το γήπεδο της Τσετίν Καγιά, και εξήλθαν ύστερα από υποδείξεις των Ηνωμένων Εθνών. Continue reading “Τρεις Κύπριοι εισήλθαν στη νεκρή ζώνη και… κάθισαν κάτω από δέντρο”

Φτου να μην βασκαθείτε, ναινέκοι της «όποιας λύσης»!

Τα φίδια, τα ποντίκια, η “νεκρή” ζώνη”, ο Νίκος, ο Μουσταφά και το “Σπίτι της Συνεργασίας”

sinantisi7«Πρόσεχε τι θα γράψεις!» Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Ν.Αναστασιάδης και ο κατοχικός ηγέτης Μ. Ακιντζί από πάνω του, στην δικοινοτική εκδήλωση την οποία διοργάνωσε η Τεχνική Επιτροπή Εκπαίδευσης, με τη συμμετοχή ίσου αριθμού μαθητών από τις δύο κοινότητες, 8 Ιουνίου 2016.

Του ΜΑΡΙΟΥ ΕΥΡΥΒΙΑΔΗ

Μερικές εκατοντάδες μέτρα από το λεγόμενο “Σπίτι της Συνεργασίας” στη Νεκρή Ζώνη, στην οδό Πριάμου στον Άγιο Δομέτιο, ζουν μερικοί Έλληνες που αρνήθηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους το 1974. 

Από τη παρουσιάση του Λουκά Πάρπα στον “Φιλελεύθερο” της 4ης Ιουνίου, διαβάζουμε πως στη βόρεια πλευρά του δρόμου, όλα τα σπίτια είναι “λεηλατημένα και οι μόνοι κάτοικοί τους είναι φίδια, νυφίτσες και ποντίκια”. Το ίδιο συμβαίνει και με τα περισσότερα σπίτια στη νότιο πλευρά. Σε ένα μέρος της όμως, μαζί με τα φίδια και τα ποντίκια, κάποιοι “ζουν και φυλάνε Θερμοπύλες”. Είναι οι κάτοικοι “που είδαν το 1974 τη γειτονιά τους να μετατρέπεται σε πεδίο μάχης και αργότερα, σε εγκαταλελλειμένη συνοικία”.

Στους τελευταίους αυτούς κάτοικους της οδού Πριάμου, διαβάζουμε, πως τους “απαγορεύεται να εισέρχονται από την μπροστινή πόρτα του σπιτιού τους, διότι “βλέπει” νεκρή ζώνη, και τους επιτράπηκε από τα Ηνωμένα Έθνη να κατοικούν εκεί, υπό τον όρο ότι θα εισέρχονται σε αυτά από την πίσω πόρτα που βλέπει στις ελεύθερες περιοχές”. Ελέγχεται εάν η απαγόρευση των Ηνωμένων Εθνών ισχύει και για τα “φίδια, νυφίτσες και ποντίκια”. Μια σχετική ερώτηση σε εκπρόσωπο του ΟΗΕ ίσως μας το διευκρινίσει.

 

Δύο μέρες πριν το ρεπορτάζ του Λουκά Πάρπα, στη ίδια περιοχή της Νεκρής Ζώνης της Λευκωσίας, όπου βρίσκεται και η οδός Πριάμου-εκεί όπου απαγορεύεται από τα Ηνωμένα Έθνη σε όσους κατοίκους απόμειναν να εισέρχονται στα σπίτια τους από την μπροστινή πόρτα διότι, άκουσον άκουσον, “βλέπει” προς τη Νεκρή Ζώνη – εκεί, στο λεγόμενο “Σπίτι της Συνεργασίας”, υπήρχε ένα “χάπενινγκ”, όπως αυτάρεσκα αρέσκονται να το λένε αυτοί που το οργάνωσαν, αφού η συγκεκριμένη λέξη είναι μια από τις “πολλές κοινές λέξεις” που ενώνουν τις “δύο” κοινότητες.

Το “χάπενινγκ” στο λεγόμενο “Σπίτι της Συνεργασίας”, στις 3/6/16, ήταν το πρώτο πανηγυρικό χάπενινγκ της “δικοινοτικής κοινής” εκδήλωσης που οργάνωσε η “Τεχνική Επιτροπή για την Εκπαίδευση”. Εκεί μαζεύτηκαν οι κ.κ. Νίκος Αναστασιάδης και Μουσταφά Ακιντζί, μαζί με εκατό παιδιά – (50:50) και από τις “δύο” κοινότητες (αλλά χωρίς παιδιά από τις υπόλοιπες τρεις κοινότητες της Κύπρου, την Μαρωνίτικη, την Αρμένικη και τη Λατινική) και μαζί με τους υπόλοιπους “επαναπροσεγγιστές”, “πλατφορμιστές” κλπ., έπαιξαν, τραγούδησαν και χόρεψαν με τα 50+50 παιδιά, για την ελπίδα και το μέλλον και για να “ζήσουμε όπως και στο παρελθόν, ειρηνικά”, όπως υπογράμμισε ο κ. Αναστασιάδης.

katehomena-green line delapited homes-leveled-2

Στην παραπλήσια όμως με το λεγόμενο “Σπίτι της Συνεργασίας”, την οδό Πριάμου, η συνεργασία, για στοιχειώδη θέματα που αφορούν στην καθημερινή αξιοπρέπεια μιας φούχτας (ηλικιωμένων ανθρώπων), δεν υπάρχει.

Μετά από σαράντα χρόνια, οι αξιωματούχοι των Ηνωμένων Εθνών, στη “δικαιοδοσία” των οποίων βρίσκεται η Νεκρή Ζώνη, δεν αφήνουν τους ιδιοκτήτες να μπουν στα σπίτια τους, σαν αφέντες, από την μπροστινή πόρτα. Δεν θα εκπλαγώ αν συγκεκριμένοι αξιωματούχοι των Ηνωμένων Εθνών που υποθέτω χαριεντίζονταν μαζί με τους υπόλοιπους, στο “χάπενινγκ”-με τα 50+50 παιδιά από τις “δύο” κοινότητες- είναι οι ίδιοι που απαγορεύουν στους κατοίκους της οδού Πριάμου να μπαίνουν στα σπίτια τους από την κύρια είσοδο, αλλά τους εξαναγκάζουν να μπαίνουν στα σπίτια τους σαν κλέφτες, από πίσω.

Πραγματικά δεν γνωρίζω και θα ήθελα να μάθω ρωτώντας την κυρία Μαρία Νεοφύτου, διευθύντρια στο “Σπίτι της Συνεργασίας”, να μας πληροφορήσει προς τα που “βλέπει” η κύρια είσοδος του “Σπιτιού” αυτού; “Βλέπει” προς τη Νεκρή Ζώνη ή “βλέπει” προς τις ελεύθερες (αν μου επιτρέπεται να τις ονομάσω έτσι) περιοχές; Ή μήπως “βλέπει” κάπως “σκάρπα” και έτσι δεν δημιουργείται κανένα πρόβλημα με τους υψηλόβαθμους αξιώματούχους των Ηνωμένων Εθνών;

>>> Αποδείξεις ραγιαδισμού μας